प्रस्तावना:
आज आखिल ख्रिस्तसभा सामान्य काळातील
बत्तीसावा रविवार साजरा करीत आहे. आणि आजची उपासना आपणास मरण व पुनरुत्थान ह्या दोन
पैलूंविषयी सांगत आहे.
आजच्या पहिल्या वाचनात आपण वाचतो
कि, यहुदी लोक जे शहीद झाले त्यांच्या विश्वासाची साक्ष देतात. जे अगदी
मृत्यूपर्यंत विश्वासू राहिले. तसेच दुसऱ्या वाचनात, संत पौल थेस्सलनीकरांना
प्रोत्साहन देतो आणि त्यांना प्रार्थनेसाठी आव्हान करितो. व शुभवर्तमानात, आपण येशू आणि काही सदूकी यांच्यातील भेटीबद्दल वाचतो.
सदूकी हे यहुदी धर्माचे एक पक्ष होते जे येशूच्या काळात सक्रिय होते, जे सादोकच्या याजक कुटुंबातून आले होते. ते मोशेच्या
लिखित कायद्याचे शाब्दिक दुभाषी होते, याचा अर्थ ते परुशींच्या भूमिकेशी असहमत होते, ज्यांनी मोशेच्या नियमाचा मौखिक अर्थ सांगितला.
आजच्या शुभवर्तमानात सदूकी
लोकांचे पुनरुत्थानावरील विश्वासाचे विरोधक म्हणून वर्णन केले आहे. येथे सादर
केलेल्या संवादामध्ये, पहिल्या शतकातील यहुदी धर्मात सामान्य असलेल्या वादविवादाचे एक उदाहरण आपल्याला
दिसते. पुनरुत्थानावरील विश्वास नाकारण्यासाठी सदूकी लोक मोशेच्या नियमशास्त्रात
आढळलेल्या उधळलेल्या विवाहाचे उदाहरण वापरतात. अनुवाद २५:५-१० नुसार, जर एखादा माणूस वारस निर्माण न करता मरण पावला, तर त्या माणसाच्या भावाने त्याच्या पत्नीशी लग्न केले
पाहिजे आणि संततीला मालमत्तेचा वारसा मिळेल आणि मृत्यू झालेल्या माणसाचे नाव पुढे
चालू राहील. पुनरुत्थानावरील विश्वासाला आव्हान देण्यासाठी सदूकी हे उदाहरण म्हणून
वापरतात. परंतु प्रभू येशू त्यांना ठामपणे सांगतो कि, पुनरुत्थानानंतर कोणी लग्न करून
घेणार नाहीत व लग्न करून देणार ही नाहीत आणि ते पुढे मारणार नाहीत.
आज ह्या पवित्र मिस्साबलीदानात सहभागी
होत असता आपण आपल्या कुटुंबातील सर्व मृत व्येक्तींसाठी प्रार्थना करूया. तसेच पुनरुत्थानावर
पूर्ण विश्वास ठेवण्यास प्रभूची कृपा मागुया.
मनन चिंतन:
आजच्या युगातील मुलांना, मृत्यू आणि अनंतकाळचे जीवन याबद्दल फारच कमी माहिती असते. म्हणून आपण आपल्या मुलांशी
त्यांचे विचार, विश्वास, कदाचित त्यांची भीती, मृत्यू आणि मृत्यूबद्दल बोलण्याची ही संधी आहे म्हणून त्यांच्याशी ह्या विषयावर
बोलले पाहिजे.
आजच्या शुभवर्तमानात येशू आपल्याला सांगतो की आपण मरण पावल्यानंतर, आपण जिवंत असताना ज्या गोष्टी केल्या त्याच गोष्टींची
आपल्याला गरज भासणार नाही, परंतु आपण देवासोबतचा नातेसंबंध कायम ठेवू. येशू आपल्याला काय सांगतो हे समजून
घेण्यासाठी आपण झाडाचे उदाहरण वापरू शकतो. झाड जिवंत असताना त्याला पाणी, माती आणि सूर्यप्रकाशाची गरज असते. जेव्हा झाडाचा
वापर टेबल, खेळणी किंवा इतर काहीतरी करण्यासाठी केला जातो तेव्हा त्याचा एक नवीन उद्देश
असतो. झाडाला आता पाणी, माती किंवा सूर्यप्रकाशाची गरज नाही. शरीराच्या पुनरुत्थानावर आणि
देवासोबतच्या अनंतकाळच्या जीवनावरील तुमची आशा आणि विश्वास याबद्दल तुमच्या
मुलांना सांगा. तुमच्या कुटुंबातील जे मरण पावले आहेत त्यांच्यासाठी एकत्र
प्रार्थना करा.
पुनरुत्थान आहे हे दाखवण्यासाठी येशू मोशेच्या त्याच लिखित नियमातून युक्तिवाद
करतो. मोशेच्या जळत्या झुडुपात देवासोबत झालेल्या भेटीचे वर्णन करणार्या निर्गम
पुस्तकातील (अध्याय ३) चा वापर करून, येशू दाखवतो की देव हा जिवंतांचा देव आहे, मेलेल्यांचा नाही. येथे येशू सदूकी लोकांची तीच पद्धत
आणि ग्रंथ वापरून त्यांचा प्रतिकार करतो.
सर्वात महत्त्वाचे म्हणजे, या प्रवचनात येशू अनंतकाळच्या जीवनाचा विचार करतो तेव्हा आपल्या
कल्पनाशक्तीच्या मर्यादा दाखवतो. पृथ्वीवरील अस्तित्वाच्या मर्यादांमुळे सदूकींनी
पुनरुत्थानाच्या विरोधात युक्तिवाद केला. त्यांनी अस्तित्वाची आणि देवाशी
नातेसंबंधाची दुसरी शक्यता कल्पना केली नाही. पुनरुत्थित जीवनाच्या शक्यता आपल्या
कल्पनेच्या पलीकडे आहेत असे येशूने मांडले. येशूचा निष्कर्ष आणखीही काहीतरी
सुचवतो: पुनरुत्थान झालेल्या जीवनाची चिंता करण्यात वेळ घालवणे म्हणजे मुद्दा
चुकवणे होय. मुद्दा असा आहे की देवासोबत शाश्वत नातेसंबंध शक्य आहे, कारण देव जिवंतांचा देव आहे. कारण त्याच्यासाठी सर्व
जिवंत आहेत.
सदूकींना
येशूने दिलेला प्रतिसाद असे दर्शवितो की
कधीकधी आपण मानवी अस्तित्वाच्या तपशिलांमध्ये अडकल्यामुळे देवाने आपल्यासाठी काय
योजना आखल्या आहेत त्याबद्दल सर्वात महत्त्वाच्या गोष्टी गमावतो. देवाने
आपल्यासाठी ठेवलेल्या शक्यतांकडे आपण आपले मन आणि अंतःकरण उघडावे अशी येशूची इच्छा
आहे. आपला विश्वास आपल्याला सांगतो की आपण मरतो
तेव्हा आपले जीवन बदलते, संपत नाही. ही चांगली बातमी आहे कारण
आपल्याला माहीत आहे की आपल्या मृत्यूनंतरही आपण देवासोबतच्या नातेसंबंधात असतो.
आपण स्वतःस प्रश्न
विचारूया: आपला पुनरुस्थित येशूवर ख्रिस्तावर जीवतांचा देव ह्याच्यावर विश्वास
ठेवतो का? की, सदुक्यांप्रमाणे
ह्या क्षणिक युगातील नाती-गोती करण्यामध्ये गुंतलेलो आहोत? तसेच
ह्या प्रश्नांवर मनन चिंतन करत असतांना, सार्वकालीन
जीवनासाठी लागणारी कृपादाने व आशिर्वाद
मागुया पुनरुत्थित येशू ख्रिस्ताकडे मागुया.
विश्वासू लोकांच्या प्रार्थना:
प्रतिसाद: “हे प्रभू आम्हांला तुझ्या पुनरुत्थानात सहभागी कर.”
१. आपले पोप महाशय, सर्व कार्डीनल्स, बिशप, धर्मगुरू व व्रतस्थ बंधू-भगिनी जे ख्रिस्ताच्या मळ्यात अहोरात्र कार्य करतात त्यांची श्रद्धा बळकट व्हावी व इतरांची श्रद्धा त्यांनी आपल्या कार्याद्वारे बळकट करावी म्हणून आपण प्रार्थना करूया.
२. आपण आज अंधारलेल्या जगात राहत आहोत, निराशेने बरेच लोक वैफल्यग्रस्त झाले आहेत. अशांना ख्रिस्ताच्या आशेचा शुभसंदेश प्राप्त व्हावा व त्यांना नवचैतन्य लाभावे म्हणून आपण प्रार्थना करूया.
३. काही लोक हे पुनरुत्थित येशूवर विश्वास ठेवत नाहीत व दुसऱ्यांना विश्वासू लोकांचा विश्वास उध्वस्त करून त्यांस येशुपासून दूर करण्याचा प्रयत्न करत आहेत अशा लोकांना प्रभूचा स्पर्श होऊन त्यांची श्रद्धा वाढीस लागावी व त्यांनी येशूजवळ यावे म्हणून आपण प्रार्थना करूया.
४. परमेश्वराने आपल्याला दिलेल्या सर्व देणग्यांचा आपण योग्य प्रकारे वापर करावा व इतरांची सेवा करून नवजीवनाचा आनंद घ्यावा म्हणून आपण प्रार्थना करूया.
५. थोडा वेळ शांत राहून आपण आपल्या
वैयक्तिक व कौटुंबिक हेतूंसाठी प्रार्थना करूया.
