Reflections for the homily of Easter Sunday (05/04/2026) by Br. Vinan Souz

पास्काचा सण

दिनांक: ०५/०४/२०२६

पहिले वाचन:  प्रेषितांची कृत्ये १०:३४अ ३७-४३.
दुसरे वाचन: कलस्सैकरांस पत्र: ३:१-४.
शुभवर्तमान:  योहान २०:१-९.

प्रस्तावना

    ख्रिस्त मरणातून उठला आहे. त्याने मरणावर विजय मिळविला आहे. आपल्या ख्रिस्ती जीवनातील अति महत्त्वाचे भाग म्हणजे, ‘येशू ख्रिस्ताचे दु:ख, मरण व पुनरुत्थान. ख्रिस्ताचे पुनरुत्थान हे आपल्या ख्रिस्ती विश्वासाचा केंद्रबिंदू आहे. आजच्या उपासनेतील तिन्ही वाचने आपणांस ‘सत्य’ पटवून देत आहेत की, ख्रिस्ताने मरणावर विजय मिळवून संपूर्ण जगाला दाखविले की, आपला देव हा जिवंत देव आहे.

    पहिल्या वाचनात आपण ऐकतो कि, पेत्र ज्यांने ख्रिस्ताची सुवार्ता ऐकली नाही व जे खऱ्या जिवंत देवाविषयी उत्सुक आहेत, अशांना प्रभू येशूच्या पुनरुत्थानाविषयी साक्ष देतो. दुसऱ्या वाचनात संत पौल आपल्याला आपले लक्ष स्वर्गीय येशू ख्रिस्तावर केंद्रित करण्यास सांगत आहे. कारण प्रभू येशूने मृत्यूवर व जगावर विजय मिळविला आहे. शुभवर्तमानात आपण पाहतो की, येशू ख्रिस्त हा मरणावर विजय मिळवून उठला आहे.

    येशू ख्रिस्त म्हणतो, ‘पुनरुत्थान व जीवन मीच आहे’ आणि आपण त्याच पुनरुत्थित ख्रिस्ताचे अनुयायी आहोत. ‘प्रत्येक अंधारमय प्रसंगानंतर आशेचा किरण दिसत असतो’, म्हणून मृत्यू हा आपल्या जीवनाचा शेवट न मानता आपणदेखील प्रभूच्या पुनरुत्थानात एकदिवस सामील होणार आहोत हा आपला विश्वास दृढ व्हावा म्हणून या ख्रिस्तयागात आपण विशेष प्रार्थना करुया.

मनन चिंतन

    प्रिय बंधू आणि भगिनींनो, आज आपण मोठ्या आनंदाचा दिवस साजरा करतो म्हणजेच ईस्टर रविवार! आजचा दिवस आपल्याला सांगतो: “येशू उठला आहे! तो जिवंत आहे!” हा फक्त एक सण नाही, तर आपल्या विश्वासाचा पाया आहे.

        इजिप्तमधील पिरॅमिड्स हे प्राचीन जगातील “सात आश्चर्यांपैकी” एक म्हणून जगप्रसिद्ध आहे. परंतु प्रत्यक्षात ते इजिप्तच्या फराओंच्या ममीकृत मृतदेहांना ठेवण्यासाठी बनवलेली प्रचंड समाधीस्थळे आहेत. आणि हजारो लोक तेथे भेट देतात, कारण तिथे नामवंत लेखक, तत्त्वज्ञ आणि राजकारण्यांचे मृतदेह समाधीत ठेवलेले आहेत. पण जेरुसलेममध्ये “होली सेपल्कर” नावाचे एक पवित्र समाधीस्थान आहे, आणि जगभरातून यात्रेकरू त्या ठिकाणी येतात. एक अशा थडग्याला भेट देण्यासाठी जे रिकामे आहे, आणि ज्याच्या प्रवेशद्वारावर लिहिलेले आहे, “तो येथे नाही.” “येशू उठला आहे! तो जिवंत आहे!” हे थडगे प्रसिद्ध आहे कारण येशू ख्रिस्त, ज्यांना एकदा तिथे दफन करण्यात आले होते, त्यांनी मृत्यूवर विजय मिळवत पुनरुत्थान केले, जसे त्यांनी आपल्या शिष्यांना आधीच सांगितले होते. अशा प्रकारे, येशूंनी आपल्या जीवनातील सर्वात महत्त्वाचा चमत्कार केला. निसर्गाच्या नियमांना आव्हान देत आणि आपण देव आहोत हे सिद्ध करत.

        ख्रिस्ताचे पुनरुत्थान हे आपल्या ख्रिस्ती श्रद्धेचा पाया आहे, कारण ते सिद्ध करते की येशू देव आहे. म्हणूनच संत पौल लिहितात: “जर ख्रिस्त उठविला गेला नाही, तर आमची घोषणा व्यर्थ आहे, आणि तुमचा विश्वासही व्यर्थ आहे… आणि जर ख्रिस्त उठविला गेला नाही, तर तुमची श्रद्धा भ्रम आहे, आणि तुम्ही अजूनही तुमच्या पापांत अडकलेले आहात… पण प्रत्यक्षात, ख्रिस्त मेलेल्यांमधून उठवला गेला आहेच, जे झोपले आहेत त्यांचे पहिले फळ आहेत” (१ करिंथकर 15:14, 17, 20). जर येशू ख्रिस्त मृतांतून उठला नसता, तर देऊळमातेची शिकवण  फसवणूक ठरली असती आणि श्रद्धा निरर्थक ठरली असती. पण जर तो खरोखर उठला असला, तर त्यांचा संदेश सत्य आहे!  ख्रिस्ती धर्माच्या सर्व मूलभूत शिकवणी पुनरुत्थानाच्या सत्यावर आधारलेल्या आहेत. “येशू प्रभु आहे; तो उठला आहे!” (रोमकरांस पत्र 10:9) हे प्रेषितांच्या प्रचाराचे केंद्रबिंदू होते.

        ईस्टर आपल्याच्या स्वतःच्या पुनरुत्थानाचे आश्वासन आहे. येशूने लाझरसच्या थडग्याजवळ मार्थाला सांगितले: “पुनरुत्थान व जीवन मीच आहे; जो माझ्यावर विश्वास ठेवतो तो मेला असला  तरी जगेल” (योहान 11:25-26). “ख्रिस्त आपल्याला ‘शेवटच्या दिवशी’ उठवील, पण एका अर्थाने आपण आधीच ख्रिस्ताबरोबर उठलो आहोत. पवित्र आत्म्यामुळे, आपले ख्रिस्ती जीवन आधीच ख्रिस्ताच्या मृत्यू आणि पुनरुत्थानात सहभागी आहे”

        ईस्टर हा सण आहे जो आपल्याला या दुःख, वेदना, भीती आणि अश्रूंनी भरलेल्या जगात आशा आणि धैर्य देतो. ईस्टर आपल्याला आठवण करून देतो की जीवन जगण्यासारखे आहे. आपल्या अंतकरणात, देऊळमातेमध्ये, पवित्र संस्कारात आणि स्वर्गात, पुनरुत्थित येशूच्या वास्तविक उपस्थितीवरील विश्वास आपल्या वैयक्तिक तसेच सामूहिक प्रार्थनांना अर्थ देतो. पुनरुत्थित प्रभूच्या सर्वव्यापी उपस्थितीवरील विश्वास आपल्याला लोभ किंवा मोहांशी लढण्याचे बळ देते आणि अनावश्यक चिंता व भीतीपासून मुक्त करते.   

        प्रिय बंधू आणि भगिनींनो, पुनरुत्थानाची घटना आपल्याला सांगते की येशू ख्रिस्त मृत्यूतून उठला आहे आणि तो आजही जिवंत आहे. ही केवळ ऐतिहासिक घटना नाही, तर एक जिवंत सत्य आहे जे आपल्या जीवनात बदल घडवून आणते. जर ख्रिस्त उठला नसता, तर आपला विश्वास व्यर्थ ठरला असता. पण तो उठला आहे, आणि म्हणूनच आपल्याला नवीन जीवनाची आशा आहे.

        ईस्टर आपल्याला “पुनरुत्थानाचे लोक” बनण्याचे आमंत्रण देते. याचा अर्थ आपण आपल्या पापांच्या, वाईट सवयींच्या आणि व्यसनांच्या कबरेत अडकून राहू नये. अनेक वेळा आपण निराशा, भीती, शंका, आणि दुःख यांच्या ओझ्याखाली दबून जातो. पण येशूचे पुनरुत्थान आपल्याला सांगते की कोणतीही कबर आपल्याला कायमचे बंदिस्त करू शकत नाही. देवाची शक्ती आपल्याला त्या सर्वांपासून मुक्त करू शकते.

        पोप फ्रान्सिस यांनी एक सुंदर संदेश दिला आहे: “नेहमी नव्याने सुरुवात करता येते.” कितीही चुका झाल्या असल्या तरी, देव आपल्याला नवीन जीवन देतो. तो आपल्यावर अमर्याद प्रेम करतो आणि प्रत्येक क्षणी आपल्या सोबत आहे.

म्हणूनच, या ईस्टरच्या दिवशी आपण ठरवूया:

• आपण भूतकाळ मागे सोडून नवीन जीवन सुरू करूया.
• आपण आनंद, शांती, आणि प्रेम यांचे साधन बनूया.
• आपण ख्रिस्ताचे जिवंत साक्षीदार बनूया.

        प्रिय मित्रांनो, पुनरुत्थानाचा संदेश आपणास स्पष्ट करतो की: काहीही आपल्याला नष्ट करू शकत नाही, न दुःख, न पाप, न मृत्यू, पण त्यासाठी आम्ही देवावर विश्वास ठेवला पाहिजे. ख्रिस्ताने मृत्यूवर विजय मिळवला आहे, आणि त्याच्यात आपणही विजयी होऊ शकतो.

ईस्टरच्या, या दिवशी आपण आनंदाने घोषित करूया: “ख्रिस्त उठला आहे! खरोखरच तो उठला आहे!”आणि आपल्या जीवनातून हा आनंद जगाला दाखवूया.

विश्वासू लोकांच्या प्रार्थना

प्रतिसाद: “हे पुनरुत्थित ख्रिस्ता आमची प्रार्थना ऐक.”

१. हे प्रभु, तुझे पुनरुत्थान तुझ्या शिष्यांच्या हृदयांना आणि आत्म्याना आशा, सांत्वन आणि आनंदाने भरते, आज तुझ्यावर विश्वास ठेवणार्‍या सर्वांना तुझ्या वैभवी पुनरुथानाची साक्ष जगाला देण्यास तू त्यांना अभिषिक्त करावे म्हणून आम्ही प्रार्थना करतो. 

२. हे प्रभु, तुझ्या पुनरुत्थानाबद्दल तुझ्या अनेक शिष्यांना शंका आहे: त्यांना पुन्हा शांतता आणि खात्री मिळावी, तसेच त्यांचा तुझ्या पुनरुथावरील विश्वास दृढ व्हावा म्हणून आम्ही तुझ्याकडे प्रार्थना करतो.

३. हे दयावंत परमेश्वरा, जे लोक वेगवेगळ्या कारणाने दु:खी आणि निराशित आहेत, अश्यांना आशीर्वादित कर. तू त्यांची शक्ती व त्यांचा आधारस्तंभ बनून त्याचं दुख दूर कर, तसेच त्यांच्या निराशेच रुपांतर आशेत करून त्यांची जीवने तुझ्या अलौकिक आनंदाने भर म्हणून तुझ्याकडे प्रार्थना करतो.  

४. हे पवित्र प्रभु, ह्या जगातील अराजकता, अशांतता व अन्याय दूर कर, सर्वांनी एकामेकांबरोबर सौख्याने, एकीने, आणि प्रेम भावनेने जगावे, तसेच ह्या जगात शांतता नांदावी म्हणून तुझ्याकडे प्रार्थना करतो. 

५. हे सर्वसमर्थ परमेश्वरा, आमच्या कुटुंबातील सर्व मृत बंधू आणि भगिनीची, दया कर. त्यांची सर्व पापातून सुटका कर आणि तुझ्या अनंत आणि पुनरुथित जीवनात त्यांना सहभागी कर म्हणून आम्ही प्रार्थना करतो.

Reflections for the homily of Good Friday (03/04/2026) by Br. Saurav Patil

शुभ शुक्रवार

दिनांक: ०३/०४/२०२६

पहिले वाचन:  यशया ५२:१३-५३:१२..

दुसरे वाचन: इब्री लोकांस पत्र ४:१४-१६;५:७-९.

शुभवर्तमान:  योहान १८:१-१९:४२.

प्रस्तावना

प्रिय बंधूंनो आणि भगिनींनो, आज आपण अत्यंत गंभीर आणि पवित्र अशा पवित्र शुक्रवार  दिवशी एकत्र आलो आहोत. आजचा दिवस आनंदाचा नाही, उत्सवाचा नाही, पण तो शांत चिंतनाचा, कृतज्ञतेचा आणि आत्मपरीक्षणाचा दिवस आहे. आज आपण त्या प्रेमाची आठवण करतो, जे शब्दांत मांडता येणार नाही. क्रूसावर त्याने दिलेले जीवन हे केवळ दुःखाची गोष्ट नाही, तर ते आपल्या तारणाची, आपल्या नवजीवनाची सुरुवात आहे. म्हणूनच आज आपण दुःखातही आशा शोधतो, वेदनेतही प्रेम अनुभवतो, आणि मृत्यूतूनही जीवनाचा संदेश ऐकतो. या पवित्र क्षणी, आपण आपले मन शांत करून प्रभूच्या वचनाकडे लक्ष देऊया आणि त्याच्या प्रेमाच्या गूढात अधिक खोल जाऊया.

मनन चिंतन

प्रिय बंधूंनो आणि भगिनींनो, आज आपण गुड फ्रायडे साजरा करत आहोत. एक असा दिवस जो बाहेरून पाहता दुःख, वेदना आणि मृत्यूने भरलेला दिसतो, पण आतून तो प्रेम, त्याग आणि तारणाचा संदेश देतो. यशया संदेष्टा आपल्या पहिल्या वाचनात “दुःख सहन करणाऱ्या सेवकाबद्दल” बोलतो. तो निर्दोष असूनही अपमान, वेदना आणि मृत्यू सहन करतो. हे भाकीत आपल्याला येशू ख्रिस्तामध्ये पूर्ण झालेले दिसते. त्याने आपल्या पापांसाठी स्वतःला अर्पण केले. आजच्या जगातही आपण अनेक निरपराध लोकांना दुःख सहन करताना पाहतो, गरीब, अन्यायग्रस्त, आजारी, एकटे पडलेले. गुड फ्रायडे आपल्याला आठवण करून देतो की देव त्यांच्या दुःखातही उपस्थित आहे; तो दूर नाही, तर त्यांच्या सोबत चालतो.

इब्री लोकांस पत्र आपल्याला सांगते की येशू आपला महायाजक आहे, जो आपल्या कमजोरीला समजतो, कारण तो स्वतःही दुःखातून गेला आहे. म्हणून जेव्हा आपण तणावात, निराशेत किंवा एकटेपणात असतो, तेव्हा आपण निसंकोचपणे देवाजवळ जाऊ शकतो. गुड फ्रायडे आपल्याला हे शिकवतो की आपला देव दूरचा, कठोर न्यायाधीश नाही, तर प्रेमळ आणि करुणामय पिता आहे, जो आपल्या प्रत्येक वेदनेत आपल्याला समजून घेतो. योहानाच्या सुवार्तेत आपण पाहतो की येशू, क्रूसाचा मार्ग शांतपणे आणि धैर्याने स्वीकारतो. त्याच्यावर अन्याय झाला, अपमान झाला, तरीही तो सूड घेत नाही; उलट तो प्रेमाने आणि क्षमेमुळे स्वतःला अर्पण करतो. आजच्या जगात हिंसा, द्वेष आणि सूडभावना वाढताना दिसतात, पण क्रूस आपल्याला वेगळा मार्ग दाखवतो, प्रेमाचा, क्षमेचा आणि शांततेचा.

पवित्र शुक्रवार आजच्या काळात खूपच महत्वाचा आहे. जेव्हा जग स्वार्थाने भरलेले आहे, तेव्हा क्रूस आपल्याला त्याग शिकवतो. जेव्हा द्वेष वाढतो, तेव्हा तो प्रेम शिकवतो. जेव्हा अन्याय वाढतो, तेव्हा तो सत्यासाठी उभे राहायला प्रेरणा देतो. आणि जेव्हा आपण निराश होतो, तेव्हा तो आपल्याला आशा देतो की, शेवटी वाईटावर चांगुलपणाचाच विजय होईल. हा दिवस आपल्याला आमंत्रण देतो की आपण आपल्या जीवनातही क्रूसाचा अर्थ जगावा, आपल्या अहंकाराला, स्वार्थाला, आणि वाईट सवयींना “क्रूसावर खिळवून” टाकावे आणि प्रेम, क्षमा आणि सेवाभावाने जगावे.

आज आपण क्रूसाकडे पाहतो तेव्हा आपल्याला केवळ वेदना दिसत नाही, तर त्या वेदनेतून प्रकट झालेले अनंत प्रेम दिसते. येशूने आपल्यासाठी स्वतःला अर्पण केले, जेणेकरून आपण नवजीवन प्राप्त करू शकू. म्हणून आज आपण स्वतःला विचारूया: “मी माझ्या जीवनात या क्रूसाच्या प्रेमाला कसा प्रतिसाद देतो? मी इतरांना क्षमा करतो का? मी प्रेमाने वागतो का? मी दुःखी आणि गरजू लोकांच्या बाजूने उभा राहतो का?” या गुड फ्रायडेच्या दिवशी प्रभू आपल्याला अशी कृपा देवो की आपण त्याच्या प्रेमाचे जिवंत साक्षीदार बनू आणि आपल्या जीवनातून क्रूसाचा खरा अर्थ जगू. आमेन.

 Reflections for the homily of Maundy Thursday (02/04/2026) by Br. Oliver Munis

आज्ञा गुरुवार
दिनांक: ०२/०४/२०२६
पहिले वाचन:  निर्गम १२:१-८,११-१४.
दुसरे वाचन: १ करिंथ.११:२३-२६.
शुभवर्तमान:  योहान १३:१-१५.

प्रस्तावना

ख्रिस्ताठायी जमलेल्या माझ्या प्रिय बंधू भगिनींनो, आज देऊळमाता आज्ञा गुरुवार किंवा पवित्र गुरुवार साजरा करत आहे. आजच्या या अत्यंत पवित्र दिवशी प्रभू येशूने स्थापन केलेल्या 'परमप्रसाद' आणि 'धर्मगुरुपद' या दोन महान संस्कारांची आठवण करून देते. प्रभू येशूने आज आपल्या शिष्यांचे पाय धुवून नम्रतेचे आणि सेवेचे उदाहरण जगासमोर ठेवले.

आपल्या भारतीय समाजात, जात, धर्म आणि पैशावरून अनेक अडचणी झाल्या आहेत. परंतु आज आपण पाहतो की, येशू आपले बाह्य कपडे बाजूला ठेवतो. कमरेला रुमाल बांधतो आणि एका दासासारखा खाली वाकून शिष्यांचे पाय धुतो. ही खऱ्या अर्थाने एक फार मोठी आणि शांत क्रांती आहे. खरा अधिकार आणि मोठेपण सेवेत दडलेले असते, हेच येशू ह्यातून शिकवतो. प्रभू आपल्याला त्याचे शरीर आणि रक्त अन्नाच्या रूपात देतो. आणि त्याच वेळी समाजातील सर्वात तळागाळातील लोकांची सेवा करण्याचा धडाही देतो. आज जेव्हा आपण पवित्र मिस्सा बलिदानात सहभागी होतो, तेव्हा आपण हे लक्षात ठेवले पाहिजे की प्रभूची वेदी केवळ देवळातच नाही. ती आपल्या आजूबाजूच्या झोपडपट्ट्यांमध्ये आणि उपेक्षित लोकांच्या जीवनातही विस्तारलेली आहे. आपली भक्ती तेव्हाच पूर्ण होते, जेव्हा ती आपल्या गरीब बांधवांबद्दलच्या न्याय आणि निस्वार्थ सेवेत दिसून येते.

मनन चिंतन

संत मदर तेरेसा यांच्या जीवनातील एक अतिशय हृदयस्पर्शी सत्य घटना आहे. एकदा कोलकात्याच्या रस्त्यावर त्यांना एक अत्यंत आजारी आणि मरणासन्न अवस्थेतील माणूस सापडला. त्याच्या शरीराला कीड लागली होती आणि अतिशय दुर्गंधी येत होती. मदर तेरेसांनी त्याला उचलून आपल्या आश्रमात आणले. कोणाचीही मदत न घेता त्यांनी स्वतः त्याचे कपडे काढले आणि त्याचे शरीर स्वच्छ धुवून काढले. जेव्हा एक पत्रकार हे पाहत होता, तेव्हा तो म्हणाला, "मला दहा लाख रुपये दिले तरी मी हे घाणेरडे काम करणार नाही." त्यावर मदर तेरेसा हसून म्हणाल्या, "दहा लाख रुपयांसाठी मीसुद्धा हे करणार नाही. पण ख्रिस्ताच्या प्रेमासाठी मी हे आनंदाने करते, कारण या गरिबामध्ये मला साक्षात माझा प्रभू येशू दिसतो." हाच खऱ्या अर्थाने आजच्या काळातील 'पाय धुण्याचा विधी' आहे.

ही घटना आजच्या तिन्ही वाचनांचा खरा अर्थ आपल्यासमोर उलगडून दाखवते. पहिल्या वाचनात, इस्रायली लोकांनी इजिप्तच्या गुलामगिरीतून मुक्त होण्यापूर्वी एकत्र मिळून 'पास्काचा कोकरा' खाल्ला. मुक्तीचा हा प्रवास एकाकी नव्हता, तर तो एकमेकांना सोबत घेऊन जाण्याचा होता. येशू हा आपला खरा 'पास्काचा कोकरा' आहे, ज्याने आपल्याला पापाच्या आणि अहंकाराच्या गुलामगिरीतून मुक्त केले आहे.

दुसऱ्या वाचनात, संत पौल आपल्याला येशूच्या शेवटच्या भोजनाची आठवण करून देतो. येशूने भाकर मोडली आणि म्हटले, "हे माझे शरीर आहे, जे तुमच्यासाठी दिले जात आहे." परमप्रसाद ग्रहण करणे म्हणजे केवळ प्रभूची भाकर खाणे नव्हे. याचा अर्थ आहे येशूसारखे आपले जीवन इतरांसाठी 'मोडणे'. जेव्हा आपण आपला वेळ आणि आपली संपत्ती गरिबांसाठी खर्च करतो, तेव्हाच आपण खऱ्या अर्थाने परमप्रसाद ग्रहण करत असतो.

आणि म्हणूनच आजच्या शुभवर्तमानात, येशू आपल्या शिष्यांचे पाय धुतो. "जसे मी तुमच्यासाठी केले आहे, तसे तुम्हीही करावे," अशी तो स्पष्ट आज्ञा देतो. येशूने हे काम आपल्या पहिल्या धर्मगुरूंसाठी, म्हणजेच प्रेषितांसाठी केले. यातून त्याने हे दाखवून दिले की, धर्मसभेत (Church) मोठेपणा आणि अधिकार म्हणजे सत्ता गाजवणे नाही, तर दुसऱ्याचा दास बनून सेवा करणे आहे. आजच्या दिवशी आपण आपल्या सर्व धर्मगुरूंसाठी (Priests) विशेष प्रार्थना केली पाहिजे, जेणेकरून त्यांनाही प्रभू येशूसारखे 'सेवकाचे हृदय' लाभावे.

आपल्या भारतीय समाजात या आज्ञेचा अर्थ खूप खोल आहे. आपण अशा समाजात राहतो जिथे एखाद्याला स्पर्श केल्यानेही लोक स्वतःला अशुद्ध मानतात. कोण लहान आणि कोण मोठा, हे आपण जन्मावरून ठरवतो. जोपर्यंत आपण गरिबांच्या आणि उपेक्षितांच्या जवळ जात नाही, तोवर तुम्ही माझे खरे शिष्य होऊ शकत नाही. असीसीकर संत फ्रान्सिस यांनी कुष्ठरोग्यांच्या वसाहतीत जाऊन त्यांच्या जखमा स्वतःच्या हातांनी धुतल्या.

माझ्या प्रिय बंधू-भगिनींनो, आज आपण जेव्हा एकमेकांचे पाय धुण्याच्या विधीत सामील होऊ, तेव्हा स्वतःला एक प्रश्न नक्की विचारूया: "मी खऱ्या आयुष्यात कोणाचे पाय धुण्यास तयार आहे?" याचा अर्थ प्रत्यक्ष पाय धुणे असा नाही. पण काय आपण आपल्या आजूबाजूच्या लोकांचा आदर करतो?

आपल्या सोसायटीचा वॉचमन, आपल्या घरात काम करणारी मदतनीस (कामवाली बाई), रस्ता झाडणारा सफाई कामगार, किंवा आपल्या कुटुंबातील अशी एखादी व्यक्ती जिच्याशी आपले अनेक वर्षांपासून बोलणे नाही... या सर्वांचा आपण खऱ्या अर्थाने सन्मान करतो का?

आजपासून सर्वांना आदराने, प्रेमाने आणि समानतेने वागवणे, हाच आपला खरा 'पाय धुण्याचा विधी' ठरेल. आपण जो 'परमप्रसाद' आज ग्रहण करू, तो आपल्याला असा आपला अहंकार विसरून निस्वार्थ सेवा करण्याची ताकद देवो.

विश्वासू लोकांच्या प्रार्थना

प्रतिसाद: “हे ख्रिस्ता तुझ्याप्रमाणे चांगले सेवाकार्य करण्यासाठी आम्हांला तुझी प्रेरणा आणि शक्ती दे.”

१. आपल्या ख्रिस्तसभेची धुरा वाहणारे आपले पोप, सर्व बिशप्स व सर्व धर्मगुरू आज धर्मगुरूपदाचा सोहळा साजरा करीत आहेत. प्रभू येशूप्रमाणे चांगले सेवाकार्य करण्याची प्रेरणा आणि शक्ती सर्व धर्मगुरूंना मिळावी म्हणून आपण प्रभूकडे प्रार्थना करू या.

२. पवित्र मिस्साबलिदानास आपल्या कुटुंबात महत्त्वाचे स्थान मिळावे व पवित्र ख्रिस्तशरीरात मिळणाऱ्या येशूच्या कृपेचा व शांतीचा अनुभव आपणास यावा म्हणून आपण प्रभूकडे प्रार्थना करू या.

३. आपल्या धर्मग्रामातील धर्मगुरूंना त्यांच्या धार्मिक कार्यात येशूची प्रेरणा, कृपा आणि शक्ती मिळावी, त्याचप्रमाणे जे धर्मगुरू आजारी व वयस्कर आहेत त्यांना चांगले आरोग्य लाभावे म्हणून आपण प्रभूकडे प्रार्थना करू या.

४. या प्रायश्चित काळातील शेवटच्या दिवसात आपण पूर्ण मनाने व अं:तकरणाने परमेश्वराकडे वळून आपल्या जीवनाद्वारे प्रेम व सेवा ही ख्रिस्ताची मुल्ये आपल्या कुटुंबात, समाजात पसरावी म्हणून आपण प्रभूकडे प्रार्थना करू या.

५. जगात शांतीचे व प्रेमाचे वातावरण स्थापित ह्वावे, सर्वांनी सेवामय जीवन जागून इतरांच्या जीवनात आनंद आणावा म्हणून प्रार्थना करूया.

६. आता आपण थोडावेळ शांत राहून आपल्या वैयक्तिक गरजांसाठी आपण प्रभूकडे प्रार्थना करूया.