Reflections for the Homily of 15^th Sunday in Ordinary Time (12-07-2026) By Fr. Cedrick Dapki

 सामान्य काळातील पंधरावा रविवार

दिनांक: १२/०७/२०२६
पहिले वाचन: यशया ५५:१०-११

दुसरे वाचन: रोमकरांस पत्र ८:१८-२३

शुभवर्तमान: मत्तय १३:१-२३

प्रस्तावना:

आज आपण सामान्य काळातील पंधरावा रविवार साजरा करीत आहोत. आणि आजची उपासना आपणास प्रभूच्या शब्दावर मनन – चिंतन करून त्या शब्दाद्वारे फलदायी जीवन जगण्यास बोलातीव आहे. 

पहिल्या वाचनात, यशया संदेष्टा बॅबिलोनमधील यहुदी गुलाम बांधवांना धीर देतो आणि त्यांना खात्री देतो की, ज्याप्रमाणे पाऊस आणि बर्फ जमिनीला पाणी देऊन बियांना अंकुरित व विकसित होण्यास मदत करतात, त्याचप्रमाणे देवाचे वचन त्याचा उद्देश पूर्ण करेल.

दुसऱ्या वाचनात, संत पौल आपल्याला आठवण करून देतात की, ज्याप्रमाणे भरपूर पीक येण्यासाठी बियांना जमिनीत पडून नष्ट व्हावे लागते, त्याचप्रमाणे मानवाला फलदायी होण्यासाठी स्वतःला विसरून प्रभूमध्ये प्रभूमध्ये जीवन जगावे लागेल.

आजच्या शुभवर्तमानात ख्रिस्त बी पेरणाऱ्याच्या दाखल्याद्वारे सांगू इच्छितो कि जो मनुष्य प्रभूचा शब्द जितका संपूर्ण मानाने व हृदयाने स्वीकारतो व जगतो तो मनुष्य शंभर पटीने फलदायी बनतो.  

प्रभूचे शब्द आपल्या जीवनात आत्मसात करून त्या प्रमाणे जीवन जगण्यास आपणास कृपा व सद्बुद्धी मिळावी म्हणून या मिस्साबलीदानात विशेष प्रार्थना करूया.

मनन चिंतन:

चीन मधील बांबूची गोष्ट तर ऐकली असेलच! मोसो (Moso) हा चीन एक मधील बांबूचा प्रकार आहे. हा बांबू थंड हवामानात वाढणाऱ्या बांबूंमध्ये सर्वात मोठा आहे, जो पंच्याहत्तर फूट उंच आणि आठ इंच व्यासापर्यंत वाढतो. हा बांबू लावल्यानंतर ५०-६०  दिवसांपर्यंत जमिनीतून वर आल्याचे कोणतीही चिन्ह दाखवत नाही. परंतु अचानक ते ४० दिवसानंतर जणूकाही जादूने ७५ फूट उंचीपर्यंत वाढू लागतो. बांबूची जलद वाढ ही त्या दोन महिन्यांत तयार होणाऱ्या मैलोनमैल मुळांमुळे होते. त्या बांबूची मुळे पहिला खोलवर रुतली गेली, ती मजबूत झाली आणि अश्या ह्या त्याच्या साखोळ परिश्रमामुळे आकाशात उंच वाढले व मजबूत होऊन टिकाऊ बनले. अशाप्रकारे आजची उपासना आपणास प्रभूच्या जीवनात खोलवर रुतून फलदायी होण्यास बोलावत आहे. ज्याचे जीवन प्रभूच्या वचनांवर अवलंबून असते तो कशीच अपयश अनुभवत नाही, या उलट तो प्रभूमध्ये भरभराटीचे जीवन अनुभवत असतो असा संदेश आपणास मिळत आहे.

बी पेरणाऱ्याचा दाखला लक्षात घेतला असता, आजच्या आधुनिक जगात शेतकरी शेती करण्यासाठी प्रगत तंत्रज्ञानाचा वापर करतो, , उच्च दर्जाचे बियाणे वापरतो, रासायनिक खाते वापरतो व त्याच्याच साहाय्याने तो शेतात भरघोस पीक घेतो. वाळवंट किंवा डोंगराळ भागात जेथें शेती होऊ शकत नाही तेथें देखील शेतीची मशागत होत आहे.  हा मानवाने आधुनिक जगात आधुनिक तंत्राद्वारे केलेला चमत्कार आहे. परंतु ख्रिस्ताच्या काळी असे न्हवते. भौगोलिक स्थिती लक्षात घेतली असता त्याकाळी लोकांची शेतजमीन कमी होती. कदाचित बियाणे जास्तकाळ टिकून ठेवण्याची कला अवगत नसेल म्हणून एक – एक बियाणे शेतकऱ्यांसाठी फार महत्वाचे होते आणि अशामुळे ते पेरणीच्या वेळी काटकसरीने एक-एक बियाणे सांभाळून पेरत असतील आणि त्याच्या नंतरही पुरेसा पाणी, अनुकूल हवामान नसल्याने पिक चांगले येईल याची शाश्वती न्हवती. म्हणून येशुख्रिस्त शेती कशी करावी किंवा शेतात पिक कसे  जास्त आणावे ह्यावर भोध करीत नाही, तर शेतकऱ्याचे जीवन समोर ठेऊन आपले आध्यात्मिक जीवन देवावर अवलंबून ठेऊन कसे जगावे हे स्पष्ट करून देतो.

ख्रिस्त हा देवाचा शब्द बी प्रमाणे संपूर्ण जगात पसरवतो, आणि शब्द हा मोजून-मापून पसरवित नाही, ठराविक किंवा निवडक लोकांना देत नाही, तर हा शब्द उदारतेने संपूर्ण जगात पसरवित आहे, प्रत्येकाला देत आहे.  आणि हा शब्द जो – तो ज्याच्या -त्याच्या क्षमतेप्रमाणे स्वीकारतो व प्रतिसाद देतो. हा शब्द जो पूर्णपणे स्वीकारीत नाही तो कधीच जीवनात यशस्वी होत नाही किंवा त्यांच्याने प्रभूचे कार्य होत नाही. परंतु जो कोणी हा प्रभूचा शब्द संपूर्ण हृदयाने, मानाने व आत्म्याने स्वीकारतो तो फलद्रूप होतो. कोणी तीसपट, कोणी साठपट तर कोणी शंभरपट.

काही दिवसापासून आपण पावसाची वाट पाहत होतो. जून महिना उलटला तरीही पावसाने काही चिंन्हे दाखवली नाहीत.  वेगवेगळ्या ठिकाणी प्रार्थना ठेवल्या. सृष्टी जणूकाही जीवनहीन झाली होती; रिकामी पडलेली शेत जमीन,  सुखे डोंगर आणि कोरडी नदी, अशा ह्या देखाव्यात नैसर्गिक जीवन स्तब्ध झाले होते. सगळं झोपल्यासारखं किंवा मेलेल्यासारखं वाटत होतं.  अचानक जुलै महिन्यात पावसाळा सुरवात झाली सर्व ठिकाणी पाणी; शेतात पिक यायला सुरुवात झाली, डोंगर हिरवेगार दिसू लागले व नद्या वाहू लागल्या, अशा प्रकारे सृष्टीने जणूकाही नव्याने सुरुवात केली. आणि हे सर्व शक्य झाले ते म्हणजे पावसामुळेच. म्हणून हा पाऊस विनाकारण आला नाही तर त्याने येऊन आपला उद्देश पूर्ण केला.  ह्या उदाहरणाला आधारित आपण पहिल्या वाचनात पाहतो कि यशया संदेष्ट्याद्वारे,  परमेश्वर म्हणतो कि माझे शब्द हे पाण्याप्रमाणे जीवन देणारे आहेत.  पाणी जसा संपूर्ण सृष्टीला जीवन देतो व सृष्टी फलदायी बनवतो तसेच माझे शब्द हे जिवंत शब्द आहेत. त्या पवित्र शब्दाद्वारे मनुष्य विश्वासात व कृपेत वाढतो. तो पवित्र दैवी शब्द ऐकणाऱ्याला सर्वकालिक जीवन देतो, अशी व्यक्ती उत्सुकतेने प्रभूचे कार्य करते आणि  प्रभूच्या वाचनामुळेच फलदायी बनते.

परमेश्वराने मानवास शब्द दिला, पावसाप्रमाणे तो शब्द स्वर्गातून उतरला, तो शब्द देह झाला, मानव बनून जीवन जगाला व पाण्या प्रमाणे तो शब्द संपूर्ण जगभर पसरला.  पित्याचा उद्देश असा होत कि मानवजातीने  या शब्दाचा पूर्णपणे स्वीकार करावा व त्या शब्दाद्वारे त्यांचे तारण व्हावे.  प्रभूचे राज्य हे सुपीक फळ देणारे आहे, भरभराटीचे आहे आणि सर्वकालिक आहे.  म्हणून येशुख्रिस्त आपणास प्रभूचा शब्द हा पूर्णपणे स्विकारून फलद्रूप होण्यासाठी आव्हान करीत आहे.  तीसपट, साठपट व शंभरपट असे पिक देण्यास बोलावीत आहे. म्हणून जगातील ऐहिक गोष्टी बाजूला सारून प्रभूच्या कार्यात विलीन होण्यास तयार असूया व फलद्रूप होण्याचा प्रयत्न करूया. आमेन.

विश्वासू लोकांच्या प्रार्थना

प्रतिसाद: हे प्रभू आमची प्रार्थना ऐक.

१. ख्रिस्तसभेचे सेवक परमगुरू, महागुरू व धर्मगुरू ज्यांनी प्रभूचे कार्य हाती घेतले आहे त्यांच्या कठीण परिस्थितीत प्रभुने त्यांना राखावे, त्याचा शब्द जगाच्या कानाकोपऱ्यात पसरवण्यास सहाय्य मिळावे, म्हणून आपण प्रार्थना करूया.

२. यंदाच्या वर्षी चांगला पाऊस पडून शेतकऱ्यांच्या श्रमाला फळ यावे, त्यांचे आरोग्य चांगले राहून त्यांना शेतात काम करता यावे व नैसर्गिक आपत्ती टाळावी, म्हणून आपण प्रार्थना करूया.

३. प्रभूचा शब्द प्रत्येकाच्या कानी पडावा, तो शब्द आत्मसात करून प्रभूमध्ये पवित्र जीवन जगण्यास सहाय्य व्हावे तसेच स्वतःचे जीवन फलदायी बनवून इतरांचे जीवन उज्वलीत करता यावे, म्हणून आपण प्रार्थना करूया.

४. जगात होणारी युद्धे थांबावीत, प्रभूचा शांतीचा शब्द सर्वत्र पसरून अश्या ठिकाणी शांतीचे वातावरण निर्माण व्हावे व सर्वांना सलोख्याने व प्रेमाने राहता यावे, म्हणून आपण प्रार्थना करूया.

५. जे आजारी आहेत, दुखात आहेत  व अडचणीत आहेत; अशांना प्रभूचे सांत्वन मिळावे, त्यांच्या वाटेत आलेली सर्व पिडा दूर व्हावी व त्यांना चांगल्या आरोग्याचा व जीवनाचा अनुभव घेता यावा, म्हणून आपण प्रार्थना करूया.

६. थोडावेळ शांत राहून आपल्या वैयक्तिक, कौटुंबिक व सामाजिक हेतूंसाठी प्रार्थना करूया. (प्रतिसाद) 

Reflections for the Homily of 14^th Sunday in Ordinary Time (05-07-2026) By Br. Criston Marvi

सामान्य काळातील चौदावा रविवार

दिनांक: ०५/०७/२०२६
पहिले वाचन: जखऱ्या ९: ९-१०
दुसरे वाचन: रोमकरांस पत्र ८:९-११, १३
शुभवर्तमान: मत्तय:११:२५-३०

प्रस्तावना:

प्रिय भाविकांनो आज आपण सामान्य काळातील चौदावा रविवार साजरा करीत आहोत. आजची उपासना ही आपल्याला मनाची शांती मिळवण्यासाठी शांतीच्या राज्यांमध्ये विसावा घेण्यास आमंत्रित करीत आहे. शांतीचा राजा हा मनाने लीन व त्याचा आत्मा आपल्यामध्ये वस्ती करत आहे, जो आपल्याला अनंतकाळात जिवंत ठेवेल.

या पवित्र ख्रिस्तयागात सहभागी होत असताना आपण स्वतःला विचारू या की, माझ्या मनाची शांती ही मला कोठे भेटते? माझ्या मनाची शांती ही मला जगातील गोष्टीद्वारे भेटते? की, येशू ख्रिस्ताच्या सानिध्यात राहून मिळते? थकलेले व भाराक्रंत अवस्थेत असताना परमेश्वराची कृपा व येशूची शांती मनामध्ये वस्ती करावी, म्हणून आपण या ख्रिस्तयागात प्रार्थना करूया.

मनन चिंतन:

आज शुभवर्तमानमध्ये आपण ऐकले. आज आपण सामान्य काळातील चौदावा रविवार साजरा करीत आहोत. आजच्या पहिल्या वाचनात आपण एकले की, “ पाहा, तुझा राजा तुझ्याकडे येत आहे; तो न्यायी, यशस्वी आणि लीन आहे. परंतु हा राजा आहे तरी कोण? दुसऱ्या वाचनात संत पौल सांगतो की, आपण आत्म्याच्या अधीन आहोत आणि आपल्यामध्ये ख्रिस्ताचा आत्मा वस्ती करत आहे. त्याचप्रमाणे शुभावार्तामानात येशू पित्याचे स्तवन करतो, व न्यायी, यशस्वी आणि लीन असा राजा म्हणून शांती देण्यासाठी आपणा सर्वांस त्याच्याकडे बोलावतो. येशू पित्याचे स्तवन करतो. कारण की पित्याने येशूला त्याच्या शिष्यांसमोर प्रगट केले आहे. त्यामुळे पित्यामध्ये व येशूमध्ये एकीचे नाते बांधले आहे. जेव्हा आपल्यामध्ये वाढ होते तेव्हा आपण दुसऱ्या वरती अवलंबून राहण्याचे थांबतो. परंतु येशू ख्रिस्त वाढत गेला तेव्हा त्याचे व पित्याचे नाते अधिकाधिक वाढत गेले.

आपण जर का विचार केला तर आपल्याला समजून येते की, आपण प्रत्येकांवर कसले ना कसले ओझे आहेत. उदाहरणार्थ स्वतःवर असलेली शंका, कारण नसताना स्वतःला दोषी ठरवणे, स्वतःचा किळस वाटणे, स्वतः विषयी वाईट विचार येणे, इत्यादी. ह्या सर्व गोष्टी सर्वसामान्य व्यक्तीमध्ये घडत असतात. परंतु आपण ह्या सर्व गोष्टींवर मात करून विजय मिळवतो का? की त्याला बळी पडतो? यावर आपण प्रत्येकाने मनन चिंतन करायला हवे.

प्रिय बंधू-भगिनीं येशू ख्रिस्ताचे जीवन हे वेदनारहित, चिंतामुक्त किंवा ओझे नसलेले असे नव्हते, तर ख्रिस्ताला सुद्धा वेदना होत्या. चिंता होती. ओझे होते. परंतु येशू ख्रिस्त आपले सर्व काही हे परमेश्वराला सांगत असे. चिंता, दुःख, भार ह्या सर्वांना सामोरे जाण्यास, त्यांच्याशी झुंज देण्यास, ख्रिस्त आपल्या पित्याकडून सामर्थ्याचा आधार मिळवत असे. आपल्याला सुद्धा आपल्या जीवनात शांतीची गरज आहे. आपण स्वतःला प्रश्न विचारू या, मला जर का एक चांगली व्यक्ती बनायचे असेल तर मला कोणत्या गोष्टीची गरज आहे? ह्या प्रश्नाची भरपूर अशी उत्तरे मिळतील, आणि मनाची शांती हे एक त्याच्यामधले उत्तर असेल. परंतु ती शांती मिळवायची कशी? हा दुसरा प्रश्न असेल. कारण की ह्या जगात सर्वजण शांती मिळवण्याविषयी बोलत आहेत. परंतु खूप कमी लोक शांती पसरविण्यात व मिळवण्याचा प्रयत्न करत आहे. जे कोण शांतीच्या शोधात आहेत त्याच्यातले सर्वांनास ती मिळत नाही. परंतु काही लोकांना मनातली शांती मिळत असते. कारण ते खऱ्या अर्थाने व मनापासून शोधत असतात. इस्रायल लोक एकमेकांना शांतीने शुभेच्छा देत असत. कारण हे अभिवादन देवाने स्वतः स्थापित केले होते. म्हणून मोशे आणि अहरोनच्या वेळेस शांती ही एक आशीर्वाद म्हणून समजली जात होती. स्वर्ग आणि पृथ्वीचा आपला प्रभू परमेश्वर हा वेगळा आहे. नम्र आणि गरीब त्याचे मित्र आहेत. ह्याचे कारण हेच की, हे लोक खऱ्या शांतीच्या शोधात असतात. येशुख्रिस्त हा आपल्या दुःख आणि वेदना समजून घेतो आणि त्यानुसार आपल्याला हवी ती शांती देतो व आपले ओझे हलके करतो. आपण जेव्हा ख्रिस्तामध्ये एक होतो तेव्हाच आपल्याला आपले ओझे हलके वाटते.

थोडा वेळ शांत राहून आपण स्वतःला विचारूया की प्रभूची शांती मिळविण्यासाठी मी कश्याप्रकारे प्रयत्न करत आहे? सार्वकालिक शांतीच्या राजाकडे मी कधी मनाच्या शांतीसाठी विनंती केली आहे का?

विश्वासू लोकांच्या प्रार्थना

प्रतिसाद: हे शांतीच्या राजा, आमची विनंती एकून घे.

१. येशू ख्रिस्ताच्या शिकवणीनुसार वागण्यास आपल्याला आपल्या धार्मिक नेत्यांना विशेषकरून पोप लियो चोदावे, महागुरू व धर्मगुरू ह्याना प्रभूने मार्गदर्शन करावे. म्हणून आपण परमेश्वर पित्याकडे प्रार्थना करूया.

२.  हे प्रभू परमेश्वरा सृष्टीचा निर्माणकर्ता यंदाच्या पावसाळ्यात आम्हाला चांगला पाऊस दे. व शेती-भातीची कामे सुरुळीतपणे पार पाडाव. व शेतातील जमीन सुपीक व फळदृप्त कर. म्हणून आपण परमेश्वर पित्याकडे प्रार्थना करूया.

३. हे प्रभू परमेश्वरा ह्या जगातील प्रत्येक मनुष्याचे अधिकार त्याला मिळू दे. आणि त्याला त्याच्या दैनदिन भाकरीचा आस्वाद व त्याच्या मूलभूत गरजा भागवून दे. विशेषकरून जे स्थलांतरित करतात त्यांना योग्य ती नोकरी व काम दे. म्हणून आपण परमेश्वर पित्याकडे प्रार्थना करूया.

४. हे प्रभू परमेश्वरा जे युवक – युवती नोकरीच्या शोधात आहेत, व  ज्यांना जीवनात मार्गदशानाची गरज आहे, अश्या सर्वाना योग्य तो मार्ग दाखव. आणि कुटुंबात त्यांना योग्यरीतीने आधाराचा स्तंभ बनू दे. म्हणून आपण परमेश्वर पित्याकडे प्रार्थना करूया.

५. जे- जे आत्मे देवाघरी गेलेले आहेत. अशा सवा आत्म्यांना देवाच्या दयेची शांती मिळो व सर्व संतांबरोबर  एकरूप होऊन स्वर्गीय नंदनवनाचा आनंद घेता यावा. म्हणून आपण परमेश्वर पित्याकडे प्रार्थना करूया.

Reflections for the Homily of 13^th Sunday in Ordinary Time (28-06-2026) By Br. Oliver Munis

सामान्य काळातील तेरावा रविवार

दिनांक: २८/०६/२०२६
पहिले वाचन: २ राजे ४:८-११, १४-१६अ
दुसरे वाचन: रोमकरांस पत्र ६:३-४, ८-११
शुभवर्तमान: मत्तय - १०:३७-४२

प्रस्तावना:

ख्रिस्ताठायी जमलेल्या माझ्या प्रिय भाविकांनो, आज आपण सामन्य काळातील तेरावा रविवार साजरा करीत आहोत. बाप्तिस्म्याद्वारे आपण सर्वजण देवाची लेकरे आणि ख्रिस्ताच्या एका कुटुंबाचे सदस्य झालो आहोत. म्हणून आजची उपासना आपणास आठवण करून देते की, आपल्या जीवनात प्रभूला पहिले स्थान दिले, तरच आपण  खऱ्या अर्थाने इतरांवर प्रेम करू शकतो.

आजच्या शुभवर्तमानात प्रभु येशू आपल्याला त्याच्या मार्गावर चालायला आमंत्रण देतो. फक्त कौटुंबिक लोक नाहीत तर जे गरीब, गरजू, परके आणि दुर्लक्षित केलेले व्यक्ती ह्यांच्यासाठी आपल्या हृदयात जागा करण्याचे देव आपल्याला आव्हान करतो. कारण प्रत्येक व्यक्तीमध्ये ख्रिस्त स्वतः आपल्याला भेटत असतो.

म्हणून आज ह्या पवित्र मिस्साबळीदानात सहभाग घेत असताना, आपण आपल्या स्वार्थी वृत्तीबद्दल पश्चात्ताप करूया. प्रभूकडे कृपेची याचना करूया, जेणेकरून त्याच्या प्रेमाने भरून आपण आपल्या कुटुंबात, समाजात आणि ख्रिस्तसभेत त्याचे साक्षीदार बनू शकू.

मनन चिंतन:

ख्रिस्ताठायी जमलेल्या माझ्या प्रिय भाविकांनो, समजा, आज मिस्सा संपल्यानंतर, चर्चच्या आवारात कुणीतरी तुम्हाला थांबवून विचारलं, “जय ख्रिस्त! तुम्ही कोण आहात?” तुम्ही कदाचित तुमचे नाव सांगाल. पण जर तोच प्रश्न पुन्हा-पुन्हा विचारला, तर तुम्ही तुमच्या आई-वडिलांविषयी, पती-पत्नीविषयी, मुलांविषयी, गावाविषयी किंवा नोकरी-व्यवसायाविषयी सांगायला सुरुवात कराल. कारण आपल्या आयुष्यात ज्या व्यक्तींवर आपण प्रेम करतो आणि जिथे आपण राहतो, त्यावरूनच आपली ओळख घडत असते.

जर आपण कुठेही प्रवास केला असेल, मग ती मुंबईची लोकल ट्रेन असो किंवा पुण्याची खचाखच भरलेली एसटी बस (ST Bus) आपल्या सोबत प्रवास करणाऱ्या लोकांशी आपण कसे वागतो, हे तुम्हाला चांगलेच माहीत आहे. गर्दीत एखादी वृद्ध व्यक्ती, एखादी आई लहान बाळाला घेऊन उभी असते, एखादी थकलेली व्यक्ती, वजनदार दप्तर (bag) घेऊन उभी असलेली दिसते आणि कधीतरी त्या व्यक्ती आपल्याला विचारतात, थोडे बाजूला सरकून मला जागा देतात का? (थोडा अॅडजस्ट करके, मुझे जगा दो ना?)

प्रिय भाविकांनो, आपण त्याला जागा देतो का? आजच्या शुभवर्तमानात प्रभू येशू आपल्याला केवळ बसमध्ये जागा द्यायला सांगत नाही; तर आपल्या हृदयात देवाच्या नवीन कुटुंबासाठी जागा निर्माण करण्याचे आमंत्रण देतो. आजचे शुभवर्तमान ऐकताना अनेकांना धक्कादायक वाटू शकते कारण येशू म्हणतो, “जो माझ्यापेक्षा आपल्या बापावर किंवा आईवर अधिक प्रेम करितो तो मला योग्य नाही; जो माझ्यापेक्षा आपल्या मुलावर व मुलीवर प्रेम करितो तो मला योग्य नाही.”

याचा अर्थ येशू आपल्याला कुटुंब सोडायला सांगतो का? नाही. उलट, तो आपल्या प्रेमाला योग्य दिशा देतो. जेव्हा आपल्या कुटुंबावरील प्रेमामुळे आपण इतरांकडे दुर्लक्ष करतो, तेव्हा ते प्रेम स्वार्थी होऊ लागते. पण जेव्हा ख्रिस्त आपल्या जीवनात प्रथम स्थानावर असतो, तेव्हा आपल्या कुटुंबावरील प्रेम अधिक निस्वार्थी, उदार आणि देवाच्या प्रेमासारखे बनते.

तर आता हे नवीन अंतःकरण आपल्याला कसे मिळते? आजच्या दुसऱ्या वाचनात संत पौल म्हणतो, “ख्रिस्ताच्या बाप्तीस्माद्वारे आपण त्याच्या मरणात व पुनरुत्थानात सहभागी होतो.” बाप्तिस्मा म्हणजे केवळ ख्रिस्ती होण्याचा दाखला नाही. बाप्तिस्म्यामुळे आपल्या आत्म्यावर देवाची कायमस्वरूपी किंवा अविनाशी आध्यात्मिक मुद्रा उमटते. (Indelible mark) आपण देवाची लेकरे बनतो आणि ख्रिस्ताच्या शरीराचे सदस्य बनतो. म्हणूनच आता ख्रिस्ताचे कुटुंब हेच आपले कुटुंब बनते.

पोप फ्रान्सिस नेहमी म्हणायचे, “तोदोस, तोदोस, तोदोस!” (सगळे, सगळे, सगळे). म्हणजे या कुटुंबात कुणीही कुणाचं ‘लाडकं’ (favourite) नाही. म्हणजे देवाच्या घरात सगळ्यांसाठी जागा आहे. कुणीही देवाच्या प्रेमापासून दूर नाही. पण ही गोष्ट सोपी नाही. एस.टी. बसमध्ये थोडं अॅडजस्ट करणे सोप्पे असते. पण येशू ज्याची मागणी करत आहे, त्यासाठी स्वतःचा क्रूस उचलावा लागतो. तो म्हणतो, “जो आपला वधस्तंब उचलून घेवून माझ्यामागे येत नाही तो मला योग्य नाही.” गरीबासाठी, समाजातून दुर्लक्षित केलेल्या व्यक्तीसाठी, किंवा ज्याने आपल्याला दुखवले आहे अशा व्यक्तीसाठी आपल्या हृदयात जागा करणे खूप कठीण आहे. कारण त्यासाठी आपला अहंकार बाजूला ठेवावा लागतो. आणि हाच खरा वधस्तंब आहे.

येशू सर्वांचा तारणहार आहे; पण शुभवर्तमानात तो गरीब आणि दुर्बल लोकांना विशेष स्थान देतो. त्यामुळे आपल्या ख्रिस्ती कुटुंबात त्यांच्यासाठीही जागा असलीच पाहिजे. हे आपण पहिल्या वाचनात पाहतो. शुनेमची ती स्त्री एलीशा संदेष्ट्याला पाहते. ती फक्त नमस्कार करून पुढे जात नाही. ती त्याच्यासाठी आपल्या घरावर एक लहानशी खोली बांधते. एक खाट, एक मेज, एक खुर्ची आणि एक समई ठेवते. ती एका अनोळखी व्यक्तीसाठी आपल्या घरात जागा निर्माण करते आणि येशू म्हणतो, “जो ह्या लहानांतील एकाला शिष्य म्हणून जो कोणी केवळ गार पाण्याचा एक प्याला पाजितो, तो आपल्या प्रतिफळाला मुकणार नाही.”

उन्हाळ्यात एका थंड पाण्याच्या प्याल्याची किंमत काय असते, हे आपण सगळ्यांनी अनुभवले आहे. काही वर्षांपूर्वी दुष्काळग्रस्त भागातील हजारो शेतकरी पायी चालत मुंबईत आले होते. त्यांच्या पायांना फोड आले होते. त्या वेळी अनेक सामान्य नागरिक मध्यरात्री घराबाहेर आले. त्यांनी त्यांना थंड पाणी दिले, बिस्किटे दिली, काहींनी तर स्वतःच्या चपलाही दिल्या. त्यांनी फक्त मदत केली नाही; त्यांनी त्या शेतकऱ्यांमध्ये जणूकाही स्वतः ख्रिस्तालाच ओळखले. हेच आजच्या शुभवर्तमानाचं जिवंत उदाहरण आहे.

तर माझ्या प्रिय भाविकांनो, आपले बाप्तिस्मामय जीवन जगणे म्हणजे काय? तर जेव्हा आपण गरीब, थकलेले, अनोळखी किंवा दुर्लक्षित केलेल्या व्यक्तीला पाहतो, तेव्हा तो आपल्याला परका वाटता कामा नये तर आपण त्याच्यामध्ये आपल्या ख्रिस्ती कुटुंबातील सदस्य ओळखले पाहिजे.

पण हे प्रेम आपल्या स्व:ताला शक्य नाही.

थोड्याच वेळात या वेदीवर ख्रिस्त पुन्हा एकदा आपल्यासाठी स्वतःला अर्पण करणार आहे. तो केवळ पाण्याचा प्याला देत नाही; तर आपल्या तारणासाठी स्वतःचे शरीर आणि रक्त देत आहे. आपण पापी, थकलेले आणि अनेकदा देवापासून दूर गेलेले असलो, तरी तो आपल्या प्रेमाच्या मेजवानीत आपल्यासाठी जागा राखून ठेवतो. ह्याच पवित्र मिस्सामधून आपल्याला इतरांसाठी जागा निर्माण करण्याचे सामर्थ्य मिळते.म्हणून आज जेव्हा आपण ख्रिस्ताला या पवित्र भाकारीद्वारे ग्रहण करू आणि या चर्चच्या दरवाजातून बाहेर पडू, तेव्हा प्रभू आपल्यापैकी प्रत्येकाला एक प्रश्न विचारतो:

तुझ्या हृदयात माझ्यासाठी आणि माझ्या या लहान भावंडांसाठी जागा आहे का?
आज आपण स्वतःलाही हा प्रश्न विचारूया:
आज मी माझ्या हृदयात कोणासाठी जागा निर्माण करणार आहे?

विश्वासू लोकांच्या प्रार्थना

धर्मगुरू: प्रिय बंधू-भगिनींनो, प्रभू येशूने आपल्या सर्वांना त्याच्या प्रेमाच्या कुटुंबात सहभागी होण्याचे आमंत्रण दिले आहे. विश्वासाने आपण आपल्या सर्व गरजा स्वर्गीय पित्याकडे मांडूया.

प्रतिसाद: हे प्रभो, आमची प्रार्थना ऐक.

१. संपूर्ण ख्रिस्तसभेसाठी प्रार्थना करत असताना आपण पोप लिओ चौदावे, बिशप्स, धर्मगुरू, धर्मबंधू-भगिनी आणि सर्व विश्वासू ह्यांनी ख्रिस्ताला जीवनात प्रथम स्थान देत प्रेम, सेवा आणि ऐक्याचे साक्षीदार व्हावे.

२. जगातील सर्व राष्ट्रांचे नेते आणि प्रशासनासाठी प्रार्थना करूया की, त्यांनी न्याय, शांतता आणि मानवी प्रतिष्ठेचे रक्षण करून गरीब आणि दुर्बल लोकांची मनापासून सेवा करावी.

३. गरीब, आजारी, एकाकी, निराधार, स्थलांतरित आणि जीवनात संघर्ष करणाऱ्या सर्व बंधू-भगिनींसाठी प्रार्थना करूया की, प्रभू त्यांना धैर्य देवो आणि आपल्या सेवेतून त्यांना त्याचे प्रेम अनुभवता यावे.

४. आपल्या परिवारांसाठी आणि या ख्रिस्ती समाजासाठी प्रार्थना करूया की, आपल्या घरांमध्ये प्रार्थना, क्षमा, प्रेम आणि परस्पर सेवा वाढावी; तसेच प्रत्येकाने आपल्या हृदयात इतरांसाठी जागा निर्माण करावी.

५. ह्या पवित्र मिस्सामध्ये सहभागी झालेल्या आपण सर्वांसाठी प्रार्थना करूया की, प्रभूच्या वचनाने आणि पवित्र मिस्साचे बळ मिळून, आपण आपल्या बाप्तिस्म्याच्या वचनांना विश्वासूपणे जगावे आणि प्रत्येक व्यक्तीत ख्रिस्ताला ओळखण्याची कृपा लाभावी.

६. थोडावेळ शांत राहून आपण आपल्या वैयक्तिक व सामाजिक गरजांसाठी विशेष प्रार्थना करूया.

धर्मगुरू: हे स्वर्गीय पिता, तुझ्या पुत्राने आम्हाला एकाच कुटुंबात एकत्र केले आहे. विश्वासाने अर्पण केलेल्या या प्रार्थनेंचा कृपापूर्वक स्वीकार कर आणि आम्हाला तुझ्या इच्छेनुसार जगण्याची कृपा दे. हे आम्ही आमच्या प्रभू ख्रिस्ताद्वारे मागतो. आमेन