Monday, 21 December 2015


Reflection for the Homily of Christmas Day (25/12/2015) By: Br. Lavet Fernandes.











नाताळ सण (सकाळ)



दिनांक: २५/१२/२०१५.
पहिले वाचन: यशया ५२:७–१०.
दुसरे वाचन: इब्री १:१-६.
शुभवर्तमान: योहान  १:१-१८.

“प्रारंभी शब्द होता, शब्द देवासह होता आणि शब्द देव होता”



प्रस्तावना:
     आज आपण नाताळ हा सण साजरा करत आहोत. आजची तिन्ही वाचने देवाने त्याच्या पुत्राद्वारे केलेल्या तारणाची घोषणा करतात.
आनंद करा, उल्हासित हो कारण आज बाळ येशू जन्मलेले आहे. ह्या संदेशाची भविष्यवाणी यशया संदेष्टा आजच्या पहिल्या वाचनाद्वारे करत असताना सियोनातील लोकांना आनंद्घोष करण्यास सांगत आहे. इब्री लोकांस पाठवलेल्या बोधपत्रात आपल्याला असा संदेश मिळतो की, प्राचीनकाळी देव संदेष्ट्याद्वारे आपल्या पूर्वजांशी बोलला. देवाचा पुत्र देवदूतांपेक्षा श्रेष्ठ आहे. आता देव आपल्या पुत्राद्वारे आपल्याशी बोलत आहे. आजच्या शुभवर्तमानामध्ये संत योहान आपल्याला सांगत आहे की, प्राचीनकाळी जो शब्द देवाबरोबर होता त्या शब्दाने आता मनुष्यरूप धारण करून जगाच्या कल्याणासाठी व तारणासाठी पृथ्वीवर जन्म घेतला आहे.
आपण ह्या पवित्र मिस्साबलीदानात भाग घेत असताना, बाळयेशूकडे आशीर्वाद व कृपा मागूया आणि त्याच्या प्रेमाचा शांतीचा, दयेचा व क्षमेचा संदेश लोकांपर्यंत पोह्चवण्यासाठी विशेष प्रार्थना करूया.

सम्यक विवरण:
पहिले वाचन: यशया ५२:७-१०.
सियोनेतील लोक जेव्हा राजाच्या गुलामगिरीमध्ये होते, तेथे त्यांचे खूप छळ चाललेले होते. तेव्हा यशया संदेष्टा त्यांच्यासाठी चांगली बातमी घेऊन येतो. तो त्यांना ह्या प्रस्तुत उताऱ्याद्वारे प्रोत्साहन देतो. जी व्यक्ती चांगल्या बातम्या आणते, त्या व्यक्तीचे नेहमी स्वागत केले जाते. निवेदकाची चांगली बातमी हिच की, ‘तारण जवळ आलेले आहे ते अगदी तुमच्या समोर आहे. ह्या जगात शांती अवतरली आहे आणि आता युद्ध संपुष्टात येतील. बाबीलोनची नैसर्गिकरीत्या हद्दपार झाली असून ते येरुशलेममध्ये परत आलेले आहेत’.

दुसरे वाचन: इब्री १:१-६.
देव प्राचीन काळी त्यांच्या निवडलेल्या संदेष्ट्याद्वारे आपल्या पूर्वजांशी बोलला व काळाची पूर्तता झाल्यावर त्याने आपला एकुलता एक पुत्र ह्या भूतलावर पाठवला. देवाचा पुत्र देवदूतांपेक्षा श्रेष्ठ गणला व देवाने त्याला सर्व गोष्टींचे वारीस बनविले. तो पुत्र ह्या सृष्टीची देखरेख देव ‘शब्दाच्या’ (येशू ख्रिस्त) शक्तीद्वारे करत असतो.

शुभवर्तमान: योहान १:१-१८.  
     योहानाच्या शुभवर्तमानाची सुरुवात ही ‘शब्दाने’ झालेली आहे. योहानाने ‘शब्दाला’ खूप महत्व दिलेले आहे. हाच ‘शब्द’ आपण उत्पत्तीच्या पुस्तकामध्ये वाचतो. ह्याचा अर्थ असा की, ‘शब्द’ हा वेळेच्या अगोदर होता. ग्रीक भाषेमध्ये ‘शब्दाला’ ‘लोगोस’ असे म्हणतात. हा ‘शब्द’ ‘दैवी’ होता. येशू हा ‘देवाचा पुत्र’ ख्रिस्त आहे. तो युगानूयुगापासून आहे, हे सांगण्यासाठीच योहान म्हणतो, ‘प्रारंभी देव होता, शब्द देवासह होता आणि शब्द देव होता तोच प्रारंभी देवासह होता’. ख्रिस्त हा विश्वासाच्या सुरुवातीपासून आहे, हे योहानाला झालेले प्रगटीकरण आहे. ‘शब्द’ हा सृष्टीच्या अस्तित्वा अगोदर होता. सृष्टी देवाच्या शब्दाने निर्माण झाली म्हणून शब्द हा जीवनाचा उगम व सुरुवात आहे. शब्दामध्ये व देवामध्ये खूप जवळीक नाते आहे, त्यामुळे ‘शब्द’ अनंतकाळचे देणारे जीवन आहे.

 बोधकथा:
एकदा एका स्त्रीला स्वप्न पडते व तिला वाटते की, ती एका सुंदर शहरामध्ये उभी आहे. तिकडे उंच इमारती आणि उंच दुकाने आहेत. तिच्या ह्या आनंदाला पारावा नसतो; त्यामुळे ती एका दुकामध्ये जाते. तिथे जाऊन पाहते तर काय येशू ख्रिस्त स्वत: त्या कांऊटरवर बसलेला आहे. ती आश्चर्यचकित होते. ती स्त्री ख्रिस्ताला विचारते की, ‘प्रभू, तुम्ही ह्या दुकानात काय विक्री करता? येशू ख्रिस्त त्या स्त्रीचे स्वागत करत, विचारतो, ‘जी वस्तू तुमच्या मनात आहे, ती वस्तू येथे भेटते’. हे शब्द ऐकल्यानंतर ती स्त्री बोलते, ‘प्रभू मला सर्वकाळचा आनंद आणि शांती दया’. ती स्त्री थोडा वेळ थांबते, विचार करु लागते आणि पुन्हा बोलते, ‘मलाच नाही तर सर्व मानव जातीच्या प्रत्येक मानवाला सर्वकाळ आनंद आणि शांती दया’. हे सर्व ऐकल्यानंतर येशू ख्रिस्त हसतो आणि बोलतो, ‘माझ्या प्रिय स्त्रीये तुम्ही चुकीच्या जागेवर आलेले आहेत. इकडे फळे विकली जात नाहीत तर फक्त बिया विकल्या जातात’.
(होय, खरोखर आपण नाताळ सणाचा अनुभव घेतो का? हा प्रश्न आज आपल्याला पडत असेल. जेव्हा आपल्या घरामध्ये व आपल्यामध्ये शांती नसते, तेव्हा आपली स्थिती त्या स्त्रीसारखी होते. बी घेण्याऐवजी आपण फळ विकत घेतो. मग आपल्याला कशी भेटणार ती शांती जी आपल्याला हवी असते? म्हणून आपण ह्या नाताळ सणाच्या दिवशी शांती प्राप्त होण्यासाठी प्रार्थना करूया).

मनन चिंतन:
आज आपण नाताळचा सण साजरा करीत आहोत. हा दिवस आपण ‘ख्रिसमस’ म्हणून साजरा करतो. देवाचा पूत्र मानवरूप धारण करून, आपल्यामध्ये आज आलेला आहे. मानवजातीच्या उद्धारासाठी ख्रिस्ताने मानवरूप धारण केले व ख्रिस्त आपल्यासारखाच एक ‘मनुष्य’ म्हणून भूतलावर जन्मला आला. देवाने मानवजातीवर एवढी प्रिती केली कि, त्याने त्याचा एकुलता एक पुत्र ह्या भूतलावर पाठविला. देवाने आपल्या पवित्र पुत्राला मानवी स्वभाव दिला, जेणेकरून येशू ख्रिस्त आम्हांमध्ये राहील व आमच्या भावना समजून घेईल. देवाने आपल्यावर खूप प्रेम आणि प्रिती केली. देवाने आपल्यासाठी आश्चर्यकारक गोष्टी केल्या, कारण देवाचे मानव जातीवर खूप प्रेम होते. खरे पाहता मानवी अवताराने देवत्व प्राप्त केले व ख्रिस्त एक मनुष्य बनला आणि अपरिहार्याने आपण स्वर्गाचे वारस बनले आहोत.
आपण देवाने केलेले सर्व उपकार विसरलेलो आहोत, त्याऐवजी आम्ही देवाचा अपमान केला आहे. देवाला फार दुखवले आहे. आपल्या पापी वृत्तीमुळे आम्ही देवापासून दूर गेलो आहोत. हे आम्ही आमच्या कृतीद्वारे स्पष्ट केले आहे. जगात होणाऱ्या वाईट कृतीमुळे मानवजात देवापासून दुरावली आहे. २००० वर्षापूर्वी येशू ख्रिस्ताने शांतीचा संदेश ह्या भूतलावर आणला. जेणेकरून आपल्यामध्ये शांतीचे वातावरण निर्माण होईल. परंतु ह्या शांतीचा नायनाट व भंग झाला आहे. जगामध्ये शांतीचे जीवन जगणे फार बिकट झाले आहे. महिलांवर होणारे अत्याचार, लुट, चोरी, भांडण, बेरोजगारी, वस्तूची महागाई, गरिबांचे हाल व देशा-देशांमध्ये होणारी लढाई ह्यांमुळे सामान्य माणसाचे जीवन जगणे फार कठीण झाले आहे. मनुष्य शांतीच्या शोधात, वाईट व अनैतिक गोष्टीकडे वळून आपले जीवन नष्ट करु लागला आहे. अशा भयंकर व बिकट परिस्थितीत येशू ख्रिस्त ह्या रम्य सकाळी, त्याच्या जन्माच्या दिवशी तो आपल्याला बोलावत आहे व आपल्याला शांती देण्यास आपली आतुरतेने वाट पाहत आहे. पण आपण त्या बाळ येशूची शांती घेण्यास तयार आहोत का?
२००० वर्षापूर्वी येशू ख्रिस्त गव्हाणीमध्ये जन्मला, पण आज हा येशू ख्रिस्त आपल्या हृदयामध्ये जन्मला पाहिजे, तरच आपण येशू ख्रिस्ताची शांती इतरांना देऊ शकतो व खऱ्या अर्थाने आपण हा नाताळ सण साजरा करु शकतो. आज आपल्याला देऊळमाता निमंत्रण देत आहे जेणेकरून आपण एकमेकांवर प्रेम व प्रिती करावी. जशी येशू ख्रिस्ताने आपल्यावर प्रेम व प्रिती केली तशीच आपणही इतरांवर प्रेम व प्रिती केली पाहिजे. येशू ख्रिस्ताने जसे आपल्यामधील तोडलेले नाते व संबंध जोडले, तसे आपणही आपणामधील नाते व संबंध जोडले पाहिजेत व एकमेकांना प्रेमाचा, शांतीचा, मायेचा व क्षमेचा संदेश दिला पाहिजे. आपला हा नाताळचा सण फक्त आपल्या कुटुंबापर्यंत मार्यादित न राहता शेजाऱ्यापर्यंत, गावापर्यंत व देशापर्यंत पोचला पाहिजे तरच आपण म्हणू शकतो की, आम्ही नाताळ सण खऱ्या अर्थाने साजरा केला.

विश्वासू लोकांच्या प्रार्थना:
प्रतिसाद: हे देहधारी ख्रिस्ता, आमची प्रार्थना ऐक.
1. पोप फ्रान्सिस, सर्व कार्डीनल्स, बिशप्स, धर्मगुरु, धर्मभगिनी ह्यांनी आपले सर्व आयुष्य प्रभूसेवेसाठी अर्पण केले आहे. त्यांना देवाची  कृपा व आशिर्वाद मिळावा व देवाची सुवार्ता जगाच्या कानाकोपऱ्यात पसरविण्यासाठी त्यांना सामर्थ्य लाभावे म्हणून आपण प्रार्थना करूया.
2. जे युवक व युवती देवापासून दूर गेलेले आहेत व त्यांच्या जीवनामध्ये काही धैर्य नाही, अशा सर्व युवक व युवतींना देवाच्या प्रेमाचा स्पर्श व्हावा व ते देवाच्या जवळ यावेत म्हणून आपण प्रार्थना करुया.
3. आज येशू ख्रिस्त आपल्यामध्ये जन्मलेला आहे. ख्रिस्ताने शांतीचा व प्रेमाचा संदेश आपल्याला दिलेला आहे. हाच संदेश आपण इतरांना द्यावा व इतरांचे जीवन आनंदमय व शांतीमय बनावे म्हणून आपण प्रार्थना करु या.
4. हे प्रेमळ ख्रिस्ता, सर्व बालकांना विशेष करून जी मुले अनाथ-आश्रमांमध्ये आहेत व ज्या मुलांच्या आई-वडिलांनी त्यांना सोडून दिलेले आहे. हे प्रभो तू त्यांचा सांभाळ कर, त्यांची काळजी घे व त्यांना चांगला मार्ग दाखव. इतरांनी त्यांच्यासाठी मदतीचा हात पुढे करावा म्हणून आपण प्रार्थना करुया.
5. आता आपण थोडा वेळ शांत राहून आपल्या वैयक्तिक, कौटुंबिक व सामाजिक हेतूं प्रभूचरणी ठेऊया.



         

   
Reflection for the Homily of Christmas Eve (24/12/2015) By: Br. Wilson Gonsalves. 











ख्रिस्त जन्मोत्सव


दिनांक: /१२/१५
पहिले वाचन: यशया ६२: १-५
दुसरे वाचन: प्रेषिताची कृत्ये १३: १६-१७, २२-२५
शुभवर्तमान: मत्तय १: १-२५  

“ईश्वरचा शब्द जाहला माणूस जनामध्ये वास त्याने केला”



प्रस्तावना:
आज आपण गव्हाणी-भोवती बाळ येशूला पाहण्यासाठी जमलेलो आहोत. ह्या महान ख्रिस्तजन्माच्या रात्री येशूचे दर्शन घेण्यासाठी देवाकडून आमंत्रण मिळालं ते फक्त त्या थंडीत कुडकुडत, शेकोटीची ऊब घेणाऱ्या, माळरानावरच्या गरीब मेंढपाळांना. त्यावेळी बेथलेहेमाच्या वाड्या-महालामध्ये एैशो-आरामात राहणाऱ्या धनिकांच्या ते भाग्यात नव्हते. हे कृपापूर्ण आमंत्रण त्यांना स्वर्गातील दुतांकडून प्राप्त झालेले होते. कारण ते हृदयाने, अंत:करणाने गरीब व नम्र होते.
बाळ येशूचे दर्शन घेण्यासाठी आपणाला त्या राजाच्या राज-दरबारामध्ये आमंत्रण मिळालेले आहे. आपण ह्या आमंत्रणास लीनतेची व नम्रतेची वस्त्रे परिधान केलेली आहेत का? पवित्र प्रभूजन्मविधीत बाळ येशूद्वारे प्रगट झालेली कृपा स्विकारून प्रेम, दया, क्षमा आणि शांतीचा शुभसंदेश आपण आपल्या आचारणात उतरवण्यासाठी ह्या मिस्साबालीदानात विशेष प्रार्थना करूया.

सम्यक विवरण:
पहिले वाचन: यशया ६२:१-५
    आजच्या पहिल्या वाचनात यशया भविष्यवादी असे सुचीत करतो की अंधकारात व मृत्यूच्या छायेत चालणाऱ्या रहीवाशांना प्रकाश लाभला आहे. त्यांना पुत्र दिलेला आहे व बधनातून मुक्त करण्यासाठी देवपुत्र मानव झाला.

 दुसरे वाचन: प्रेषितांची कृत्ये १३: १६-१७, २२-२५
प्रस्तुत उताऱ्यात पौलाने आपल्या भाषणात दाविदाचा पुत्र, ‘येशू ख्रिस्त’ ह्याच्याविषयी दिलेली साक्ष ऐकतो. पौलाचे श्रोते इस्रायली म्हणजेच यहुदी लोक होते. पौलाने प्रथम त्यांना त्यांच्या इतिहासाची आठवण करून दिली. दावीद, ‘राजा’ झाला तेव्हा तो ‘देवाच्या इच्छा पूर्ण करणारा राजा’ होता. त्यांच्याच वंशजात देवाने इस्त्रायलसाठी ‘येशू’ हा तारणारा जन्मास घातला. बाप्तिस्मा करणाऱ्या योहानाने पश्चाताप करण्याची घोषणा करून प्रभू येशूच्या येण्याची पूर्वतयारी केली.

शुभवर्तमान: मत्तय १: १-२५.   
दाविदाचा पुत्र ‘येशू ख्रिस्त’ ह्याची वंशावळ  हा या शुभवर्तमानाचा गाभा आहे. देवाने आब्राहाम व दावीद ह्यांच्याशी दोन करार केले होते. हे करार ख्रिस्तामध्ये पूर्ण झाल्याचे दिसून येते. ‘येशू ख्रिस्त’ आब्राहाम व दावीद ह्यांच्या कुळातलाच होता हे या उताऱ्यातून कळते. तसेच योसेफ व मरीयेचा वाड़निश्चय झाला (वाग्दत्त) होता. ख्रिस्ताला मानवी देह धारण करता यावा याकरिता देवाने मरीयेची निवड केली. तिचा योसेफाशी सहवास येण्यापूर्वीच ती पवित्र आत्माने गर्भवती होती. अशारितीने ख्रिस्ताने मानवी देह धारण केला. येशू ख्रिस्त सनातन देव आहे व तो देह्धारी होणारा होता हे या घटनेपूर्वी सुमारे ६०० वर्षापूर्वी यशया संदेष्ट्याने लिहून ठेवले होते.  
                   
बोधकथा:
एका देवळाच्या आवारात, नाताळच्या मध्यरात्रीच्या मिस्सानंतर आनंद-मेळावा झाला, तदनंतर एक धर्मगुरू सहज आवारात फेरफटका मारत होते, तेव्हा त्यांना एक तरूण मुलगा कपाळाला हात लावून बसलेला दिसला, त्याच्या चेह-यावर नाताळचा आनंद कुठेच दिसत नव्हता. आनंद मेळाव्यातील बॅंड, नाच-गाणी, खेळ, हास्य-विनोद ह्या गोष्टी त्याच्या मनाला आनंदी करु शकनव्हते. आनंद-मेळावा फूकट गेला असे धर्मगुरूंना वाटले. धर्मगुरूंनी त्याला विचारले, काय रे मुला, घरी जाणार नाही का? त्यावर तो म्हणाला, घरी कशाला जाऊ? वडील खूप दारू पितात, आई व आजी एकामेकींचे तोंड देखील बघत नाही. आई किंवा बाबांकडून कधीच गोड शब्द ऐकायला मिळत नाहीत. घरामध्ये शांती कधीच नसते, मग मी कशाला घरी जाऊ? धर्मगुरू त्याला म्हणाले; मुला, हा नाताळ तुला एक आव्हान आहे. येशूची शांती घरी आणायला तूला एक संधी आहे. म्हणून येशूवर विश्वास ठेऊन तू घरी जा. धर्मगुरूच्या शब्दांचा आदर करून तो मुलगा आपल्या घरी जातो.  
दुस-यादिवशी धर्मगुरू त्याच्या घरी जातात व घरातील सर्वांना, घरात बनवलेल्या गव्हाणीजवळ एकत्र बोलावतात. सर्वांना एकमेकांची क्षमा मागायला लावतात आणि सांगतात की, झाले गेले ते विसरून जा, भांडण मिटवा एकमेकांमध्ये समेट करा; अशाप्रकारे नवीन सुरूवात करा, तुमच्या घरात आज बाळ येशू जन्म घेत आहे. प्रेम, दया, शांती, क्षमा घेऊन तो आला आहे. थोड्या वेळानंतर आमच्या स्वर्गीय बापा ही प्रार्थना म्हणण्यासाठी एकमेकांचे हात धरले असता त्या सर्वांच्या डोळ्यांतून अश्रू ओघळू लागले. अशाप्रकारे नाताळ सणाने त्यांचे तूटलेले संबंध जोडले गेले व त्यांच्या घरात ख-या अर्थाने नाताळ साजरा झाला.

मनन चिंतन:
आज आपण, नाताळचा सण साजरा करीत आहत. हा दिवस आपण 'ख्रिस्म' म्हणून साजरा करतो. 'ख्रिस्म' ह्या शब्दाचा अर्थ ख्रिस्त’, म्हणजेच देवाने अभिषिक्त केलेला आणि मस म्हणजे मानव (मनष्य). येशू हा देव, मानवरूप घेऊन मानवाच्या उध्दारासाठी ह्या भूतलावर अवतरला. येशू ख्रिस्त ज्यावेळी जन्माला आला त्यावेळची स्थिती पाहिली तर आपल्याला समजते की, यहूदी लोक हालाकीचे जीवन जगत होते. धार्मिक पूढारी आपल्या स्वार्थासाठी वावरत होते. रोमन राज्यांच्या गुलामीमूळे आर्थिक परिस्थिती बिकट झाली होती. एकंदरीत सामान्य माणसाचे जगणे कठीण झाले होते. प्रत्येक यहूदी आध्यात्मिक, सामाजिक आणि राजकीय शांततेसाठी झपाटलेला होता. अशा या अत्यंत बिकट परिस्थितीत येशू ख्रिस्त जन्माला आला आणि त्याने सर्व मानव जातीस देवाच्या प्रेमाचा व शांतीचा संदेश दिला.
आज जवळ-जवळ २००० वर्षानंतरदेखील आपली परिस्थिती ख्रिस्ताच्या जन्माच्या वेळी असलेल्या परिस्थितीसारखीच आहे. आपला समाज देखील दु:खाच्या खाईत बूडाला आहे. महिलांवर होणारे अत्याचार, लूट, चोरी, भांडण, बेरोजगारी, वस्तूची महागाई ह्यामुळे सामान्य माणसाचे जीवन कठीण झाले आहे व माणूस शांतीच्या शोधात अनैतिक गोष्टीकडे वळून आपले जीवन उध्वस्त करीत आहे. अशा या बिकट परिस्थितीत, आज आपण येशू ख्रिस्ताचा जन्म, त्याचा वाढदिवस साजरा करीत आहोत. ख्रिस्त आज देखील आपणा सर्वांना त्याची शांती देण्यास आतूरलेला आहे. आज येशू ख्रिस्त गोठ्यामध्ये नव्हे तर आपल्या हृदयामध्ये जन्म घेण्यास व त्याची शांती इतरांपर्यंत पोहोचवण्यास आपणाला आवाहन आहे.
आज देऊळमाता आपणास सांगत आहे की, परमेश्वराने मानवजातीवर एवढे प्रेम केले की त्याने आपला एकूलता एक पूत्र आम्हासाठी दिला. देव आणि मानव यांच्यातील तुटलेले नाते पन्हा जोडण्यासाठी देवपूत्र स्वत: पृथ्वीवर अवतरला. त्याने प्रेमाचा, शांतीचा, क्षमेचा, समेटाचा, सलोख्याचा आणि मायेचा संदेश आणला. पण कालांतराने नाताळचा सण फक्त सुट्‌टीचा, नाच-गाण्याचा आणि खाण्या-पिण्याचा दिवस झाला.
एक कवी म्हणतो, कधीतरी एकदा होता नाताळ, आता आहे नाताळपार्टी, नाताळ वृक्ष, नाताळ खरेदी, नाताळ पक्वान्न, नाताळ कार्ड, नाताळ गीते. सगळे आहे पण बिचारा ‘येशू ख्रिस्त’ त्यामध्ये हरवलेला आहे त्याचा कुठे लवलेशही ह्या नाताळात दिसत नाही. जगामध्ये राग, द्वेष, मत्सर, वैर आणि भांडण आहेत, पण नाताळ कुठे आहे हे आपणाला दिसत नाही. हे सर्व बदलेले पाहिजे. पुन्हा एकदा आपण खराखूरा नाताळ साजरा करायला हवा. त्यासाठी येशू ख्रिस्ताने आपल्याला सुवर्ण नियम दिला आहे, तो म्हणजे. ‘जसे स्वत:वर तसे ऐकमेकांवर प्रेम करा आणि प्रेमामध्ये जगा, कारण देव प्रेम आहे आणि प्रेम देव आहे.

श्रद्धावंताच्या प्रार्थना:
प्रतिसाद: हे ख्रिस्ता, आम्हांला तुझ्यासारखे नम्र बनव.
१. आपले परमगुरुस्वामी पोप फ्रान्सिस, आपले आध्यात्मिक मेढ़पाळ व आपल्या धर्मप्रांतात कार्यरत असलेले सर्व धर्मगुरु व व्रतस्थ ह्यांच्यावर परमेश्वराने भरपूर आशीर्वाद पाठवावा व त्यांचे आरोग्य चांगले रहावे, तसेच ख्रिस्तसभेचे कार्य करण्याकरिता त्यांना योग्य मार्गदर्शन लाभावे म्हणून आपण प्रार्थना करूया. 
. बाळ येशूने आपणा प्रत्येकासाठी शांतीचा, नम्रतेचा, प्रेमाचा संदेश घेऊन भूतलावर जन्म घेतला. ख्रिस्ताचा हा संदेश प्रत्येक व्यक्तीपर्यंत पोहचावा म्हणून आपण ख्रिस्तसभेसाठी प्रार्थना करूया.      
. देवाच्या हृदयात प्रवेश मिळतो तो फक्त नम्र हृद्याच्या धनवान व्यक्तींना. परमेश्वराने आपणा सर्वाना नम्र मनाने धनवान बनण्याचे दान द्यावे म्हणून आपण आज विशेष प्रार्थना करूया.   
.  आज अनेक लोक थंडीने कुडकुडत आहेत. जिवंत राहण्यासाठी धडपड करीत आहेत. अनेक जन मायेच्या उबेसाठी आसरा शोधीत आहेत. परमेश्वरान त्यांना मायेचे उबदार अंथरून घालावे म्हणून आपण प्रार्थना करूया.
.  आपल्या अवतीभवती अनेक व्यक्ती उपाशी व अन्नाविना जगत आहेत. अनेक जन भूकेने मरत आहेत. असाध्य आजारान निराशेच्या खाटेवर दु:ख भोगत आहेत. परमेश्वरान त्यांना प्रेमाचा स्पर्श व स्वगीर्य आशावाद त्याच्यात सतत तेवत ठेवावा म्हणून आपण प्रार्थना करूया.
. आता, थोडा वेळ शांत राहून आपल्या वैयक्तिक व कौटुंबिक गरजा प्रभू चरणी ठेऊ या.

अर्पणाची प्रार्थना: आपण आपली अर्पणे बाळ येशूच्या चरणाशी भक्तीभावे अर्पण करूया.
१.     मेणबत्ती: खिस्त जगाचा प्रकाश आहे. खिस्तजन्माने सारे विश्व प्रकाशित झाले आहे त्या प्रकाशाचे प्रतिक म्हणून आपण ही मेणबत्ती ख्रिस्ताला अपर्ण करूया.
२.     केक: ख्रिस्त गव्हाणीत जन्मला. तो सामान्य मनुष्य झाला. त्याने समाजातील गरीबी, दु:ख व निराशा आपल्यात सामावून घेतली. ज्याप्रमाणे केक अनेक पदार्थ एकत्रित करून तयार केला जातो, तसेच आपणही सर्वाशी एक होऊन त्यांच्या जीवनात गोडी निमार्ण करावी म्हणून आपण हा केक प्रभूला अपर्ण करूया.
३.     फुले: विविध रंगाची व आकारांची फुले ही आकर्षक, मोहक आणि सुगंधीत असतात सर्वाना हवीहवीशी वाटतात. ही फुले मानवाच्या जीवनात आनंद निर्माण करतात. फुलाप्रमाणे मानवाने एकमेकांच्या सहवासात व एकमेकांच्या आनंदात राहावे ह्याची आठवण करून देतात. आपला हा सुगध इतरापर्यंत पोहचावा  म्हणून ही फुले प्रभूला अर्पण करूया.
४.     तारा: ख्रिस्त जन्माची घटना ज्ञानी लोकांना ताऱ्यांद्वारे कळली. त्या ताऱ्याच्या साहाय्याने ते बाळयेशूपर्यंत पोहचू शकले. आपण देवाच्या मार्गाने व सन्मार्गाने चालावे, याची आठवण करून देणारा हा तारा आपण अर्पण करूया.
५.     भाकर व द्राक्षरस: प्रारंभी शब्द मानव झाला व मानवाच्या उद्धारासाठी ज्याने स्वतःचे जीवन समर्पित केले त्या समर्पणाचे प्रतिक म्हणून आपण ही भाकर व द्राक्षारस अर्पण करूया.