Reflections for the Homily of 12th Sunday in Ordinary Time (21-06-2026) By Fr. Trimbak Pardhi

सामान्य काळातील बारावा रविवार

दिनांक: २१/०६/२०२६
पहिले वाचन: यिर्मया २०:१०-१३

दुसरे वाचन: रोमकरांस पत्र ५:१२-१५

शुभवर्तमान: मत्तय १०: २६-३३

प्रस्तावना:

आज देऊळमाता आपल्याला जीवनाला स्पर्श करणाऱ्या एका सुंदर विषयावर संदेश देत आहे. “भिऊ नका कारण देव तुमच्याबरोबर आहे.”

        प्रत्येकाच्या जीवनात काही ना काही भीती, चिंता आणि संघर्ष असतात. काहींना भविष्याची चिंता असते, काहींना आरोग्याची, काहींना नोकरीची तर काहींना कुटुंबातील समस्यांची. अनेक वेळा आपण योग्य आणि सत्याच्या मार्गाने चालण्याचा प्रयत्न करतो, पण त्यासाठी विरोध आणि गैरसमज सहन करावे लागतात. अशा वेळी आपले मन खचते आणि आपण एकटे असल्यासारखे वाटते.

        पहिल्या वाचनात यिर्मया संदेष्टा विरोध आणि दुःख अनुभवत असतानाही देवावर पूर्ण विश्वास ठेवतो. दुसऱ्या वाचनात संत पौल सांगतात की आदामामुळे या जगात पाप आले, परंतु येशू ख्रिस्तामुळे आपल्याला कृपा, क्षमा आणि नवीन जीवन प्राप्त झाले. आजच्या शुभवर्तमानात येशू आपल्या शिष्यांना आणि आपल्यालाही वारंवार सांगतो, “भिऊ नका,” कारण स्वर्गीय पिता आपल्या प्रत्येकाची काळजी घेतो. आपण त्याच्यासाठी खूप मौल्यवान आहोत.

        म्हणूनच आज देऊळमाता आपल्याला आव्हान करते की, कोणत्याही संकटात किंवा भीतीत अडकून जाऊ नये. देवावर विश्वास ठेवावा, सत्यासाठी उभे राहावे आणि धेर्याने ख्रिस्ताची साक्ष द्यावी. कारण देव आपल्या सोबत आहे आणि त्याचे प्रेम कधीही आपल्याला सोडणार नाही."

मनन चिंतन:

प्रिय बंधूंनो आणि भगिनींनो, मानवी जीवन अनेक प्रकारच्या भीतींनी वेढलेले असते. काहींना भविष्याची चिंता असते, काहींना आजारपणाची भीती वाटते, तर काहींना आर्थिक अडचणी किंवा लोकांच्या टीकेची काळजी असते. कधी कधी सत्यासाठी उभे राहिल्यामुळे विरोध आणि अपमान सहन करावा लागतो. अशा प्रसंगी आपण निराश होतो आणि देव खरोखर आपल्याबरोबर आहे का असा प्रश्न आपल्या मनात निर्माण होतो. परंतु आजच्या तिन्ही वाचनांचा मुख्य संदेश आपल्याला धीर देणारा आहे. देव आपल्या सोबत आहे, म्हणून कोणत्याही परिस्थितीत घाबरू नका.

        पहिल्या वाचनात आपण यिर्मया संदेष्ट्याचा अनुभव ऐकतो. देवाने त्याला सत्याचा संदेश लोकांपर्यंत पोहोचवण्यासाठी निवडले होते. परंतु लोकांनी त्याचा स्वीकार केला नाही. त्यांनी त्याची थट्टा केली, त्याच्याविरुद्ध कट रचले आणि त्याला अनेक यातना दिल्या. यिर्मयाला भीती वाटत होती. तो म्हणतो, “माझ्या भोवती भीती आहे.” तरीसुद्धा त्याने देवावरील विश्वास सोडला नाही. उलट तो धैर्याने म्हणतो, “प्रभू माझ्याबरोबर बलवान योद्ध्याप्रमाणे आहे.” हा अनुभव आपल्या जीवनालाही लागू होतो. जेव्हा आपण सत्य, प्रामाणिकपणा आणि न्यायाचा मार्ग निवडतो, तेव्हा अनेकदा विरोधाला सामोरे जावे लागते. परंतु अशा वेळी देव आपल्याबरोबर आहे, यावर दृढ विश्वास ठेवणे आवश्यक आहे.

        दुसऱ्या वाचनात संत पौल आदाम आणि येशू यांची तुलना करतात. आदामाने देवाची आज्ञा मोडल्यामुळे जगात पाप, दुःख आणि मृत्यू आले. परंतु देवाने मानवजातीला सोडून दिले नाही. त्याने आपल्या एकुलत्या पुत्राला, येशू ख्रिस्ताला जगात पाठवले. येशूने आपल्या जीवनाने, मृत्यूने आणि पुनरुत्थानाने मानवाला तारणाचा मार्ग दिला. संत पौल सांगतात की, आदामामुळे जे नुकसान झाले, त्यापेक्षा कितीतरी मोठी कृपा आणि जीवन येशूमुळे आपल्याला प्राप्त झाले आहे. त्यामुळे आपण कितीही कमकुवत असलो तरी देवाची कृपा आपल्या सर्व मर्यादांपेक्षा मोठी आहे.

        आजच्या शुभवर्तमानात येशू तीन वेळा एकच संदेश देतो, “भिऊ नका.” येशूला माहित आहे की प्रत्येक व्यक्तीच्या जीवनात काही ना काही भीती असते. अपयशाची भीती, नकाराची भीती, आजाराची भीती, मृत्यूची भीती किंवा लोकांच्या टीकेची भीती. परंतु येशू या सर्व भीतींना उत्तर देतो: “भिऊ नका.” तो सांगतो की सत्य कायमचे लपून राहत नाही. जे गुप्त आहे ते एक दिवस उघड होणारच आहे. म्हणून सत्याच्या मार्गावर चालताना आपण घाबरू नये.

येशू पुढे एक सुंदर उदाहरण देतो. तो म्हणतो की दोन चिमण्या अगदी कमी किमतीत विकल्या जातात, तरी त्यांच्यापैकी एकही देवाच्या इच्छेशिवाय जमिनीवर पडत नाही. जर देव चिमण्यांची इतकी काळजी घेत असेल, तर तो आपल्या मुलांची किती अधिक काळजी घेईल! येशू म्हणतो, “तुमच्या डोक्यावरील केसही मोजलेले आहेत.” याचा अर्थ देव आपल्याला पूर्णपणे ओळखतो. आपल्या आनंद, दुःख, संघर्ष, अश्रू आणि स्वप्ने त्याला माहित आहेत. आपण कधीही देवासाठी अनोळखी नाही.

        याच सत्याची आठवण करून देणारी एक छोटी गोष्ट आहे. एक लहान मुलगा आपल्या आईबरोबर बाजारात गेला होता. गर्दीत तो आईपासून दूर झाला आणि घाबरून रडू लागला. त्याला वाटले की तो एकटा पडला आहे. पण त्याची आई त्याला शोधत होती. काही वेळानंतर तिने त्याला शोधले आणि प्रेमाने मिठी मारली. मुलाला जरी एकटे वाटत होते, तरी त्याची आई त्याला विसरली नव्हती. त्याचप्रमाणे, आपल्या जीवनात कधी कधी देव दूर असल्यासारखा वाटतो. परंतु प्रत्यक्षात तो आपल्याला कधीच सोडत नाही किंवा विसरत नाही.

        आजच्या काळात या संदेशाचे विशेष महत्त्व आहे. अनेक लोक भविष्य, नोकरी, आरोग्य आणि आर्थिक समस्यांमुळे चिंतेत जगत आहेत. अशा वेळी भीतीपेक्षा विश्वास निवडणे आवश्यक आहे. यिर्मयाप्रमाणे सत्यासाठी उभे राहणे आवश्यक आहे, जरी त्यासाठी विरोध सहन करावा लागला तरी. सोशल मीडियाच्या युगात इतरांशी तुलना करून निराश होण्याऐवजी देवाने दिलेल्या गुणांची कदर करावी. व्यस्त जीवनात प्रार्थना, बायबल वाचन आणि आत्मपरीक्षणासाठी वेळ काढावा. अपयश किंवा दुःखामुळे आशा सोडू नये, कारण येशूची कृपा आपल्या सर्व कमकुवतपणांपेक्षा मोठी आहे. तसेच प्रेम, दया आणि क्षमेचा मार्ग स्वीकारून आपल्या विश्वासाची साक्ष आपल्या कुटुंबात, कामाच्या ठिकाणी आणि समाजात द्यावी.

        शेवटी, आजच्या देववाणीचा मुख्य संदेश स्पष्ट आहे: भीती नव्हे तर विश्वास, निराशा नव्हे तर आशा आणि स्वार्थ नव्हे तर प्रेम निवडा. देव आपल्या सोबत आहे, आपली काळजी घेतो आणि प्रत्येक परिस्थितीत आपल्याला सामर्थ्य देतो. म्हणून कोणतीही भीती मनात न बाळगता, देवावरील विश्वासाने आणि धैर्याने जीवनाचा प्रवास पुढे चालू ठेवूया.

विश्वासू लोकांच्या प्रार्थना

प्रतिसाद: हे प्रभू, आम्हाला धैर्य दे.

१. पवित्र देऊळमातेचे सेवक पोप लियो सर्व महागुरू, धर्मगुरू, धर्मबंधू, धर्म-भगिनी, धर्म-शिक्षक व सर्व ख्रिस्ती प्रापंचिक ह्यांच्याद्वारे तुझी व तुझ्या प्रजेची सेवा करण्यास आणि प्रत्येक कठीण परीस्थितीत तू आम्हा बरोबर आहेस ही जाणीव करून देण्यास लागणारी कृपा त्यांस मिळावी म्हणून आपण प्रार्थना करूया.

२. आपल्या देशाचा कारभार सांभाळण्यासाठी जे राज्यकर्ते नेमले गेले आहेत, विशेषकरून आपले राष्ट्रपती, पंतप्रधान, मंत्रीमंडळ व इतर अधिकारी यांनी भारताच्या संविधानातील नियम पाळून देशाचा कारभार चालवावा व निःस्वार्थीपणे देशाची सेवा करावी तसेच नागरिकांच्या मनात भीतीचे वातावरण नव्हे, तर आशेचे आणि आपलेपणाची भावना उत्पन्न करावयास ते सतत कार्यरत राहण्यास त्यांना आशीर्वादाने भर म्हणून आपण प्रार्थना करूया.

३. पवित्र शास्त्राला अनुसरून देऊळमातेच्या शिकवणीप्रमाणे आम्ही खरे ख्रिस्ती जीवन जगावे. आई-वडिलांचा सन्मान, आजारी भाऊ-बहिणींची सेवा, शेजारप्रीती, अशी सेवादायी कृत्ये आपल्या हातून घडावीत म्हणून आपण प्रार्थना करूया.

४. ह्या वर्षी चांगला पाऊस पडावा व परमेश्वराने आपल्याला अतिवर्षण व दुष्काळापासून मुक्त करावे म्हणून आपण प्रार्थना करु या.      

५. थोडा वेळ शांत राहून आपल्या वैयक्तिक व सामाजिक गरजा प्रभूसमोर ठेवूया.

Reflections for the Homily of 11th Sunday in Ordinary Time (14-06-2026) By Fr. Jostin Pereira 

सामान्य काळातील अकरावा रविवार

दिनांक: १४/०६/२०२६
पहिले वाचन: निर्गम १९:२-६अ

दुसरे वाचन: रोमकरांस पत्र ५:६-११

शुभवर्तमान: मत्तय ९:३६-१०:८

प्रस्तावना:

आज आपण सामान्य काळातील अकरावा रविवार साजरा करीत आहोत. आजची उपासना आपल्याला करुणा आणि पाचारण यावर चिंतन करण्यास आमंत्रित करीत आहे.

        ख्रिस्ती जीवन म्हणजे देवाच्या प्रेमाचे साक्षीदार होऊन ते इतरांपर्यंत पोहोचविण्याचे मिशन होय. पहिल्या वाचनात देव इस्राएल लोकांना “याजकांचे राज्य आणि पवित्र राष्ट्र” होण्याचे आवाहन करतो. ही निवड विशेष अधिकार  नसून जबाबदारी आहे, हे आपल्याला स्मरण दिले जाते. दुसऱ्या वाचनात संत पौल सांगतात की आपण पापी असतानाही ख्रिस्त आपल्यासाठी मरण पावला. यावरून देवाचे प्रेम अटीशिवाय आणि त्यागमय आहे हे स्पष्ट होते.

        शुभवर्तमानात येशू लोकांवर दया करून प्रेषितांना मिशनसाठी पाठवतो. “पीक भरपूर आहे, पण कामगार थोडे आहेत,” ही हाक आजही आपल्यासाठी आहे. चला, करुणामय अंतःकरणाने देवाच्या मिशनमध्ये विश्वासू राहण्याची कृपा मागूया.

मनन चिंतन:

करुणा आणि मिशनची हाक

        प्रिय बंधूंनो आणि भगिनींनो, एकदा एका शिक्षकाने आपल्या विद्यार्थ्यांना एक विशेष काम दिले. प्रत्येक विद्यार्थ्याला एक फुगा देण्यात आला आणि त्यावर आपले नाव लिहायला सांगितले. नंतर सर्व फुगे एका मोठ्या खोलीत जमा करण्यात आले. शिक्षकांनी विद्यार्थ्यांना पाच मिनिटांच्या आत स्वतःचा फुगा शोधण्यास सांगितले. सर्व विद्यार्थी घाईघाईने फुगे शोधू लागले. धक्काबुक्की झाली, गोंधळ उडाला, पण कोणालाच स्वतःचा फुगा सहज सापडला नाही. मग शिक्षकांनी दुसरे निर्देश दिले. त्यांनी सांगितले, "आता जो फुगा तुमच्या हातात येईल, तो ज्याचे नाव त्यावर लिहिले आहे त्या व्यक्तीला द्या." काही मिनिटांतच प्रत्येकाच्या हातात त्याचा स्वतःचा फुगा आला. तेव्हा शिक्षक म्हणाले, "जीवनही असेच आहे. आपण सर्वजण केवळ स्वतःचा आनंद, स्वतःचे यश आणि स्वतःच्या गरजा शोधत असतो. म्हणूनच आपल्याला समाधान मिळत नाही. पण जेव्हा आपण इतरांच्या आनंदाचा विचार करतो, त्यांच्या गरजा ओळखतो आणि त्यांना मदत करतो, तेव्हा आपल्यालाही खरा आनंद मिळतो."

        प्रिय बंधूंनो, आजच्या सुवार्तेत आपण पाहतो की येशूने लोकसमुदायाकडे पाहिले आणि त्याला त्यांची दया आली. त्याने स्वतःचा विचार केला नाही; त्याने लोकांच्या वेदना, त्यांच्या गरजा आणि त्यांच्या आध्यात्मिक भुकेकडे पाहिले. त्याची करुणा त्याला कृती करण्यास प्रवृत्त करते. तो आपल्या बारा प्रेषितांना पाठवतो आणि म्हणतो, "पीक भरपूर आहे, पण कामगार थोडे आहेत."

        मत्तयचे शुभवर्तमान इतर तीन समन्वयी (Synoptic) शुभवर्तमानांपेक्षा काही विशेष वैशिष्ट्यांमुळे वेगळे ठरते. आजच्या सुवार्तेद्वारे मत्तय आपल्याला आपल्या ख्रिस्ती जीवनाच्या खऱ्या स्वरूपाचा आणि बाप्तिस्म्याद्वारे मिळालेल्या आपल्या पाचारणाचा पुनर्विचार करण्यास आमंत्रित करतो. आजची सर्व वाचने चर्चच्या मूलभूत स्वरूपावर प्रकाश टाकतात. चर्च म्हणजे केवळ एक संस्था नव्हे, तर येशू ख्रिस्ताचे शिष्य बनण्याचे आणि त्याचे कार्य पुढे नेण्याचे आवाहन आहे. मत्तय 9:36 मध्ये आपण वाचतो: "येशूने लोकसमुदाय पाहिला तेव्हा त्याला त्यांची दया आली, कारण ते मेंढपाळ नसलेल्या मेंढरांसारखे त्रस्त व असहाय्य झाले होते."

        येशूच्या शिष्यत्वाचे मूळ करुणेत आहे. प्रत्येक ख्रिस्ती व्यक्तीचे वैशिष्ट्य म्हणजे जगाकडे आणि आपल्या सहकारी बांधवांकडे दयाळू नजरेने पाहणे. येशू म्हणतो: "पीक भरपूर आहे, पण कामगार थोडे आहेत." (मत्तय 9:37) हे वचन आपल्यापैकी प्रत्येकासाठी आहे. येशूची गहन करुणा त्याला बारा प्रेषितांना विशिष्ट मिशनसाठी पाठविण्यास, रोग बरे करण्यासाठी, दुष्ट शक्तींवर विजय मिळवण्यासाठी आणि देवाच्या राज्याची घोषणा करण्यासाठी प्रवृत्त करते. हेच मिशन आज प्रत्येक बाप्तिस्मा घेतलेल्या ख्रिस्ती व्यक्तीचे आहे.

        पहिले वाचन (निर्गम 19:3-6) आपल्याला पाचारणाच्या पर्वतावरील अनुभवाची आठवण करून देते. मोशेला जसा सीनाय पर्वतावर देवाचा अनुभव आला, तसाच प्रत्येक पाचारणामध्ये देवाशी झालेला एक वैयक्तिक आणि गहन सामना असतो. त्या अनुभवातूनच आपली मिशनरी वाटचाल सुरू होते. देव आपल्याला स्वातंत्र्य देतो, पण त्याचबरोबर जबाबदारीही देतो. म्हणूनच आपल्या जीवनातील प्रत्येक क्षण देवाच्या वचनाची साक्ष देण्यासाठी वापरणे हे आपले कर्तव्य आहे. देवाने इस्राएल लोकांना सांगितले: "तुम्ही माझ्यासाठी याजकांचे राज्य आणि पवित्र राष्ट्र व्हाल." (निर्गम 19:6)

        दुसरे वाचन (रोमकर 5:6-11) ख्रिस्ती जीवनातील करुणा आणि मिशनचा पाया स्पष्ट करते. संत पौल म्हणतो: "आपण अजूनही पापी असतानाच ख्रिस्त आपल्यासाठी मरण पावला; यावरून देवाने आपले प्रेम आपल्यावर किती महान आहे हे सिद्ध केले." (रोमकर 5:8) खरे शिष्यत्व नेहमीच आत्मत्यागाची मागणी करते. जे प्रेम ख्रिस्ताने आपल्यासाठी दाखवले, तेच प्रेम इतरांपर्यंत पोहोचविण्याचे आवाहन आपल्याला दिले आहे. हे प्रेमच करुणेचा झरा बनते.

        आजच्या जगात करुणेचा अभाव ही एक मोठी शोकांतिका आहे. भौतिकवाद आणि स्वार्थी सुखवादामुळे अनेक लोक इतरांच्या वेदनांकडे दुर्लक्ष करतात. अनेक मुले प्रेम आणि काळजीपासून वंचित राहतात; वृद्धांना त्यांच्या घरातून बाहेर काढले जाते; तरुण व्यसनांच्या जाळ्यात अडकतात; धर्माच्या नावावर हिंसा आणि द्वेष पसरवला जातो. अशा परिस्थितीत ख्रिस्ताचे शिष्य म्हणून आपली जबाबदारी अधिक मोठी होते.

जगात करुणा पुन्हा प्रस्थापित करणे हेच आपल्या ख्रिस्ती पाचारणाचे सार आहे.

        "मेंढपाळ नसलेल्या मेंढरांची" प्रतिमा जुन्या करारात अनेकदा आढळते (गणना 27:16-17; 1 राजे 22:17). परंतु येशूची करुणा केवळ लोकांच्या दुःखावर आधारित नव्हती; ती त्यांच्या आध्यात्मिक तारणासाठी होती. त्याची करुणा मानवजातीच्या उद्धाराची करुणा होती. जर आपली अंतःकरणे येशूच्या अंतःकरणासारखी बनली, तर जगात ख्रिस्ताचा आनंद प्रत्यक्ष अनुभवता येईल; मिशनरी कार्याला नवी दिशा मिळेल; गुड फ्रायडेचा त्याग आपल्या जीवनात वास्तव बनेल; आणि अखेरीस पुनरुत्थानाचा ईस्टर आपल्या प्रत्येकाच्या जीवनात उगवेल.

म्हणून आज आपण प्रार्थना करूया की प्रभू आपल्या अंतःकरणाचे रूपांतर करील, जेणेकरून आपण अधिक करुणामय, अधिक प्रेमळ आणि अधिक मिशनरी बनू शकू. सर्वशक्तिमान देव आपल्या कृपेने आपल्याला बळकट करो आणि आपल्या विपुल आशीर्वादांनी आपले जीवन समृद्ध करो.

आमेन.

विश्वासू लोकांच्या प्रार्थना

प्रतिसाद: हे प्रभो आमची प्रार्थना ऐकून घे.

१) हे प्रभो, देऊळमातेच्या सर्व सेवकांनी नम्र बनून प्रभूची सुवार्ता पुढे ठेवत असलेल्या आव्हानांचा स्वीकार करावा आणि प्रभूच्या सुवार्तेचे निष्ठावंत सेवक बनावे, म्हणून आम्ही आज प्रार्थना करतो.

२) हे प्रभो, दुःख, अन्याय, हिंसा आणि भ्रष्टाचाराने भरलेलं आमचं जग, या सर्व गुलामगिरीतून मुक्त व्हावं आणि आमच्या जगात तुझ्याकडून येणारी शांती प्रस्थापित व्हावी म्हणून आम्ही आज प्रार्थना करतो.

३) हे प्रभो, शारीरिक आणि मानसिक आजाराने ग्रासलेल्या आमच्या सर्व बंधू-भगिनींना तुझ्या कृपेचा गुणकारी स्पर्श व्हावा आणि त्यांना नवीन आरोग्य आणि जीवन लाभावे, म्हणून आम्ही प्रार्थना करतो.

४) हे प्रभो तुझ्यावरील विश्वासात जीवन जगून, हे जग सोडून गेलेल्या आमच्या बंधू-भगिनींना स्वर्गाचे सुख लाभावे म्हणून आम्ही आज प्रार्थना करतो.

५) थोडा वेळ शांत राहून आपण आपल्या वैयक्तिक, कौटुंबिक व सामाजिक गरजा प्रभूचरणी मांडूया.

Reflections for the homily of THE MOST HOLY BODY AND BLOOD OF CHRIST (07-06-2026) by Fr. Glen Fernandes

येशूच्या अतिपवित्र शरीर व रक्ताचा सोहळा

दिनांक: ०७/०६/२०२६
पहिले वाचन: अनुवाद ८:२-३, १४-१६
दुसरे वाचन: करिंथकरास पहिले पत्र १०:१६-१७
शुभवर्तमान: योहान ६:५१-५८

प्रस्तावना:

प्रिय बंधू-भगिनींनो,  आज आपण  प्रभू येशू ख्रिस्ताच्या अतिपवित्र शरीर आणि रक्ताचा सण (Corpus Christi) साजरा करत आहोत. हा महत्वाचा सण आपल्याला प्रभू येशू ख्रिस्ताच्या पवित्र मिस्साबलिदानातील असीम प्रेमाची आठवण करून देतो, ज्याने स्वतःला आपल्यासाठी अन्न आणि पेय बनवले, ज्याने स्वतःला पूर्णपणे आपल्यासाठी अर्पण केले. आजच्या या दिवशी पवित्र मिस्सामध्ये आपण भाकर आणि द्राक्षरस जे आपल्या  प्रभू येशू ख्रिस्ताच्या शरीर आणि रक्तात रूपांतरित होतात ह्या रहस्यावर चिंतन करूया या. ह्या रहस्याद्वारे प्रभू येशू ख्रिस्त आपल्यात राहतो आणि आपण त्याच्यात राहतो. तो आपला आध्यात्मिक अन्न आहे, आपला मार्ग, सत्य आणि जीवन आहे.

आजची पवित्र उपासना आपल्याला प्रभू येशू  ख्रिस्ताच्या शरीरा व रक्त ह्यांचा सन्मान करायला, पवित्र मिस्समधील त्याच्या उपस्थितीत  विश्वास ठेवायला, आणि ह्या जगात त्याचे  साक्षीदार बनायला आमंत्रित करत आहे.  आणि म्हणून आपण मनापासून, एकाग्रतेने आणि आनंदाने या पवित्र मिस्सामध्ये भाग घेऊया.

मनन चिंतन:

प्रिय बंधू आणि भगिनींनो,

आज आपण प्रभू येशूच्या अतिपवित्र शरीर व रक्ताच्या रहस्याचा सण साजरा करत आहोत. हे रहस्य आपल्या विश्वासाचे सार आहे कारण आपला प्रभू येशू ख्रिस्त स्वतः आपल्यात खरोखर उपस्थित असतो. भाकर आणि द्राक्षरसच्या रूपातील परिवर्तन होऊन तो आपल्याला आपले शरीर आणि रक्त देतो. “हे माझे शरीर आहे... हे माझे रक्त आहे,” असे त्याने शेवटच्या रात्री म्हटले आणि आजही प्रत्येक पवित्र मिस्सामध्ये ते शब्द जिवंत होतात. प्रभू येशूची ही उपस्थिती केवळ आठवण नाही, तर खरी, वास्तविक आणि पूर्ण आहे. जसे अन्न आपल्या शरीराला जीवन देते, तसेच पवित्र मिस्सा आपल्या आत्म्याला शाश्वत जीवन देते. संत अगस्तीन म्हणत जे आपण ग्रहण करतो, त्याच्यासारखे आपण बनतो. पवित्र मिस्सामध्ये आपण येशूचे हात, त्याचे पाय आणि त्याचे प्रेम या जगात कार्य करण्यासाठी त्याचे शरीर बनतो.

आजच्या पवित्र दिवशी आपण पवित्र मिस्सेचे गूढ रहस्य समजून घेतले पाहिजे. पवित्र मिस्सा ही स्वर्ग आणि पृथ्वीची भेट आहे. येथे प्रभू येशू आपल्या ख्रुसावरील बलिदानाला पुन्हा सादर करतो, जेणेकरून आपण त्यात सक्रियपणे भाग घेऊ शकू. पवित्र मिस्सा म्हणजे फक्त एक समारंभ नाही, तर एक छोट्या पवित्र भाकरीमध्ये सामावलेली प्रेमाची सर्वात मोठी कथा आहे. पवित्र मिस्सामध्ये प्रभू येशू आपल्याला म्हणतो, “मी तुमच्यासाठी स्वतःला पूर्णपणे दिले आहे. आता तुम्ही माझ्यासाठी स्वतःला जगाला द्या.” जसे अनेक गव्हाचे दाणे एकत्र होऊन एक भाकर बनतात, तसेच आपण सर्व ख्रिस्ताच्या एका शरीराचे सदस्य बनतो. पवित्र मिस्सा आपल्याला एकत्र करते, आपल्या मतभेदांना दूर करते आणि आपल्याला एक कुटुंब बनवते. जेव्हा आपण येशूला ग्रहण करतो, तेव्हा आपण त्याच्यात विलीन होतो आणि तो आपल्यात राहतो. ही खरी “सहभागिता” आहे – येशूशी आणि एकमेकांशी.

आपल्या ख्रिस्ती जीवनात पवित्र मिस्साचे अमौल्य असे महत्त्व आहे. पवित्र मिस्सा ही आपली शक्तीची ज्योत आहे. पवित्र मिस्सा आपल्याला जगाच्या अंधारात प्रकाश देण्यासाठी तयार करते. ज्याप्रमाणे एखादा माणूस प्रार्थनेच्या शक्तीने आपले जीवन बदलतो, त्याप्रमाणे पवित्र मिस्सा आपल्याला प्रेम, क्षमा आणि सेवेची शक्ती देते. मिस्सानंतर येशू आपल्याला म्हणतो, “जा, तुम्ही माझे शरीर आहात. जगात माझे प्रेम पसरवा.”

जेव्हा आपण पवित्र साक्रामेंताच्या आराधनेमध्ये वेळ घालवतो तेव्हा आपण ख्रिस्ताचे शरीर आणि रक्त यांच्यातील ख्रिस्ताच्या गूढ शरीराशी योग्य संबंध जोडतो, जो आजही जगात विद्यमान आणि सक्रिय आहे. खरंतर ,जेव्हा आपण पवित्र मिस्साबलिदानात पवित्र ख्रिस्तशरीर स्वीकार करतो तेव्हा आपल्यातील ख्रिस्ताची खरी आणि वास्तविक उपस्थिती जगामध्ये घेऊन जाण्याची कल्पना असते. पवित्र मिस्साबलिदान म्हणजे आपण स्वतःला वाचवण्यासाठी आणि आपल्यातील वैयक्तिक पावित्र्य जिवंत करण्यासाठी केलेली  केवळ एक खाजगी भक्ती नाही. होय, आम्ही तसे  करतो पण आपल्या स्वर्गीय बापाचे ध्येय पूर्ण करण्याच्या मोठ्या उद्देशाने. त्याने आपल्या पुत्राला जगात पाठवले ते दोषी ठरवण्यासाठी नव्हे तर मानवानेचे तारण करण्यासाठी. ख्रिस्ताचे ध्येय हे आपणा सर्वांचे ध्येय आहे. पवित्र  मिस्साबलिदानाची भक्ती त्या प्रभूच्या मिशनमध्ये अगदी मध्यवर्ती आहे, एक मिशन जे सक्रिय आहे, निष्क्रिय नाही, जगात आहे, आणि त्यापासून वेगळे नाही.

प्रिय मित्रांनो, आज आपण आपल्या हृदयात येशूची उपस्थिती अधिक खोलवर ओळखूया. पवित्र मिस्साला फक्त रविवारी येण्यापेक्षा, वारंवार येण्याचा प्रयत्न करू. पवित्र ख्रिस्तशरीराचा स्वीकार केल्यानंतर काही क्षण थांबून त्याचे आभार मानू. आपले जीवन, आपले संघर्ष आणि आपला आनंद प्रभू येशूला अर्पण करू. प्रभू येशू आजही आपल्यासोबत आहे. तो आपल्या हृदयात राहतो आणि आपल्याला शाश्वत जीवन देतो. या सणात आपण त्याच्या प्रेमाने भरून जाऊ आणि त्याचे शरीर बनून जगात त्याचे प्रेम दाखवू. आमेन.

विश्वासू लोकांच्या प्रार्थना

प्रतिसाद: हे प्रभो तुझ्या शरीर व रक्ताद्वारे आमचा विश्वास दृढ कर.

१. ख्रिस्तसभेची धुरा वाहणारे पोप लियो, कार्डिनल्स, बिशप्स, सिस्टर ब्रदर व इतर प्रापंचिक या सर्वावर देवाचा विशेष आशीर्वाद यावा व त्यांना त्यांच्या पवित्र कार्यात प्रभूचे मार्गदर्शन व कृपा मिळावी म्हणून आपण प्रार्थना करू या.  

२. आपल्या देशातील सर्व नेत्यांवर व अधिका-यांवर परमेश्वराचा आशिर्वाद असावा, त्यांना सत्याने आणि न्यायाने राज्यकारभार करण्यास परमेश्वराने मदत करावी तसेच सर्व वाईट वृत्तींपासून  त्यांना दूर ठेवून चांगल्या मार्गावर चालण्यास सहकार्य लाभावे म्हणून आपण प्रार्थना करू या.

३. आपल्या समाज्यातील असंख्य बेरोजगार तरुण आणि तरुणी ह्याना नोकरी मिळावी, जे भरकटलेले आहेत त्यांना सन्मार्गास लावावे तसेच जे वासना आणि व्यासानांच्या आहारी गेलेले आहेत अश्यांची सुटका करावी म्हणून त्यांच्यासाठी प्रार्थना करू या.

४. जे निराश होऊन देवापासूनदूर गेलेले आहेत, त्यांना प्रभूने स्पर्श करावा व त्यांच्या जीवनात परिवर्तन घडून यावे व त्यांनी परत एकदा प्रभूने दाखविलेल्या मार्गावर चालावे आणि जीवनाचे सार्थक करावे म्हणून आपण पुनरुत्थित ख्रिस्ताकडे प्रार्थना करूया.

५.आमच्या धर्मग्रामातील, आमच्या कुटुंबातील मरण पावलेल्या सर्व व्यक्तींना तुझ्या स्वर्गराज्यात चिरंतन शांती दे आणि अनंत तेजाने त्यांना प्रकाशित कर.

६. थोडावेळ शांत राहून आपण आपल्या सामाजिक, कौटुंबिक व वयक्तिक हेतूंसाठी प्रार्थना करू या.