Reflections for the homily of Third Sunday of Easter (19/04/2026) by Br. Vinan Souz
पुनरुत्थान काळातील तिसरा रविवार
दिनांक: १९/०४/२०२३
पहिले वाचन: प्रेषितांची कृत्ये २:१४,२२-३३.
दुसरे वाचन: १ पेत्र १:१७-२१.
शुभवर्तमान: लुक २४:१३-३५.
प्रस्तावना:
आज अखिल
ख्रिस्तसभा पुनरुत्थान काळातील तिसरा रविवार साजरा करीत आहे.
आजची उपासना आपणास संशयातून विश्वासाकडे आणि निराशेतून आशेकडे जाण्याचे आवाहन करत आहे.
आजच्या
पहिल्या वाचनात आपण एकतो कि, पेत्र धाडसाने सांगतो की, येशूला क्रूसावर खिळले असले तरी देवाने येशूला
उठविले. देवाची योजना येशूमध्ये पूर्ण झाली असून तो मृत्यूवर विजय मिळवून आपल्याला
नवे जीवन देतो. आजच्या दुसऱ्या वाचनात आपण एकतो कि, विश्वासूंना आदरपूर्वक जीवन
जगण्याचे आवाहन केले जाते, कारण आपण नाशवंत गोष्टींनी नव्हे तर
ख्रिस्ताच्या अमूल्य रक्ताने मुक्त झालो आहोत. आजच्या शुभवर्तमानात आपण कि, अम्माऊस
गावाकडे जाणाऱ्या शिष्यांना येशू भेटतो,
पण ते येशूला
ओळखू शकले नाही. येशू त्यांना शास्त्र समजावून सांगतो आणि त्यांच्या अंतःकरणात
आशेची ज्योत पेटवतो. भाकर
मोडताना त्यांच्या डोळ्यांना उघड होते आणि ते उठलेल्या प्रभूला ओळखतात.
आपणही
अनेकदा आपल्या जीवनात चालणाऱ्या येशूला ओळखू शकत नाही.
येशू देववचनात
आणि पवित्र भाकरीमध्ये स्वतःला प्रकट करतो आणि आपला विश्वास नव्याने जागृत करतो. ही आशा आणि आनंद आपण इतरांपर्यंत
पोहोचवण्यास बोलावलेले आहोत.
आज ह्या पवित्र मिस्साबलीदानात सहभागी होत असताना आपण प्रार्थना करूया कि, आपले डोळे उघडले जावोत, जेणेकरून आपण येशूला आपल्या जीवनात ओळखू शकू.
मनन चिंतन
प्रिय बंधू
आणि भगिनींनो, आजच्या शुभवर्तमानात आपण अम्माऊसच्या
वाटेवर चालणाऱ्या दोन शिष्यांची घटना ऐकतो. हे शिष्य खूप निराश होऊन यरुशलेमेहून अम्माऊस
गावाकडे जात होते. त्यांच्या चेहऱ्यावर दुःख,
मनात संभ्रम
आणि भविष्याबद्दल अंधार होता. त्यांनी ज्या येशूवर आशा ठेवली होती, तो क्रूसावर खिळला गेला आणि त्यांच्या
सर्व अपेक्षा जणू संपल्या होत्या. आज आपल्या जीवनातही अशीच परिस्थिती अनेक वेळा
येते. आपण आशा ठेवतो, प्रयत्न करतो, प्रार्थना करतो; पण जेव्हा गोष्टी आपल्या मनासारख्या घडत
नाहीत, तेव्हा आपणही निराश होतो, देवापासून दूर जातो, आणि आपला मार्ग बदलतो.
आजच्या
जीवनातील एक मोठी समस्या म्हणजे निराशा आणि एकाकीपणा. आधुनिक जगात आपण
तंत्रज्ञानाने जोडलेले असलो, तरी मनाने
खूप दूर झालो आहोत. सोशल मीडियावर हजारो मित्र असले तरी मन मोकळे करण्यासाठी खरा कोणी
नसतो. करिअर, स्पर्धा,
आर्थिक ताण, कुटुंबातील तणाव या सर्वांमुळे अनेक लोक
आतून तुटत आहेत. काहींना वाटते की देव त्यांच्या जीवनात नाही, किंवा देवाने त्यांना सोडून दिले आहे.
अम्माऊसच्या
शिष्यांप्रमाणे आपणही अनेक वेळा देवाला ओळखण्यात अपयशी ठरतो. येशू त्यांच्या सोबत
चालत होता, पण ते त्याला ओळखू शकले नाहीत. कारण
त्यांच्या डोळ्यांवर निराशेचा पडदा होता. आजही आपल्या जीवनात देव अनेक प्रकारे
येतो. लोकांच्या माध्यमातून, घटनांमधून, वचनातून. पण आपण येशूला ओळखत नाही. आपण
आपल्या समस्यांमध्ये इतके गुंतून जातो की देवाची उपस्थिती आपल्याला दिसत नाही.
आजच्या शुभवर्तमानात
एक महत्त्वाचा भाग म्हणजे येशू त्यांच्याशी संवाद करतो. तो त्यांना विचारतो, “तुम्ही काय बोलत आहात?” देव आपल्यालाही आज विचारतो. तुझ्या मनात
काय चाललं आहे? तुझं दुःख काय आहे? आपल्याला आपल्या मनातील वेदना देवाशी
बोलायला शिकावे लागेल. प्रार्थना म्हणजे केवळ शब्द नाहीत, तर हृदयाची ओळख आहे. जेव्हा आपण देवाशी
मन मोकळे करतो, तेव्हा येशू आपल्या जीवनात कार्य करू
लागतो.
येशू त्यांना शास्त्र समजावून सांगतो.
त्यांचे हृदय प्रज्वलित होते. याचा अर्थ असा की देवाचे वचन आपल्याला नवा प्रकाश देते.
आज आपण बायबल वाचन करतो का? की आपण फक्त समस्या सोडवण्यासाठी जगातील
उपाय शोधतो? देवाचे वचन आपल्याला योग्य दिशा दाखवते.
जेव्हा आपण ते मनापासून ऐकतो, तेव्हा
आपल्या जीवनात बदल घडतो.
अॅड्रियन
नावाचा एक तरुण होता. तो एका मोठ्या शहरात आयटी कंपनीत काम करत होता. त्याचे जीवन
व्यवस्थित चालले होते. चांगली नोकरी,
पगार, मित्र,
आधुनिक
जीवनशैली. पण आतून तो खूप रिकामा होता. त्याच्या आयुष्यात अनेक समस्या होत्या. कुटुंबातील
मतभेद, प्रेमभंग,
कामाचा ताण.
एक दिवस तो पूर्णपणे तुटून गेला. त्याला वाटलं की आता काहीच उरले नाही.
एक
संध्याकाळी तो एकटाच शहरातील एका लांब रस्त्यावर चालत होता. त्याच्या मनात खूप
प्रश्न होते. “देव आहे का? असेल तर तो माझ्या आयुष्यात का काही करत
नाही?” तो चालत राहिला. अचानक त्याला एक वृद्ध
व्यक्ती भेटला. त्या व्यक्तीने त्याच्याशी संवाद सुरू केला. सुरुवातीला अॅड्रियनला
वाटले की हा एक साधा माणूस आहे, पण हळूहळू
त्यांचे बोलणे खोल होत गेले.
त्या
वृद्धाने त्याला विचारले, “तू एवढा का चिंतित आहेस?” अॅड्रियनने आपल्या सर्व समस्या सांगितल्या.
त्या व्यक्तीने शांतपणे ऐकले आणि म्हणाला,
“तू एकटा
नाहीस. देव तुझ्यासोबत चालत आहे, पण तू
त्याला पाहत नाहीस.” मग त्याने काही बायबल वचने सांगितली आणि त्यांचा अर्थ समजावून
दिला. अॅड्रियनचे मन हळूहळू शांत होऊ लागले.
ते दोघे
जवळच्या एका कॅफेमध्ये गेले. तिथे बसून त्यांनी एकत्र जेवण घेतले. जेव्हा त्या
वृद्धाने भाकरी मोडली, तेव्हा अॅड्रियनला अचानक काहीतरी जाणवले,
जणू देवाची उपस्थिती त्याला स्पर्श करत होती. तो क्षण त्याच्या जीवनाचा टर्निंग
पॉइंट ठरला. त्याला समजले की देव कधीच त्याला सोडून गेला नव्हता.
जेव्हा तो
परत पाहायला गेला, तेव्हा तो वृद्ध दिसला नाही. पण अॅड्रियनच्या
मनात एक नवी आशा निर्माण झाली होती. त्याने आपलं जीवन बदलण्याचा निर्णय घेतला. प्रार्थना
सुरू केली, बायबल वाचायला लागला, आणि इतरांना मदत करायला लागला.
ही कथा
आपल्याला अम्माऊसच्या शिष्यांची आठवण करून देते. येशू आपल्या जीवनात येतो. आपल्या
दुःखात, आपल्या प्रश्नांमध्ये, आपल्या एकाकीपणात. पण आपण त्याला ओळखतो
का?
आजच्या शुभवर्तमानाचा मुख्य संदेश
म्हणजे:
1. देव आपल्या सोबत चालतो, आपल्याला जाणवत नाही तरी देव आपल्या बरोबर
असतो.
2. देवाचे वचन आपल्या जीवनात प्रकाश आणते.
3. मिस्साबलिदानात (भाकर तोडण्यात) आपण
येशूला ओळखतो.
अम्माऊसचे
शिष्य जेव्हा येशूला ओळखतात, तेव्हा ते
ताबडतोब यरुशलेमला परत जातात आणि इतरांना सांगतात. याचा अर्थ असा की देवाचा अनुभव
आपण स्वतःपुरता ठेवू नये. आपण तो इतरांशी वाटायला हवा.
प्रिय
बंधूंनो आणि भगिनींनो, आज आपण आपल्या जीवनाकडे पाहूया. आपण कुठे
चाललो आहोत? आपण अम्माऊसच्या वाटेवर आहोत का? कि निराश, संभ्रमित,
आणि
देवापासून दूर? की आपण येशूला आपल्या जीवनात ओळखत आहोत?
आज येशू आपल्याला आमंत्रण देतो, “माझ्यासोबत चाल.”तो आपल्या दुःखात, आपल्या अश्रूंमध्ये, आपल्या संघर्षात आपल्यासोबत आहे. आपल्याला फक्त त्याला ओळखायचे आहे. शेवटी, आपण ही प्रार्थना करूया: “प्रभु येशू, आमच्या जीवनाच्या वाटेवर आमच्यासोबत चाल. आमच्या निराशेला आशेत बदल. आमच्या अंधारात प्रकाश दे. आणि आमच्या हृदयात तुझी उपस्थिती आम्हाला जाणवू दे. आमेन.”
विश्वासू लोकांच्या प्रार्थना
प्रतिसाद: “करितो मी याचना ऐकावी प्रार्थना.”
१. आज आपण आपल्या ख्रिस्त सभेसाठी प्रार्थना करूया की, देवाने आपले परमगुरु पोप लियो, कार्डिनल्स, महागुरू, धर्मगुरू, तसेच सर्व श्रद्धावंतांना आशीर्वादित
करून, सुखी-समाधानी व नीरोगी ठेवावे, म्हणून आपण प्रार्थना करूया.
२. आपण आपल्या सार्वजनिक हितासाठी कार्य करणाऱ्या
लोकांसाठी प्रार्थना करुया की, विशेष म्हणजे पोलीस अधिकारी, साफसफाई करणारे कामगार, रोजचा आहार पुरवणारे सेवक-सेविका, इत्यादी ह्यांना परमेश्वर सदोदित त्यांच्या बरोबर राहू दे, त्याचप्रमाणे आम्ही सर्वांनी त्यांना
सहकार्य करावे, उदार हस्ते मदत करण्याची सुबुद्धी
आम्हाला प्राप्त व्हावी म्हणून आपण प्रार्थना करूया.
३. आपण आपल्या राजकीय पुढाऱ्यांसाठी प्रार्थना करूया
की, त्यांनी लोकहितासाठी निर्णय घेऊन
जनतेच्या प्रगतीस अनुरूप अशी धोरणं बनवावीत व त्यामुळे गोरगरिबांचा उद्धार होऊन, त्यांना आणि त्यांच्या कुटुंबियांना
सदोदित तुझ्या प्रेमाच्या मायेखाली ठेवावे म्हणून आपण प्रार्थना करूया.
४. हे प्रभू आम्ही सर्वजण राजनीतिक व आर्थिक महामारीत
अडकलेलो आहोत. आमच्या मनात अनेक शंका-कुशंका निर्माण होतात. आमच्या विश्वासाला तडा
जाण्याची शंका नाकारता येत नाही. तुझ्या अधिकाधिक जवळ येऊन तुझ्यावरच आमची श्रद्धा
वाढव हा वरदहस्त आम्ही तुझ्याकडे मागतो म्हणून आपण प्रार्थना करूया.
५. थोडावेळ शांत राहून आपण आपल्या सामाजिक, कौटुंबिक आणि व्ययक्तिक हेतूंसाठी आपण
प्रार्थना करूया.