Reflections for the Homily of 26^th Sunday in Ordinary Time (27-09-2026) By Fr. Cedrick Dapki

सामान्य काळातील सव्विसावा रविवार

दिनांक: २७/०९/२०२६

पहिले वाचन: यहेज्केल १८:२५-२८

दुसरे वाचन: फिलिप्पिकरांस पत्र २:१-११

शुभवर्तमान: मत्तय २१:२८

प्रस्तावना:

आज आपण सामान्य काळातील सव्विसावा रविवार साजरा करीत आहोत. आजची उपासना आपल्याला, आपण देवाच्या बाजूने आहोत की देवाविरुद्ध, ह्या विषयावर मनन चिंतन करावयास बोलावत आहे. तसेच आपल्या निवडीप्रमाणे आपल्याला त्याचे फळ मिळते असेही उद्देशून सांगत आहे.

पहिल्या वाचनात, संदेष्टा यहेज्केल यहुदी लोकांच्या एका चुकीच्या समजुतीला दुरुस्त करतो. आपल्या पूर्वजांच्या पापांची शिक्षा आपल्याला मिळत आहे असे ते मानत होते. पण यहेज्केल त्यांना सांगतो की, प्रत्येक व्यक्ती हा आपल्या स्वतःच्या पापांसाठी जबाबदार आहे.

दुसरे वाचन संत पौलाच्या फिलिप्पैकरांस पत्रातून घेतले आहे. यातही हेच सांगितले आहे की, देवाच्या इच्छेनुसार जगणे आणि पूर्ण आज्ञाधारकपणे त्याचे अनुसरण करणे हेच खरे महत्त्वाचे आहे. देवाच्या इच्छेनुसार जीवन जगणाऱ्याला त्याचे फळ मिळते.

आजच्या शुभवर्तमानातील दाखल्यातून येशू आपल्याला सांगतो की, केवळ “हो” म्हणणे पुरेसे नाही, तर प्रत्यक्ष कृती करून देवाची इच्छा पूर्ण करणे महत्त्वाचे आहे.

म्हणून, या पवित्र बलिदानामध्ये सहभागी होत असताना, आपण देवावर विश्वास ठेवून, त्याच्या आज्ञांचे पालन करूया आणि आपल्या जीवनातून त्याची इच्छा पूर्ण करण्याचा प्रयत्न करूया.

मनन चिंतन:

“त्याने मरण सोसले, आणि तेही वधस्तंभावरचे मरण सोसले; येथपर्यंत आज्ञापालन करून त्याने स्वतःला लीन केले.”

ऑस्कर वाइल्ड हा प्रसिद्ध लेखक आणि कवी होता. त्याने आपले जीवन सुखात तसेच, पाप आणि अधर्मामध्ये घालवले. तो आपल्या बुद्धिमत्ता, आकर्षक व्यक्तिमत्त्व आणि ऐषआरामी जीवनशैलीसाठी प्रसिद्ध होता. परंतु त्याच्या जीवनात अनैतिकता आणि अंतर्गत संघर्षही होता. जीवनाच्या शेवटी, आजारपणामुळे त्रस्त असताना आणि मृत्यू जवळ आलेला असताना, त्याला देवाची गरज जाणवली. मृत्यूपूर्वी त्याने पवित्र स्नान-संस्कार घेवून ख्रिस्ताला स्वीकारले. आयुष्यभर त्याने श्रद्धेकडे दुर्लक्ष केले होते; पण शेवटी ख्रिस्ताला स्वीकारताच त्याने देवाची दया अनुभवली.

पहिल्या वाचनात यहेज्केल आपल्याला सांगतो की, आपल्या भूतकाळातील चांगले किंवा वाईट जीवन आपले अंतिम भविष्य ठरवत नाही. तर आज आपण देवाला कसा प्रतिसाद देतो, हे अधिक महत्त्वाचे आहे.

आजच्या शुभवर्तमानात येशू आपल्याला एक मोठी आशेची बातमी देतो, ती अशी कि जकातदार, वेश्या आणि समाजाच्या दृष्टीने पापी समजले जाणारे लोक यांनी योहानाचा संदेश ऐकला, त्यावर विश्वास ठेवला आणि पश्चात्ताप केला. त्यांनी आपल्या जीवनात बदल घडवून आणला. त्यांनी योहानाचा बाप्तिस्मा स्वीकारला आणि आपल्या कृतीतून आपल्या मनातील बदल दाखवून दिला व त्यांना देवाचा अनुभव आला.

पण जे लोक स्वतःला धार्मिक आणि चांगले समजत होते, त्यांच्यासाठी ही एक गंभीर चेतावणी होती. ते बाहेरून धार्मिक दिसत होते; पण त्यांच्या मनात कपट होता. त्यांनी देवाचा प्रकाश पाहिला, पण अंधारात राहणे पसंत केले. त्यांनी देवाचा कृपेचा संदेश ऐकला, पण आपल्या अहंकारामुळे तो स्वीकारला नाही. त्यांनी योहानाचे आणि येशूचे सामर्थ्य पाहिले, तरीही त्यांचे मन बदलले नाही.

यातून आपण शिकतो की देव माणसासारखा केवळ बाहेरचे रूप पाहत नाही; तो माणसाचे अंतःकरण पाहतो. देव गर्विष्ठांना विरोध करतो, पण नम्र लोकांवर कृपा करतो.

दुसऱ्या वाचनातूनही आपल्याला एक महत्त्वाचा धडा मिळतो. फिलिप्पी येथील ख्रिस्ती समुदाय चांगला होता, पण त्यांच्यामध्ये मत्सर, हेवा, स्वार्थीपणा आणि स्पर्धामय वृत्ती होती. काही लोकांना महत्त्वाच्या जबाबदाऱ्या हव्या होत्या, जेणेकरून त्यांचे नाव व्हावे, समाजात वाहवा व्हावी, स्थान मिळावे आणि त्यांना इतरांवर अधिकार गाजवता यावा. संत पौल त्यांना अतिशय प्रेमाने सांगतो की, तुमच्यामध्ये वाद किंवा स्पर्धात्मक वृत्ती नसावी; प्रत्येकाने नम्र असावे आणि स्वतःपेक्षा इतरांना महत्त्व द्यावे. यासाठी पौल आपल्यासमोर येशू ख्रिस्ताचे उदाहरण ठेवतो. येशू ख्रिस्त देवाचा पुत्र असूनही त्याने आपले दैवी वैभव बाजूला ठेवले आणि आपल्यासारखा मनुष्य झाला. त्याने स्वतःला नम्र केले आणि शेवटी क्रुसावरच्या मृत्यूपर्यंत आज्ञाधारक राहिला. येशूची ही नम्रता आणि आज्ञाधारकता पित्याने गौरवली. त्याने येशूला मृत्यूपासून उठवले आणि त्याला उंच स्थान दिले. त्यामुळे येशूच्या शिष्यांनीही आपल्या गुरूच्या नम्रतेचे आणि आज्ञाधारकतेचे अनुकरण केले पाहिजे.

आजही आपल्या चर्चमध्ये, ख्रिस्ती समाजात आणि जगात दोन प्रकारची माणसे आपण पाहतो. काही लोक बाप्तिस्म्याच्या वेळी देवाला “हो” म्हणतात; पण नंतर त्यांच्या जीवनातील कृती त्या “हो” च्या विरुद्ध असतात. त्यांच्या शब्दांत “हो” असते, पण त्यांच्या कृतीत अनेक “नाही/नकार” असतात. दुसरीकडे, काही लोकांनी देवाला स्पष्टपणे “नाही” म्हटलेले असते; तरी त्यांच्या दैनंदिन जीवनात ते इतरांवर प्रेम करतात, गरजूंची मदत करतात, इतरांच्या दुःखात सहभागी होतात आणि चांगली कामे करतात. अशा लोकांच्या जीवनातून देवाची इच्छा पूर्ण होताना दिसते.

ऑस्कर वाइल्डच्या जीवनाप्रमाणे, चुकीच्या मार्गावर गेलेली व्यक्तीही शेवटी आपले हृदय देवासाठी उघडू शकते. देव कोणालाही नाकारत नाही. मनापासून पश्चात्ताप करणाऱ्याला तो क्षमा करतो. म्हणून, पित्याची इच्छा कोण पूर्ण करतो, हे केवळ आपण काय बोलतो यावर ठरत नाही, तर आपण काय करतो आणि कोणत्या मनाने करतो यावर ठरते.

आपण त्या शुभवर्तमानातील मुलासारखे होऊ नये, ज्याने “हो” म्हटले, पण प्रत्यक्षात वडिलांचे म्हणणे केले नाही. हे मुख्य याजक आणि शास्त्री अशा अनेक फसव्या लोकांचे जीवन आहे अशी जाणीव येशू आपणास करून देतो. देवाला “हो” म्हणणे आणि त्याच्या इच्छेनुसार जीवन जगणे हेच सर्वात चांगले आहे. पण जर आपल्या भूतकाळात आपण देवाला “हो” म्हटले असूनही त्याच्या इच्छेनुसार जगलो नसू, तर देव आजही आपल्याला पश्चात्ताप करण्यासाठी आणि आपले जीवन बदलण्यासाठी बोलावत आहे. आपण आपली दिशा बदलून देवावर विश्वास ठेवला पाहिजे आणि त्याचे अनुसरण केले पाहिजे. कारण नम्र मनाने देवाकडे येणाऱ्यावर तो दया करतो, त्याला क्षमा करतो आणि त्याच्याशी नाते जोडतो.

संत योहानाच्या पहिल्या पत्रात म्हटले आहे: “माझ्या प्रिय मुलांनो, आपण केवळ शब्दांनी किंवा बोलण्याने प्रेम करू नये, तर कृतीने आणि सत्याने प्रेम करावे.”(१ योहान ३:१८-१९)

म्हणून आज आपण स्वतःला दोन प्रश्न विचारूया: मी खरोखर देवाची इच्छा पूर्ण करीत आहे का? माझे प्रेम केवळ माझ्या शब्दांत आहे की माझ्या कृतीत आणि सत्यातही आहे? आपण केवळ देवाला शब्दाने “हो” म्हणणारे नव्हे, तर आपल्या कृतीतून देवाला “हो” म्हणणारे खरे शिष्य बनूया. आमेन.

विश्वासू लोकांच्या प्रार्थना

प्रतिसाद: प्रभु, आमची प्रार्थना ऐक.

१. आपण पोप लियो चौदावे, सर्व बिशप आणि धर्मगुरु ह्यांनी सर्व ख्रिस्ती भाविकांना येशूच्या मार्गावर आणि त्याच्या शिकवणुकीनुसार विश्वासूपणे चालण्यासाठी मार्गदर्शन करावे व त्यांना प्रेरणा द्यावी म्हणून आपण प्रार्थना करूया.

२. आपल्या ख्रिस्ती कुटुंबात प्रार्थनेचे वातावरण निर्माण व्हावे, घरातील प्रत्येक व्यक्ती आदराने राहावा तसेच सर्व दुराचार दूर होवून त्यांनी ऐक्याचे जीवन जगावे अशी कृपा मिळावी म्हणून आपण प्रार्थना करूया.

३. ज्यांचा देवावरचा विश्वास व भरोसा हरवला आहे. त्यांनी पुन्हा खऱ्या देवाला ओळखावे व त्याच्या जवळ यावे म्हणून आपण प्रार्थना करूया. 

४. जे आजारी आहेत, खाटेला खिळले आहेत, तसेच असहाय्य आजाराने त्रस्त झाले आहेत अशा सर्वांना प्रभूचा तारणदायी स्पर्श व्हावा, ते बरे व्हावेत म्हणून आपण प्रार्थना करूया.

५. थोडावेळ शांत राहून आपल्या वयक्तिक, सामाजिक व कौटुंबिक गरजांसाठी प्रार्थना करूया. 

Reflections for the Homily of 25^th Sunday in Ordinary Time (20-09-2026) By Fr. Glen Fernandis

सामान्य काळातील पंचविसावा रविवार

दिनांक: २०/०९/२०२६

पहिले वाचन: यशया ५५:६-९

दुसरे वाचन: फिलीपीकरांस १:२०-२४,२७

शुभवर्तमान: मत्तय २०: १-१६

प्रस्तावना:

आजची पवित्र उपासना आपल्याला देवाच्या उदार दयेची आठवण करून देत आहे. जेव्हा दुसऱ्याला आपल्यापेक्षा जास्त मिळते, व आपल्याला कमी मिळते तेव्हा आपल्याला अन्याय झाल्यासारखा वाटतो. पण आजची पवित्र वाचने आपल्याला सांगतात  की देवाचा न्याय आपल्या मानवी न्यायापेक्षा वेगळा आहे. तो सर्वांना समान प्रेम करतो आणि उशिरा आलेल्यांनाही पूर्ण आशीर्वाद देतो. ह्या पवित्र मिस्सात आज आपण प्रार्थना करूया की आपल्याला हेवा सोडून देवाच्या उदारतेवर विश्वास ठेवण्याची आणि त्याच्यासारखी दया दाखविण्याची कृपा मिळावी.

मनन चिंतन:

“हा अन्याय आहे!” आपण किती वेळा हे शब्द ऐकतो किंवा स्वतः म्हणतो? खेळाच्या मैदानावर मुले, घरातील कामाबाबत भाऊ-बहीण, पगाराची तुलना करणारे कर्मचारी, किंवा दुसऱ्याला आपल्यापेक्षा जास्त आशीर्वाद मिळालेला पाहून आपणही म्हणतो, “हा अन्याय आहे!” आजच्या पवित्र शुभवर्तमानात प्रभू येशू एक गोष्ट सांगतो जी आपल्या या “न्याय” आणि “योग्य” या कल्पनेला थेट आव्हान देते. एक द्राक्षमळ्याचा मालक दिवसाच्या वेगवेगळ्या वेळी कामगारांना कामावर घेतो आणि सर्वांना एकसारखा पूर्ण दिवसाचा पगार देतो. जे जास्त वेळ काम केले त्यांना राग येतो. आणि मालक फक्त इतकेच म्हणतो, “मी उदार असल्यामुळे तुम्हाला हेवा वाटतो का?” आजची तीनही वाचने आपल्याला सांगतात की देवाचा न्याय आणि त्याची दया आपल्या मानवी कल्पनेपेक्षा खूप वेगळी आहे. देवाची दया त्याच्या न्यायापेक्षाही मोठी आहे.

आजच्या पहिल्या वाचनात यशया संदेष्टा बाबिलोनमध्ये असलेल्या लोकांना अनेक वचने सांगतो. ते लोक आपल्या पापांमुळे निर्वासित झाले होते. तरीही देव त्यांना शिक्षा देण्याऐवजी म्हणतो, “परमेश्वराला शोधा, तो त्याना सापडेल त्या वेळी वाईट माणसाने आपला मार्ग सोडावा परमेश्वराकडे परत या, कारण तो विपुल प्रमाणात क्षमा करील.”मग तो महत्त्वाचे वचन सांगतो, “माझे विचार तुमच्या विचारांसारखे नाहीत आणि माझे मार्ग तुमच्या मार्गांसारखे नाहीत.” देव आपल्या गणितानुसार क्षमा करत नाही. तो मुक्तपणे क्षमा करतो. ज्यांनी त्याला दुःख दिले त्यांनाही तो पुन्हा घरात बोलावतो. हाच आजच्या संदेशाची पाया आहे. देवाचा न्याय खरा आहे, पण त्याची दया त्याहूनही मोठी आहे. आजच्या दुसऱ्या वाचनात संत पौल जो तुरुंगात आहे व त्याला कदाचित फाशीची शिक्षा होऊ शकते, तो म्हणतो ‘जगणे म्हणजे सुवार्तेसाठी अधिक काम, आणि मरणे म्हणजे ख्रिस्तासोबत राहणे’. संत पौलाने देवाच्या इच्छेनुसार पाहणे शिकले.  हीच वृत्ती आजची सुवार्ता आपल्याला शिकवते, हेवा न करता, तुलना न करता, फक्त देवाची इच्छा पूर्ण करण्याची वृत्ती.

आजच्या पवित्र शुभवर्तमानात प्रभू येशू एका द्राक्षमळ्याच्या मालकाची गोष्ट सांगतो. तो सकाळी सहा वाजता, नऊ वाजता, बारा वाजता, तीन वाजता आणि संध्याकाळी पाच वाजताही कामगारांना कामावर घेतो. दिवस संपला की तो सर्वांना एकसारखा पूर्ण दिवसाचा पगार देतो. सकाळपासून काम केलेल्यांना राग येतो. ते म्हणतात, “आम्ही पूर्ण दिवस कष्ट केले, उन्हात राबलो. हे शेवटचे फक्त एक तास काम केले, तरी त्यांना आम्हांसारखाच पगार का?” मालक उत्तर देतो, “मी तुमच्याशी अन्याय केला नाही. तुम्ही ज्या पगारावर सहमत झाला होता तोच मी दिला. मी उदार असल्यामुळे तुम्हाला हेवा वाटतो का?” 

ही गोष्ट पगार किंवा कामगारांच्या हक्कांबद्दल नाही. ही देवाच्या राज्याबद्दल आहे. सकाळपासून काम करणारे म्हणजे जे फार काळ देवाचे अनुसरण करतात, धार्मिक लोक, जे स्वतःला “जास्त पात्र” समजतात. उशिरा आलेले म्हणजे ज्यांनी उशिरा पश्चात्ताप केला, जे पापी होते, जे शेवटच्या क्षणी देवाकडे आले.  देव कोणाला किती वेळ काम केले यावरून बक्षीस देत नाही. तो सर्वांना जीवन देऊ इच्छितो. त्याचा प्रश्न “या लोकांना किती मिळायला हवे?” असा नसून “मी त्यांना कसे वाचवू?” असा आहे. म्हणूनच पहिल्या तासाला आलेल्यांना आणि शेवटच्या तासाला आलेल्यांनाही एकसारखे शाश्वत जीवन दिले जाते.

 दुसऱ्याला आपल्यापेक्षा जास्त आशीर्वाद मिळालेला पाहून रागावू नका. आपण लक्षात ठेवले पाहिजे की देवाने आपल्यालाही आपल्या पात्रतेपेक्षा खूप जास्त दिले आहे. दुसऱ्याच्या आनंदात आनंद मानला पाहिजे. देवाच्या प्रेमाची तुलना मानवी तराजूने करता कामा नये. आपल्याला देवाच्या द्राक्षमळ्यात स्थान मिळाले हे आपण कमावलेले नाही. बाप्तिस्मा, विश्वास, क्षमता, संधी हि सर्व काही देवाची मोफत देणगी आहे. म्हणून कृतज्ञता व्यक्त करा, प्रार्थनेत, पाप टाळण्यात, दुसऱ्यांची सेवा करण्यात आणि जे मिळाले आहे ते गरजूंना वाटण्यात.

ह्या गोष्टीच्या शेवटी येशू म्हणतो, “शेवटचे पहिले होतील आणि पहिले शेवटचे होतील.” देवाच्या राज्यात ज्येष्ठतेची यादी नाही. फक्त एक उदार पित्याचा हात आहे, जो सर्वांना पूर्ण दिवसाचा पगार म्हणजे शाश्वत जीवन देऊ इच्छितो. जो देव आपल्याला दिवसाच्या कोणत्याही वेळी बोलावतो, तोच देव दिवस संपला की आपल्याकडे पाहून म्हणेल, “ये, जे माझे आहे ते घे. कारण मी उदार आहे.”  आमेन.

विश्वासू लोकांच्या प्रार्थना

प्रतिसाद: प्रभु, आमची प्रार्थना ऐक.

१.    आपले परम-गुरुस्वामी, महा-गुरूस्वामी, कार्डिनल्स, सर्व धर्मगुरू आणि व्रतस्थ; तसेच येशूची सुवार्ता जगाच्या कानाकोपऱ्यात पोहोचविणारे सर्व प्रापंचिक या सर्वांवर प्रभूचा आशीर्वाद राहावा. त्यांना त्यांचे पवित्र काम व्यवस्थितरित्या आणि धैर्याने पार पाडण्याकरिता देवाची कृपा नेहमीच लाभावी म्हणून आपण प्रार्थना करूया. 

२.  इथे उपस्थित असलेल्या आपल्या सर्वांच्या कुटुंबात शांती, प्रेम आणि एकोपा सतत नांदावा. आपल्या कुटुंबातील प्रत्येक सदस्यांवर देवाचा आशीर्वाद नेहमी राहावा आणि प्रत्येक घर देवाच्या उपस्थितीने भरून जावे म्हणून आपण प्रार्थना करूया. 

३. आपल्या घरात असलेल्या वृद्ध आई-वडिलांना चांगले आरोग्य आणि शांती लाभावी. त्यांच्या आजारपणात त्यांना परमेश्वराच्या कृपेने चांगले स्वास्थ्य मिळावी आणि त्यांना प्रेमळ काळजी व सांत्वन मिळावी म्हणून आपण प्रार्थना करूया. 

४. जे तरुण-तरुणी योग्य साथीदाराच्या शोधामध्ये आहेत, त्यांना देवाच्या इच्छेनुसार योग्य आणि विश्वासू साथीदाराची जोड मिळावी. त्यांच्या भावी वैवाहिक जीवनात प्रेम, समजूतदारपणा आणि आशीर्वाद राहावा म्हणून आपण प्रार्थना करूया. 

५. आता आपण थोडा वेळ शांत राहून आपल्या वैयक्तिक, कौटुंबिक आणि सामाजिक हेतूंसाठी प्रार्थना करूया. आपल्या हृदयातील सर्व गरजा आणि इच्छा परमेश्वरासमोर सादर करूया. 

समाप्ती प्रार्थना: हे दयाळू आणि उदार पित्या, तू आम्हांला तुझ्या द्राक्षमळ्यात बोलावले आहेस. आमच्या या सर्व प्रार्थना कृपापूर्वक ऐक आणि आम्हांला तुझ्या इच्छेनुसार जगण्याची कृपा दे. आमच्या प्रभु येशू ख्रिस्ताद्वारे आम्ही ही प्रार्थना करतो.आमेन.