Reflection for 29^th Sunday in Ordinary Time (World Mission Sunday) (19/10/2025) By Dn. Reon Andrades

सामान्य काळातील एकोणतिसावा रविवार

(जागतिक मिशन रविवार)

दिनांक १९-१०-२०२५

पहिले वाचन: निर्गम १७:८-१३ 

दुसरे वाचन: २ तिमथी  ३:१४-४:२

शुभवर्तमान: लूक १८: १-८

प्रस्तावना

आज देऊळमाता सामान्य काळातील एकोणतिसावा रविवार आणि मिशन रविवार साजरा करीत आहे. आजची उपासना आपल्याला मिशन कार्य करण्यास आवाहन करीत आहे. सर्वसाधारणपणे मिशन हा शब्द  “मिस्सीओ” या लॅटिन शब्दातून आला आहे. ज्याचा अर्थ “पाठविणे.” असा होतो.

आज आपण प्रभूला धन्यवाद देण्यास व त्याच्याकडे प्रार्थना करण्यास एकत्र आलो आहोत. आजच्या वाचनांमधून देव आपल्याला एक अतिशय जीवनाशी निगडित आणि विश्वासवर्धक संदेश देतो “प्रार्थनेत चिकाटी ठेवण्या बद्दल.”

आधुनिक जगात सर्व काही “इन्स्टंट” झालं आहे. आपण काहीही मागितलं की ते ताबडतोब मिळावं अशी अपेक्षा आपण ठेवतो आणि हीच अपेक्षा कधी कधी आपण देवाकडेही ठेवतो — “मी प्रार्थना केली, मग देवाने लगेच उत्तर द्यायलाच हवं.” पण देवाची कृपा आणि वेळ ही नेहमी आपल्या अपेक्षेपेक्षा वेगळी आणि उत्तम असते.

आजच्या शुभवर्तमानात (लूक १८:१-८) येशू “विधवेचा” दृष्टांत सांगतो. ती स्त्री न्याय मिळेपर्यंत हार मानत नाही, शांत बसत नाही. तिच्या चिकाटीमुळे न्यायाधीश तिला न्याय देतो. येशू या दाखल्यातून आपणास सांगतो की, देव आपल्या प्रार्थना नक्की ऐकतो, पण तो आपल्या योग्य वेळेत आणि योग्य रीतीने उत्तर देतो.

म्हणून आजच्या या मिस्साबलिदानात आपण देवाला विनंती करूया की, आपल्या प्रार्थनेत आणि विश्वासात आपण कायम राहू, उत्तर मिळेपर्यंत नव्हे, तर देवाच्या इच्छेवर आणि वेळेवर पूर्ण विश्वास ठेवू.

मनन चिंतन

“प्रार्थनेतील चिकाटी  Perseverance in Prayer”

प्रिय बंधू-भगिनींनो,

आज आपण अशा काळात जगत आहोत, जिथे प्रत्येक गोष्ट “इन्स्टंट” म्हणजेच तत्काळ मिळावी अशी आपली सवय झाली आहे. बाजारात सर्व काही इन्स्टंट मिळतं — इन्स्टंट नूडल्स, कॉफी, सूप, अगदी फोटो आणि मेसेजेससुद्धा काही सेकंदांत तयार होतात. ही संस्कृती आपल्याला धीर न ठेवण्याची सवय लावते. परिणाम मिळेपर्यंत थांबण्याची सवय आपल्यात उरत नाही. हीच वृत्ती आपण आपल्या अध्यात्मिक जीवनात, विशेषतः देवाशी असलेल्या नात्यात, प्रार्थनेत आणतो. देवाने आपल्याला  “इन्स्टंट” उत्तर द्यावं अशी अपेक्षा ठेवतो. “मी प्रार्थना केली, तर देवाने लगेच ऐकायला हवं,” अशी मानसिकता आपण निर्माण करतो. पण जेव्हा देवाचे उत्तर ताबडतोब मिळत नाही, तेव्हा आपण निराश होतो, आशा हरवतो, आणि काही वेळा आपला देवावरचा विश्वास डगमगतो. आजच्या वाचनांमधून आणि सुवार्तेतून येशू आपल्याला याच गोष्टीबद्दल शिकवतो की, प्रार्थनेत असणे व आपल्या विश्वासात मजबूत असणे.

आजचे शुभवर्तमान (लूक १८:१-८) खूप अर्थपूर्ण आहे. येशू “अन्यायी न्यायाधीश आणि विधवा” हा  दृष्टांत आपल्या पुढे मांडत आहे. त्या बाईला न्याय हवा होता. ती सतत, दिवसेंदिवस, त्या न्यायाधीशाकडे मागणी करत रहाते. तो न्यायाधीश देवभक्तही नाही, त्याला माणसाची भीतीही नाही, पण ती विधवा इतकी चिकाटीने मागते की तो कंटाळून म्हणतो, “ही बाई मला त्रास देते; तिच्या मागण्यांवर अंमलबजावणी केलीच पाहिजे नाही तर मला हि विधवा शांत बसू देणार नाही.” येशू या दृष्टांतातून सांगतो की, जर एक अन्यायी माणूसही चिकाटीने मागणाऱ्याला न्याय देतो, तर आपला दयाळू देव किती अधिक आपल्या प्रार्थना ऐकतो!

येशू स्वतः म्हणतो:

“मागा आणि तुम्हांस दिले जाईल; शोधा आणि तुम्हांस सापडेल; दरवाजा ठोठवा आणि तो उघडला जाईल.” (मत्तय ७:७)

हे वचनं म्हणजे प्रार्थनेत चिकाटी ठेवण्याचं आश्वासन आहेत. देव आपली प्रत्येक प्रार्थना ऐकतो, परंतु तो आपल्याला ताबडतोब उत्तर देईल असं वचन दिलेलं नाही. देवाचं उत्तर त्याच्या वेळेनुसार, त्याच्या योजनेनुसार येतं. कधी कधी तो आपली मागणी विलंबाने पूर्ण करतो, कारण त्या वाट बघण्यातच आपला विश्वास मजबूत होतो, आपला स्वभाव तयार होतो, आणि आपली प्रार्थना अधिक अर्थपूर्ण बनते.

आपल्या जीवनात आपण अनेक वेळा पाहतो की “संयम” ठेवणाऱ्यांनाच खरी फळं मिळतात.

एक छोटी पण वास्तववादी कथा बघा. एका शेतकऱ्याने आपल्या शेतात नारळाचं झाड लावलं. पहिल्या वर्षी झाड उगवलं पण फळं आली नाहीत. दुसऱ्या वर्षीही नाही. त्याच्या शेजाऱ्याने त्याची थट्टा केली, “अरे, किती दिवस या झाडाकडून वाट बघणार?” पण शेतकरी शांतपणे म्हणाला, “नारळाचं झाड हळू वाढतं, पण एकदा फळं येऊ लागली की अनेक वर्षं थांबत नाहीत.” काही वर्षांनी खरंच झाड उंच वाढलं आणि भरपूर नारळ देऊ लागलं. त्याचा संयम फळतां झाला, त्यच्या संयमाला यश आले.

ही कथा आपल्याला सांगते की, देवाच्या वेळेवर विश्वास ठेवणं म्हणजेच खरी श्रद्धा. आपली प्रार्थना देवाच्या समोर वाया जात नाही. ती मातीमध्ये पेरलेल्या बीजासारखी असते. ते बी लगेच फळ देत नाही, पण आतमध्ये मुळं घट्ट करतं. देव आपल्याला वाट बघायला लावतो, कारण तो आपल्याला मजबूत करतो, आपल्या श्रद्धेला खोल करतो.

संत ऑगस्टीन म्हणतात:

“देव आपल्या मागण्या लगेच पूर्ण करत नाही, कारण त्याला वाटतं की वाट बघताना आपण त्याच्याजवळ अधिक जवळ जाऊ.”

कधी कधी आपण म्हणतो, “मी कित्येक वेळा प्रार्थना केली, पण काहीच घडलं नाही.” पण हे विसरू नका की देव नेहमी ऐकतो, फक्त तो वेगळ्या पद्धतीने उत्तर देतो. कधी “हो”, कधी “थांब”, आणि कधी “नाही” असंही उत्तर असू शकतं. पण त्याचं प्रत्येक उत्तर आपल्यासाठीच योग्य असतं. आपण देवाला वेळेचं बंधन घालू शकत नाही. त्याची वेळ नेहमी योग्य असते, जसे सूर्य आपल्याला योग्य वेळी उगवतो.

आजच्या वाचनाचा मुख्य हेतू म्हणजे – “प्रार्थनेत हार मानू नका.” देवाचं शांत उत्तर म्हणजे त्याची अनुपस्थिती नाही, तर आपला विश्वास तपासण्याची वेळ आहे. चिकाटी म्हणजे केवळ आग्रह नाही, तर देवाच्या प्रेमावर आणि योजनेवर विश्वास ठेवणं आहे. जेव्हा आपण प्रार्थनेत सतत राहतो, तेव्हा आपण देवाला बदलत नाही, आपण स्वतः बदलतो. आपलं हृदय त्याच्या इच्छेनुसार तयार होतं.

येशू म्हणतो, “देवावर विश्वास ठेवा.” (मार्क ११:२२)

म्हणून, आपण कितीही कठीण प्रसंगात असलो तरी, देवाकडे विश्वासाने मागत राहूया, शोधत राहूया, ठोठावत राहूया. कारण देव कधीच आपल्याला निराश करत नाही. त्याची वेळ आली की तो आपल्या जीवनात चमत्कार घडवतो. आपण आज ठरवूया — आपल्या प्रार्थनेत सातत्य ठेवूया, संयम ठेवूया, आणि देवाच्या वेळेवर भरोसा ठेवूया. जशी शेतकऱ्याची नारळाची झाडं योग्य वेळी फळ देतात, तशीच आपल्या प्रार्थनाही योग्य वेळी फळ देतील.

श्रद्धावंतांच्या प्रार्थना

प्रतिसाद – हे प्रभू, आमची प्रार्थना ऐक.

१) आपल्या ख्रिस्तसभेच्या सर्व मेंढपाळांनी तसेच सर्व धर्मगुरू, धर्मबंधू आणि व्रतस्थ बंधू-भगिनींनी प्रार्थनेद्वारे परमेश्वराशी असलेल्या नात्यात मजबूत व्हावे आणि देवावरील विश्वासाने जीवन जागून संपूर्ण ख्रिस्तसभेला आणि संपूर्ण जगाला ख्रिस्तावरील विश्वासाची साक्ष द्यावी म्हणून आपण प्रार्थना करू या.

२) आपल्या समाजात आज प्रेम, दया, शांती या मूल्यांचा अभाव आहे आणि त्याऐवजी द्वेष, सूडभावना आणि हिंसाचार वाढत आहे. आज सर्व लोकांनी देवावर विश्वास ठेवावा आणि परमेश्वरमध्ये आपल्या सर्वांच्या निर्मात्याला आणि स्वर्गीय पित्याला ओळखावे आणि त्याच्यावरील विश्वासात दृढ होऊन प्रेम, क्षमा, शांतीच बीज आपल्या समाजात पसरवावे. म्हणून आपण प्रार्थना करूया.

३) आपल्या कुटुंबातील आणि समाजातील ज्या व्यक्ती आजाराने पछाडलेल्या आहेत. त्यांना आपल्या करुणामय प्रभुने  प्रेमाचा स्पर्श करून त्यांना नवजीवनाचा निभाव द्यावा, म्हणून आपण प्रार्थना करू या.

४) आपल्या धर्मग्रामातील आणि धर्मप्रांतातील सर्व ख्रिस्ती लोकांना प्रार्थनेमध्ये देवाचा अनुभव यावा आणि तोच अनुभव आपल्या जीवनाद्वारे त्यांनी इतरांना द्यावा आणि इतरांना परमेश्वराची गोडी लावावी, म्हणून आपण प्रार्थना करूया.

५) आपल्या हृदयाच्या शांततेमध्ये आपण आपल्या वैयक्तिक आणि खाजगी गरजांसाठी  प्रार्थना करूया.