Reflections for the homily of 29th Sunday in Ordinary Time (22-10-2017) by Br Minin Wadkar.

सामान्य काळातील एकोणतिसावा रविवार

‘मिशन रविवार’

दिनांक: २२/१०/२०१७

पहिले वाचन: यशया ४५:१, ४-६

दुसरे वाचन: १ थेसलोनिकाकरांस १:१-५ब

शुभवर्तमान: मत्तय २२: १५-२१

‘जे कैसराचे आहे ते कैसराला द्या व जे देवाचे आहे ते देवाला द्या’

प्रस्तावना:

आज आपण सामान्य काळातील एकोणतिसावा रविवार व त्याचबरोबर मिशन रविवार साजरा करीत आहोत.

आजच्या पहिल्या वाचनात संदेष्टा यशया आपल्याला सांगतो की, आपला देव एकच आहे आणि तो आपल्याला नावाने हाक मारून कामगिरीसाठी सज्ज करत आहे. तर दुस-या वाचनात संत पौल थेसलोनिकाकरांस सांगतो की आमची सुवार्ता केवळ शब्दाने नव्हे तर सामर्थ्याने, पवित्र आत्म्याने व पूर्ण निर्धाराने तुम्हांला कळविण्यात आली आहे. तसेच मत्तयलिखीत शुभवर्तमानात येशू, ‘जे कैसराचे आहे ते कैसराला द्या व जे देवाचे आहे ते देवाला द्या’ असे सांगून कर देण्याचा प्रश्न सोडवतो.

     ‘मिशन’ हा ख्रिस्ती श्रद्धेचा केंद्रबिंदू आहे. ख्रिस्त हा प्रथम आणि सर्वश्रेष्ठ मिशनरी असून पवित्र आत्म्याच्या सामर्थ्याने देऊळमाता आपल्याला शुभवर्तमान जगभर पसरविण्यासाठी पाठवीत आहे. आज आपण मिशन रविवार साजरा करीत असताना जे मिशनकार्य करत आहेत त्यांना त्यांच्या नि:स्वार्थी सेवेत परमेश्वराची साथ मिळावी व सर्व संकटापासून त्यांचे संरक्षण व्हावे व आपणसुद्धा मिशनकार्यात सहभाग घ्यावा म्हणून ह्या पवित्र मिस्साबलिदानात प्रार्थना करू या.

सम्यक विवरण:

पहिले वाचन: यशया ४५:१, ४-६

यशया संदेष्टा सांगतो की परमेश्वराने कोरेश (सायरस) ह्याला अभिषिक्त केले आहे. देवाच्या सामर्थ्याने राजा कोरेशने सर्व राजांना नमविले. त्याने बंदिवासात असलेल्या सर्व यहुदियांना मुक्त करून त्यांना त्यांच्या घरी पाठविले. देव हा सर्वसामर्थ्य आहे. तो आपला एकच परमेश्वर देव आहे जो आपल्याला नावाने हाक मारून आम्हांला कामगिरी सोपवीत असतो असे यशया संदेष्टा आपल्याला सांगत आहे.

दुसरे वाचन: १ थेस्सलोनीकाकरांस १:१-५ब

ह्या पत्रात संत पौल सुरवातीला थेस्सलोनीकाकरांची स्तुती करत आहे असे आपल्याला दिसून येते. पौल त्यांच्यासाठी प्रार्थना करत आहे ह्यावरून त्याची प्रीती व आस्था स्पष्टपणे दिसून येते. ह्याद्वारे तो त्यांना त्यांचे ख्रिस्ती जीवन जगण्यासाठी धीर व उत्तेजन देत आहे. संत पौल थेसलोनिकाकरांस सांगतो की आमची सुवार्ता केवळ शब्दाने नव्हे तर सामर्थ्याने, पवित्र आत्म्याने व पूर्ण निर्धाराने तुम्हांला कळविण्यात आली आहे.

शुभवर्तमान: मत्तय २२: १५-२१

येशू व परुशी ह्यांच्यात वादविवाद होत असे. परुशी येशूच्या विरोधात बोलत होते कारण येशूची शिकवण त्यांना पटत नव्हती. येशूला बोलताना पकडावे, त्याच्या तोंडाची उलट-सुलट विधाने त्याच्यावरच उलटवावी हा त्यांचा उद्देश होता. परुश्यांनी आपल्या शिष्यांना येशूकडे पाठवून त्याला प्रश्न केला.

मनन चिंतन:

येशू ख्रिस्ताला कसेही करून नजरेआड करण्याचा यहुदी धर्मपुढा-यांनी निश्चय केला होता. कोणत्याही मार्गाचा उपयोग करण्याची त्यांची तयारी होती. ते रोमी लोकांना आपले कट्टर शत्रू मानत. मात्र, येशू ख्रिस्ताला ठार करण्यासाठी ते त्यांच्याशी तडजोड करण्यास तयार होते. येशू ख्रिस्ताला बोलण्यात पकडण्याचा डाव त्यांनी रचला. येशूला रोमी सरकारविरुद्ध बोलण्यास लावून आपणास आरोप ठेवण्यास चांगलेच कारण मिळेल असे त्यांना वाटले.

परुश्यांनी आपल्या शिष्यांना येशूकडे पाठविले. त्यांनी येशूची तोंडस्तुती करून आरंभ केला. नंतर त्यांनी एक प्रश्न विचारून आपला डाव टाकला. ‘कैसराला कर देणे योग्य आहे किंवा नाही’, व त्याने “होय” म्हटले असले तर येशू इस्राएल राष्ट्राचा शत्रू आहे असं प्रचार त्यांनी केला असता. “नाही” म्हटले तर रोमी सरकारविरुद्ध अप्रचार करणारा आरोप ठेवता आला असता. येशूने त्यांचे ढोंग व दुष्टपणा ओळखले. सरकारला कर मागण्याचा हक्क आहे व त्याच वेळी देवाचे ऐकणे हे प्रत्येकाचे कर्तव्य आहे असे त्याने दाखवून दिले.

मिशन रविवार

“द्या शुभवार्ता जगताला आदेश माझा तुम्हांला असे प्रभू शिष्या वधला”.

आज आपण मिशन रविवार साजर करित आहोत. आजच्या ह्या महत्वाच्या दिवशी देऊळमाता आम्हां सर्वांना जगाला जागे करण्यासाठी ‘मिशनरी व्हा’ म्हणून प्रोस्ताहन देत आहे. मिशन म्हणजे काय? पोप फ्रान्सिस सांगतात, ‘मिशन म्हणजे येशू व त्याच्या लोकांसाठी असलेली आवड’. आपल्या मिशन कार्याद्वारे आपण येशू व त्याची शिकवण लोकापर्यंत पोहचवीत असतो. ह्या कृतीमुळे आपली येशू व त्याच्या लोकांवर असलेली प्रिती दिसून येते.

येशूचे मिशन हातात घेणे म्हणजे प्रेमाचा, शांतीचा व एकोप्याचा झेंडा हाती घेणे होय. मिशन कार्याला हात घालण्यापूर्वी आपल्याला येशूने केलेल्या कार्याची नितांत गरज आहे. आज येशूची शिकवण नजरेसमोर ठेऊन ख्रिस्तसभा चांगल्या शमरोनी प्रमाणे मानवतेच्या रक्तबंबाळ झालेल्या जखमांना मलमपट्टी करत आहे. त्यांच्या जखमांना मायेचा स्पर्श करून ख्रिस्तसभा त्यांना बरे करित आहे. तसेच उत्तम मेंढपाळाप्रमाणे ख्रिस्तसभा हरवलेल्या मेंढरांचा शोध करत असते. आपल्या जीवनांत प्रेषीत कार्याला महत्व देण्यासाठी संत फ्रान्सिस असिसीकर, संत डॉन बोस्को आणि मदर तेरेसा ह्यांनी केलेल्या नि:स्वार्थी सेवेची आठवण करण्याची फार गरज आहे. ह्यांनी केलेलं मिशनरी कार्य स्तुतीस्पद आहे.

आपण मिशनरी कशाप्रकारे होऊ शकतो? मिशनरी कार्य करण्यासाठी मी काय करावे? असे प्रत्येकाने स्वत:ला विचारले पाहिजे. मिशनरी कार्य करणाऱ्यांना प्रार्थना करणे, देऊळमातेला आर्थिक मदत करणे ऐवढेच पुरेसे नाही तर आपण आपल्या हातात प्रेमाचा, शांतीचा व बंधुत्वाचा झेंडा घेतला पाहिजे. आज जगभर प्रेषीत कार्य करताना बहुतेकांना त्रास सहन करावा लागत आहे. फादर टोम उझूनलील (भारतीय धर्मगुरू)मिशनरी कार्य करताना (Tom Uzhunnalil) ह्यांचे इस्लाम देशात मार्च २०१६ साली अपहरण करण्यात आले होते. आणि नंतर त्यांची सुटका झाली. त्यांना बऱ्याच हाल-अपेष्टांना सामोरे जावे लागले. तसेच आपली धर्मभगिनी वाल्सा (Sister Valsa) हिचा खूण करण्यात आला. ह्यामागील कारण काय कसेल? कारण एकच ते म्हणजे तीने केलेलं मिशनरी कार्य हे प्रेमाने, न्यायाने, सत्याने व एकजुटीने भरलेले होते.

जसे कोमल, सुंदर गुलाबाला हात लावण्यासाठी काट्यांचा मार्ग मोकळा करावा लागतो, तसे येशूचे कार्य पुढे नेण्यासाठी काट्यांची वाट चालावी लागते. जसे येशूला अनेक दुख व संकटांना सामोरे जावे लागले तसे आम्हांला सुद्धा सामोरे जावे लागेल. भिती बाळगण्याची गरज नाही. कारण येशू म्हणतो, ‘तुम्ही जाऊन सर्व राष्ट्रांतील लोकांस शिष्य करा; त्यांस पित्याच्या, पुत्राच्या व पवित्र आत्म्याच्या नावाने बाप्तिस्मा द्या; जे काही मी तुम्हांला आज्ञापिले ते सर्व त्यांस पाळावयास शिकवा. युगाच्या समाप्तीपर्यंत मी सर्व दिवस तुमच्याबरोबर आहे.

जगाला जागे करण्यासाठी हातात न्यायाची, शांतीची, प्रेमाची मशाल घेऊया आणि म्हणूया ‘Wake Up The World ! Wake Up The World!’ मिशन कार्य चांगले करण्यासाठी देवाची साथ आपल्याला लाभू दे म्हणून परमेश्वर चरणी प्रार्थना करूया.

विश्वासू लोकांच्या प्रार्थना:

प्रतिसाद: हे प्रभो मिशन कार्य करण्यास आम्हांला सहाय्य कर.

१. आपले पोप, कार्डीनल्स, धर्मगुरू आणि धर्मभगिनी ह्या सर्वांना त्यांच्या मिशन कार्यात प्रभूचा आशीर्वाद लाभावा व सर्व संकट व दु:खापासून त्यांचे संरक्षण व्हावे म्हणून आपण प्रार्थना करूया.

२. जे कोणी जगात शांती, ऐकोपा, प्रेम प्रस्थापित करण्यासाठी कार्यरत आहेत त्यांना त्यांच्या कार्यात परमेश्वराचे सामर्थ्य व मार्गदर्शन लाभावे व त्यांच्या कार्याद्वारे ह्या जगात शांतीमय वातावरण निर्माण व्हावे म्हणून आपण प्रभूचरणी प्रार्थना करूया.

३. आपल्या देशाच्या उन्नतीसाठी कार्यरत असलेल्या सर्व राजकीय नेत्यांनी आपल्या डोळ्यासमोर न्याय, प्रेम, बंधुत्व ह्यांना प्राधान्य द्यावे व सर्व मतभेत विसरून ‘सर्व-धर्म समभाव’ ही संकल्पना आत्मसात करावी म्हणून आपण प्रार्थना करूया.

४. आपल्या धर्मग्रामातील सर्व आजारी लोकांना देवाने आरोग्यदायी स्पर्श करावा व त्यांना परत एकदा चांगले आरोग्य प्राप्त व्हावे म्हणून आपण प्रार्थना करूया.

५. आता आपण थोडा वेळ शांत राहून आपल्या वैयक्तिक गरजांसाठी माते मरियेच्या मध्यस्थी द्वारे प्रभूचरणी प्रार्थना करुया.

 Reflections for the homily of 28th Sunday in Ordinary Time (15-10-2017) by Br Robby Fernandes.

सामान्य काळातील अठ्ठाविसावा रविवार

दिनांक: १५-१०-२०१७

पहिले वाचन: यशया २५:६-१०

दुसरे वाचन: फिलिप्पिकरांस पत्र ४:१२-१४

शुभवर्तमान: मत्तय २२:१-१४

"बोलाविलेले पुष्कळ आहेत पण निवडलेले थोडे."

प्रस्तावना:

आज ख्रिस्तसभा सामान्य काळातील अठ्ठाविसावा रविवार साजरा करीत आहे. आजच्या पहिल्या वाचनामध्ये यशया संदेष्टा सांगतो की, प्रभू परमेश्वर सर्व राष्ट्रासाठी मिष्टान्नाची मेजवानी करणार आहे. म्हणजे परमेश्वर दुःखांच्या जागी आनंद भरणार आहे. दुसऱ्या वाचनामध्ये संत पौल सांगतो की, मला जो सामर्थ्य देतो त्याच्या कडून मी सर्व काही करावयास शक्तिमान आहे. तसेच आजचे शुभवर्तमान आपल्याला लग्नाच्या जेवणावळीचा दाखला देत आहे.

परमेश्वर आम्हां सर्वाना ह्या स्वर्गीय मेजवानीचे आमंत्रण देत आहे. जेणेकडून आपण सर्वजण परमेश्वराच्या आनंदामध्ये सहभागी होऊ. या आमंत्रणाचा स्विकार करावा किंवा नकार द्यावा हे आपल्या प्रत्येकाच्या हातामध्ये आहे. देवाने दिलेल्या या आमंत्रणाचा आपण योग्य तो प्रतिसाद द्यावा म्हणून लागणारी कृपा व शक्ती या पवित्र भोजनामध्ये मागुया.

सम्यक विवरण

पहिले वाचन : यशया २५: ६-१०

आजच्या पहिल्या वाचनात संदेष्टा यशया देवाच्या आमत्रंणास होकार दिलेल्या लोकांसाठी कशाप्रकारे देवाने मिष्टान्नाचे टेबल सज्ज ठेवले आहे याचे अप्रतिमतेणे वर्णन करतो. देवाच्या डोंगरावर त्याच्या शब्दाने तारलेल्या लोकांसाठी सर्व प्रकारच्या वस्तूची विपुलता आहे. देवाने सज्ज केलेले हे मिष्टान्नाने टेबल ज्यांनी-ज्यांनी त्यांच्या आमंत्रणाचा स्विकार केला आहे त्या सर्वांसाठी खुले आहे.

दुसरे वाचन: फिलिप्पिकरांस पत्र ४: १२-१४

आजच्या दुसऱ्या वाचनात संत पौल म्हणतो की दैन्य अवस्थेत व संप्पनतेमध्ये कसे राहावे हे मला उमगले आहे. तृप्त व अतृप्त यामधील फरक मी समजलेलो आहे. परंतु या सर्व अवस्थेमध्ये परमेश्वर सर्व काही पुरवितो याचा अनुभव घेणे महत्त्वाचे आहे.

शुभवर्तमान: मत्तय २२:१-१४

मत्तय आपणा समोर लग्नाच्या आमंत्रणाचा दाखला मांडत आहे. जो परमेश्वराच्या आमंत्रणाला होकार देतो त्याला देवाच्या राज्याचा आनंद व सर्वकालीन जीवनाचा अनुभव त्याच्या पदरी येतो. आजच्या दाखल्यात दोन भाग आहेत. पहिल्या भागात – देव भोजणासाठी सर्वांना आमंत्रित करतो. हे आमंत्रण परमेश्वर त्याच्या सेवकांद्वारे सर्व लोकांना तारणाचे आमंत्रण कळवितो. परंतु निवडलेल्या लोकांनी त्या आमंत्रणाचा मान राखला नाही. येशू ख्रिस्त, परमेश्वराचा संदेश फक्त निवडलेल्या लोकांनाच नाही तर सर्व जगाला पसरवण्यात तो शिष्यांना पाठवतो. दुसऱ्या भागामध्ये आपणास आढळते की, प्रत्येक ख्रिस्ती माणसाला शुद्धतेचे, न्यायाचे व विश्वासाचे नवे वस्त्र घालण्यास परमेश्वर आमंत्रण देत आहे, जेणेकरून आपल्या ख्रिस्ती जीवनाद्वारे इतरांचे मन-परिवर्तन होइल.

बोधकथा:

     एका गावामध्ये एक सावकार राहत होता. त्याच्याजवळ अमाप अशी धन-दौलत होती. त्या धन-दौलतीप्रमाणे त्याचे हृदय हे सुद्धा खूप मोठे होते. त्या सावकाराला एकच मुलगा होता. त्यामुळे त्याने त्याची चांगल्याप्रकारे जोपासना केली, चांगले संस्कार दिले. तसेच त्याचे उच्च शिक्षण पूर्ण व्हावे म्हणून त्याला परदेशात पाठवले. जेणेकरून तो मोठा उद्योगपती होईल. सावकाराचा मुलगा दहा-पंधरा वर्षे परदेशी होता. त्याचे फक्त फोनवरच बोलणे व्हायचे. सावकाराला त्याच्या मुलाला भेटण्याची खूप इच्छा होती पण तो काहीही करू शकत नव्हता.

     एकदा असाच तो अंगणामध्ये बसला असता मुलाचा फोन येतो व त्याला कळते की त्याचा मुलगा शुक्रवार किंवा शनिवारी मायदेशी येणार आहे. पण सावकाराला अचूक माहित नव्हते की त्याचा मुलगा कुठल्या दिवशी येणार. पण उत्साहाच्या भारामध्ये त्याने गावच्या सर्व लोकांना जेवायला आमंत्रित केले आणि सांगितले की माझा मुलगा शुक्रवार किंवा शनिवार येणार आहे, तेव्हा तुम्ही ह्या दोन दिवशी तुमच्या कामाला जाऊ नका. मला माझ्या मुलाची येण्याची बातमी समजल्यावर माझे सेवक तुम्हाला जेवायला आमंत्रित करतील. असे सांगून तो निघून गेला. सावकाराला कळले की त्याचा मुलगा शनिवारी येणार, तेव्हा त्याने त्याचे सेवक लोकांना आमंत्रित करण्यासाठी पाठवले. पण सावकाराच्या आमंत्रणाला न जुमानता थोडे लोक कामाला गेले. थोड्यांनी वेगवेगळी कारणे सांगून त्यांची थट्टा केली. पण थोडे हातावर मोजण्या इतके लोक आले होते. ज्या लोकांनी सावकाराच्या आमंत्रणाला होकार दिला नव्हता त्यांनी भरपूर काही गमावले होते, ह्याची त्यांना थोडीसुद्धा कल्पना नव्हती. जे थोडे आले त्यांना सावकाराचा सन्मान होता कारण त्यांना त्याची चांगली ओळख झाली होती.  

मनन चिंतन:

आपल्या जीवनामध्ये आपल्याला आमंत्रण मिळत असते. आपण ज्या ठिकाणी, ज्या समाजात राहतो त्याचा आपण एक मुलभूत घटक होतो, जो कधीही आपण विभाज्य करू शकत नाही. त्याचप्रमाणे आमंत्रण हे आपल्या जीवनाचा अविभाज्य घटक होतो. आपण जेथे राहतो, वाढतो, लहानाचे मोठे होतो त्या समाजामध्ये सोहळे व समारंभ असतात व त्या समारंभासाठी किंवा सोहळ्यासाठी आपल्याला आमंत्रण असते. जेव्हा आपल्या घरामध्ये लग्न सोहळा असतो तेव्हा आपण कशी तयारी करतो हे आपणा सर्वांना उत्तमच ठाऊक आहे. आपण पहिले घर सजवतो, साफ-सफाई करतो, नवीन कपडे शिवतो, जेवण करतो. अशाप्रकारे आपण सर्व तयारी करतो व नंतर आपण सर्वांना आमंत्रण करतो की, ‘या आणि आमच्या आनंदामध्ये सहभागी व्हा!’ असच काही दृश आपल्याला आजच्या शुभवर्तमानात पाहायला व ऐकायला मिळते.

     राजाने त्याच्या पुत्राच्या लग्नाची मेजवानी दिली आणि पुष्कळ असे लोकही आमंत्रित केले होते. त्यांना बोलाविण्यासाठी राजा त्याचे दास पाठवितो. पण ते ऐकत नाहीत. परंतु राजा निराश होत नाही. तो पुन्हा त्याचे सेवक पाठवतो, तेव्हा ते लोक त्यांना वाईट वागणूक देतात, अपमान करतात. थोड्यांना तर जीवे मारतात. राजाच्या आज्ञेचे ते पालन करत नाही. परंतु शुभवर्तमान आपणाला राजाच्या उदारतेचा धडा देत आहे. हा राजा जो आपल्याला आमंत्रण करतो तो दयाशील व सहनशील आहे, दयेचा अथांग सागर आहे हे समजावून सांगतो. जेव्हा आपल्याला एखाद्या प्रतिष्टीत व्यक्तीचे आमंत्रण मिळते, तेव्हा आपण किती पूर्वतयारी करतो. त्यांच्या आमंत्रणाला आपण नाकारत नाही. तर आवर्जून त्यांच्या सोहळ्यात सहभागी होतो.

आपणासमोर हा जो उतारा प्रभू परमेश्वर ठेवत आहे तो पूर्णपणे त्याच्या जीवनाशी निगडीत आहे. आमंत्रित करणारा राजा हा खुद्द परमेश्वर आहे. त्याचा पुत्र हा येशू ख्रिस्त आहे. आणि लग्नाच्या मेजवानीसाठी ख्रिस्तसभा आहे. पहिले आमंत्रित लोक हे परमेश्वर राजाने निवडलेली प्रजा आहे, आणि नंतर बोलाविलेले ते सर्व लोक हे पापी, अशुद्ध, समाजामध्ये प्रतिष्ठा असलेले आहेत. राजाच्या सेवकांस ज्या लोकांनी  वाईट वागणूक दिली व तसेच थोड्यांना जीवे मारले ते प्रवक्ते, संदेष्टे, ज्ञानी लोक इद्यादी होते आणि तसेच लग्नाचा पोषाक न घालणारा माणूस हा ख्रिस्ती बांधव जो स्वत:ची आध्यात्मिक तयारी न करता ख्रिस्ताला स्विकारण्यासाठी पुढे येतो असे  दर्शवितो. आपल्या समाजामध्ये सकुंचीत बुद्धीचे लोक तसेच चांगल्या माणसाविषयी द्वेष, मत्सर असलेले लोक आढळतात. त्यांना कोणी समाजामध्ये चांगले कार्य केलेले आवडत नाही. चांगल्या लोकांचा ते कधीच स्वीकार करत नाही. परंतु स्वत:च्या स्वार्थापोटी ते त्यांचा नायनाट करतात. हे सर्व ख्रिस्ताठायी झाले असे आपल्याला पाहावयास मिळते. स्वत:च्या स्वार्थासाठी सर्वानी निष्पाप माणसाचा बळी घेतला.

  गेल्या रविवारच्या उपासनेमधील शुभवर्तमानामध्ये (मत्तय २१:३३-३४) आपण “द्राक्षमळ्याचा दृष्टांत ह्या विषयी ऐकले होते. या दाखल्याद्वारे सुद्धा परमेश्वर निवडलेल्या इस्रायेली प्रजे विषयी संबोधित आहे. पण त्याच्या त्या बोलवण्याजवळ निवडलेल्या लोकांनी कानडोळा केला. त्यांच्या एकुलत्या एक पुत्राला त्यांनी क्रुसावर खिळले. स्वत:च्या स्वार्थापायी लोकांनी देवाने पाठवलेल्या प्रवक्त्यांना व संदेष्ट्यांना ठार केले. आणि आजचे शुभवर्तमान (मत्तय २२:१-४) “लग्नाच्या मेजवानीचा दृष्टांत” आपल्या समोर ठेवत आहे. ह्या दोन्ही दृष्टांतामध्ये खूप साम्य दिसून येते. ते म्हणजे खुद्ध परमेश्वर, इस्राएल प्रजा, परमेश्वरचा पुत्र, तसेच सेवक, दास इत्यादी.

      “बोलावलेले पुष्कळ आहेत, पण निवडलेले थोडे आहेत” (मत्तय २२:१४). परमेश्वर सर्वांना आमंत्रण करतो कारण आपण सर्वजण त्यांची मुले आहोत. त्याची कृपा आपल्यावर सदासर्वदा असते. पण काही लोक परमेश्वराच्या योजनेप्रमाणे चालत नाहीत. त्यामुळे परमेश्वराची कृपा त्यांना लाभत नाही. आपण सर्वजण आजच्या दृष्टांतामध्ये दाखवलेल्या त्या व्यक्तीप्रमाणे होतो, जो लग्नाची वस्त्रे परिधान न करता लग्नमंडपात येऊन बसतो. पण त्याला लग्नमंडपातून बाहेर घालवण्यात आले. कारण त्याने स्वत:ची तयारी केली नव्हती, तो अध्यात्मिक व शारिरीक दृष्ट्या पात्र नव्हता, शुद्ध नव्हता, आणि म्हणून येशू ख्रिस्त म्हणतो, पुष्कळांना आमंत्रित केले आहे परंतु निवडलेले थोडे आहेत. आता आपण आपला विचार करायला पाहिजे. त्या निवडलेल्या लोकाप्रमाणे आपली गणना होऊ शकते का? त्या निवडलेल्या लोकांत बसण्यास मी पात्र आहे का? हे आपण सर्वानी स्वत:ला विचारायला हवं.

     परमेश्वर आपणा सर्वांना फक्त चांगले जीवन जगण्याचे आमंत्रण करत नाही तर ते आपल्या कृतीमध्ये, आपल्या आचराणामध्ये आणण्यास प्रवृत्त करत आहे. आपण आपल्या देशामध्ये, राज्यामध्ये, समाजामध्ये, आपल्या घरामध्ये पाहिलं तर  आपल्याला काय दिसून येते? फक्त भ्रष्टाचार, माजलेली गुन्हेगारी, दादागिरी इत्यादी. एखादा माणूस, रक्तबंबाळ होऊन रस्त्यावर पडलेला आहे, आपण काय करतो? काही नाही. फक्त एकमेकांची तोंड बघतो. आपण घाबरतो! जर मी या माणसाला मदत केली तर उलट, ऐकायला मिळते. विशेष म्हणजे “दहशदवाद”. आपण सर्वजण नारे गातो की दहशदवाद नष्ट करा. त्याचा विचार न करता आपण मोठ-मोठी कार्य करायला पाहतो.

प्रभू परमेश्वर आपणा सर्वांना आमंत्रण देत आहे की जे समाजामध्ये, घरामध्ये होत आहे त्यास पूर्णविराम दिला पाहिजे. जे अत्याचार आहेत ते नष्ट करून त्या ठिकाणी प्रेम, शांती व आपुलकी वसावी. हेच आपले आमंत्रण डोळ्यासमोर असणे गरजेचे आहे.

विश्वासू लोकांच्या प्रार्थना

प्रतिसाद : प्रभू तुझ्या आमंत्रणाला होकार देण्यास आम्हांला सहाय्य कर.

१. आपले परमगुरु, महागुरू, धर्मगुरू व धर्मभगिनी ह्यांनी देवाची सुवार्ता घोषविताना सर्व ख्रिस्ती भाविकांना परमेश्वराच्या जवळ आणावे ह्यासाठी त्यांना कृपा व सामर्थ्य प्रभुने द्यावे म्हणून आपण प्रार्थना करूया.

२. देवाच्या आमंत्रणाला होकार देऊन आपण सर्वांनी पापांचा मार्ग धिक्कारून सत्य, प्रेम आणि शांतीच्या मार्गावर चालण्याचा प्रयत्न करावा म्हणून आपण प्रार्थना करुया.

३. बरेच युवक युवती त्यांच्या शिक्षणायोग्य नोकरीच्या शोधात इतरत्र भटकत आहेत, ह्या युवकांची हाक प्रभूच्या कानी पोहोचावी व त्यांना त्यांच्या योग्यतेनुसार नोकरी मिळावी म्हणून आपण प्रार्थना करूया.

४. आपल्या धर्मग्रामातील सर्व वयस्कर, आजारी, वयोवृध्द आजी-आजोबांना प्रभूच्या दैवी हातांचा स्पर्श व्हावा आणि त्यांना त्यांच्या वेदना सहन करण्यास शक्ती प्रदान करावी म्हणून आपण प्रार्थना करूया.

५. लग्न होऊन बऱ्याच विवाहित जोडप्यांना मुलबाळ झालेले नाही. अशा ह्या सर्व विवाहित जोडप्यांना प्रभुने आशिर्वादीत करावे व त्यांच्या जीवनात सदैव सुख, शांती आणि प्रेम आणावे म्हणून आपण प्रार्थना करूया.

६. थोडा वेळ शांत राहून आपल्या वैयक्तिक, कौटुंबिक आणि सामाजिक हेतू प्रभूचरणी मांडूया.

Reflections for the homily of 27th Sunday in Ordinary Time (08-10-2017) by Br Jackson Nato.

सामान्य काळातील सत्ताविसावा रविवार

दिनांक: ०८-१०-२०१७

पहिले वाचन: यशया ५:१-७:

दुसरे वाचन: फिलिप्पैकरांस पत्र ४:६-९:

शुभवर्तमान: मत्तय २१:३३-४३

प्रस्तावना:

     आज आपण सामान्य काळातील सत्ताविसावा रविवार साजरा करीत आहोत. आजची उपासना आपल्याला मानवी कठोरता व परमेश्वराची अपार करुणा ह्या विषयावर मनन चिंतन करण्यास बोलावीत आहे.

    आजच्या पहिल्या वाचनात यशया संदेष्टा आपल्याला द्राक्षमळ्याचा दृष्टांत देऊन परमेश्वराचा इस्राएल लोकांवर असलेला राग व्यक्त करतो. कारण इस्राएल लोक देवाच्या आज्ञेशी एकनिष्ठ नव्हते. दुस-या वाचनात संत पौल फिलिप्पैकरांस परमेश्वराचे आभार व स्तवन करण्यास प्रोत्साहित करून सदोदित आनंदी राहण्यास सांगत आहे. तसेच आजच्या मत्तयलिखीत शुभवर्तमानात प्रभू येशू ख्रिस्त ‘द्राक्षमळा व माळेकरी’ यांचा दाखला देत आहे. हा दाखला इस्राएल लोकांनी देवाच्या संदेष्ट्यांचा व ख्रिस्ताचा केलेला धिक्कार ह्यांचे वर्णन करतो. 

      आपले दैनंदिन जीवन जगत असताना आपण राग, मत्सर, द्वेष व कठोरपणा ह्यांना बळी पडत असतो. त्यामुळे आपल्याला दैवी करुणेचा व दयेचा अनुभव येत नाही. देवाचा अनुभव येण्यासाठी आपल्याला आपल्या अंगी असलेला कठोरपणा नाहीसा करून देवाची माया व करुणा आपण आत्मसात करण्याची गरज आहे. ह्यासाठी लागणारी कृपा व सामर्थ्य ह्या मिस्साबलिदानात भाग घेत असताना परमेश्वराकडे मागूया.

सम्यक विवरण: 

पहिले वाचन: यशया ५:१-७

     हा छोटासा दाखला अतिउत्कृष्ट आहे. याचा आरंभ प्रेमगीतासारखा आहे. तो कर्णमधुर, कल्पक आहे. हा दाखला वाचत असताना आपण स्वतःचीच चौकशी करून घेत आहोत असे आढळते. तसेच ह्या दाखल्याद्वारे पापाचे खरे स्वरूप स्पष्ट होते व ते सर्वस्वी असमर्थनीय आहे हे जाणवते.

दुसरे वाचन: फिलिप्पैकरांस पत्र ४:६-९:

     या पत्रामध्ये आनंद हा विषय मांडला आहे. प्रेषिताने आपल्या वाचकांना सदोदीत आनंद करण्यास सांगितले आहे. प्रभूमध्ये सर्वदा आनंद करा हेच त्याचे आवाहन आहे. ख्रिस्ती व्यक्तीचे जीवन आणि नातेसबंध यातून जीवनाचा एक विशिष्ट गुण सर्वांना उघडपणे कळून यावा असे तो सांगतो. ख्रिस्ती लोकांच्या जीवनात चिंतेला अजिबात थारा नसावा कारण त्यांना प्रत्येक गोष्टीविषयी प्रार्थना, विनंती करता येते व ती करावी.

     ख्रिस्ती व्यक्तीचे विचार जीवनाला धरून असावेत अशा गोष्टीचा उल्लेख पौलाने येथे केला आहे. ह्या गोष्टींचे मनन केल्याने आपल्या वृत्ती-प्रवृत्तींना आकार मिळतो. आपले उच्चार व आचार-कृती सर्वांना चांगले वळण लावतील कारण या गोष्टी ख-या, प्रामाणिक, योग्य, शुद्ध, सन्माननीय आणि प्रिय अशा आहेत.

शुभवर्तमान: मत्तय २१:३३-४३

     या दाखल्यात द्राक्षमळा व माळेकरी यांचे उदाहरण दिले आहे. परगावी राहणारा जमीनदार व त्याचे माळेकरी ह्यांचा हा वृतांत आहे. मळ्याचा खंड म्हणून उत्पन्नाचा काही ठराविक हिस्सा मालकास देण्यास ते नकार देत होते व ह्याच कारणावरून त्यांना काढून टाकणे हे पुरेसे कारण होते परंतु जमीनमालकाच्या मुलाचा खून केल्याने प्रकरण अधिकच गंभीर झाले. या दाखल्याचे मर्म याजक आणि परुशी ह्यांना ताबडतोब उमजले कारण संदेष्ट्याचे पुस्तक माहीत असणा-या कोणालाही ते समजले असते. इस्राएल देवाच्या अपेक्षा पूर्ण करण्यास सर्वथा उणे पडले हे यशयाने त्या सर्वश्रुत द्राक्षमळ्याच्या दाखल्यातून प्रतिक रूपाने दाखवले आहे. हे पुढारी आता लवकरच देवाच्या पुत्राला ठार करणार होते. त्यातून गतकाळात त्यांनी देवाच्या संदेष्ट्याचा पुन्हा-पुन्हा अव्हेर केला होता. या वाचनातून या दाखल्याचा गर्भीव अर्थ स्पष्ट केला आहे; इस्राएलच्या पुढा-यांनी ज्याला नाकारले त्याला सन्मानाच्या सर्वोच्च पदासाठी निवडलेले आहे, हे सिद्ध होते. द्राक्षमळा या चिन्हाचे दर्शविलेले राज्य त्यांचे नव्हे तर देवाचे आहे आणि देव ते जबाबदार व्यक्तीस सोपवून देईल.

मनन चिंतन

     आपले जीवन हे गोड-कडू अनुभवाच, चांगल्या आणि वाईट परिस्थितीच एक रांजण आहे. प्रकाश अंधकारच, दिवस रात्रीच एक चक्र आहे, समुद्र नदीच मिलन आहे. ह्या वास्तविकतेतून जीवन जगताना आपण काय निवडाव हे आपल्यावर अवलंबून आहे. पण ह्या वास्तविकतेतून आपण भरकटतो, जगातील गोष्टींना बळी पडतो आणि स्वत:ला अशा परिस्थितीला नेऊन ठेवतो जेथे आपले जीवन हे एका गीता प्रमाणे दिसू लागते आणि ते गीत आहे.

            ‘जीवनाचा घडा ठेविला उलटा, जीवनाचं पाणी राहीनारे,                              किती यत्न दुवा केला माझ्या देवा,                                              परि तुझी माया अव्हेरीली 
           कवाडे हृदीची घट्ट गा मिठीली,
         किती ठोकीता तू मी न उघडिली’

     वरील गीत आजच्या उपासनेचा विषय आपल्यासमोर मांडत आहे. आणि तो विषय आहे. “मानवाची कठोरता आणि देवाची अपार करुणा.” आजचे पहिले वाचन आणि शुभवर्तमान ह्याच विषयावर जोर देत आहे. आपला कठोरपणा नदीत वाहणाऱ्या गुळगुळीत दगडासारखा आहे. चहूबाजूने दैवी प्रेमाने व्यापला असूनसुद्धा आपल्यावर काहीच परिणाम होत नाही. आपण प्रतिसाद स्तोत्रात ऐकतो की: परमेश्वर म्हणतो, “मी तुम्हासाठी अजून काय करायला हवे होते? मी तुमच्यासाठी काय करण्यात कमी पडलो?” परमेश्वराने इस्राएल लोकांना त्याची जिवलग प्रजा म्हणून निवडली. त्यांना त्याने सर्व गोष्टी पुरवल्या. त्यांना मिसर देशाच्या गुलामगिरीतून सोडवले. त्यांना कनान देशात जागा दिली. त्यांचे परराष्टीयांपासून, सर्व शत्रूपासून रक्षण केले आणि ऐवढे करूनसुद्धा इस्राएल लोक परमेश्वरच्या आज्ञा पाळण्यात कमी पडले. परमेश्वरापासून दूर गेले. त्याला विसरले. ह्या गोष्टी इस्राएल लोकांकडून काही नवीन नव्हत्या. परमेश्वराने त्यांना कित्येकवेळा संदेष्ट्याद्वारे चेतावणी दिली तरीसुद्धा त्यांच्या कठोर मनाला पाझर फुटला नाही. म्हणून यशया संदेष्टा परमेश्वरचा राग एका मुलाला कंटाळलेल्या आईच्या कथेतून व्यक्त करतो. कितीही समजावून जेव्हा मुलगा वाया जातो. वाईट मार्ग तो कधी सोडत नाही. तेव्हा त्याच्या आईच्या भावना दुखावल्या जातात. त्याच भावना आज आपल्याला परमेश्वराच्या मुखातून दिसतात.    

     आजच्या शुभवर्तमानात प्रभू येशू ख्रिस्त दृष्ट माळ्यांचे उदाहरण देऊन शास्त्री आणि परुशांच्या दिशेने बोट दाखवत आहे. परमेश्वराने पाठविलेल्या संदेष्ट्यांचा त्यांनी मान राखला नाही. सरतेशेवटी परमेश्वराच्या पुत्रालासुद्धा नाकारण्यास ते कमी पडले नाहीत. ह्याचाच अर्थ म्हणजे परमेश्वराचे वचन आचरणात आणण्यास ते कमी पडले आणि परमेश्वराचे वचन लोकांपर्यंत पोहोचविण्यास पुढाकार घेतला त्यांचा त्यांनी धिक्कार केला.

     वरील काही दाखले आपल्याला आपल्या जीवनातील खऱ्या परिस्थितीचे दर्शन घडवतात. कठोरपणा आपल्याला जीवनातील खूप गोष्टीपासून दूर ठेवतो. दुसऱ्यांचे मत, दुसर्यांच्या भावना, त्यांचे विचार जाणून घेण्यापासून वंचित करतो. एवढेच नव्हे तर आपल्या जीवनात बदल घडविण्यास व नवीन जीवनापासून दूर ठेवतो. नवी मुल्ये आचरणात आणण्यास, देवाचे वचन पाळण्यास अडथळे आणतो. क्षमा करण्यास व दुसऱ्यांकडून क्षमा मिळविण्यासाठी अपात्र करतो. कारण ह्या दुर्गुणामध्ये आपण जीवनाकडे एकाच दृष्टीकोनातून बघतो. आपल्याला वाटेल व मनाला पटेल तेवढेच करतो. त्यापलीकडे देवाला अनुभवण्यास, देवाजवळ येण्यास कमी पडतो. आणि त्यामुळे आपले जीवन स्तब्ध होते. जसे आदी, तसे शेवटपर्यंत राहतो. ह्या कठोरपणामुळे आपण देवास राग आणण्यास पात्र करतो. परमेश्वराच्या दयेची आणि क्षमेची परीक्षा घेतो. परमेश्वराला संयम तोडण्यास भाग पाडतो. ह्याचे उदाहरण आपण वरील दोन्ही वाचनात ऐकले आहे. परमेश्वर पहिल्या वाचनात द्राक्षमळ्याचा म्हणजे इस्राएल लोकांचा नायनाट करण्याचे ठरवतो.

     शुभवर्तमानात दृष्ट माळ्यांना धूडकारून लावून तो मळा विश्वासू मळ्यांच्या हातात देण्याचा निश्चय करतो. ह्या दाखल्याद्वारे येशू ख्रिस्त स्वत:च्या जीवनाबद्दल सांगत आहे. देवाने त्याच्या एकुलत्या एका पुत्रास स्वर्गीय राजा म्हणून प्रकट केले. अशाप्रकारे जो दगड बांधणाऱ्यानी नाकारला तो कोनशीला झाला” हे वचन पूर्णत्वास आणले. त्याच्या पुत्राद्वारे त्याने सर्व जगास एकत्र आणले, फक्त इस्राएलच नव्हे तर संपूर्ण मानवजात त्याने प्रिय मानली. कारण परमेश्वराचा कठोरपणा आपल्या सौम्यतेपेक्षासुद्धा सौम्य आहे.

     वरील गीताचे शेवटचे धृवपद सांगते, “धाव  देवा आता बुडालो मी पार”, तुझ्या सामर्थ्याने मज आता तर”.

     जगाच्या नियमाप्रमाणे सौम्यता एक दिवस कठोरपणाला भेगा पाडते. जसे पाणी कितीही सौम्य असले तरी ते एक दिवस खडकाळ डोंगराला सुद्धा भेगा पाडते. तशी परमेश्वराची करुणा आहे. त्याच्या दयेचा प्रवाहाला आपल्या खडकी कठोरपणाने कितीही आळा घातला तरी तो एक दिवस आपल्या कठोरपणाला छिद्र पाडेल. जेव्हा आपण पापांच्या सागरात बुडणार तेव्हा आपल्याकडे एकाच गोष्ट ती म्हणजे विनवणी. कारण संत पौल आपल्याला आज दुसऱ्या वाचनात उद्देशून सांगतो. तुमच्या विनवण्या, मागण्या परमेश्वराला सांगा, त्याला प्रार्थनेचे साकडे घाला म्हणजे तो ती ऐकेल व तो तुम्हांस तारील. ह्याच विश्वासाने परमेश्वराकडे आपल्या जीवनात बदल घडवून आणण्यास प्रार्थना करूया जेणेकरून आपले खडकमय अंत:करण काळ्या माती प्रमाणे सौम्य होईल. 

    

विश्वासू लोकांच्या प्रार्थना

प्रतिसाद: हे प्रभो आमची प्रार्थना ऐक.

१. आपले परमगुरू पोप फ्रान्सिस, महागुरू, धर्मगुरु व धर्म भगिनी ह्या सर्वाना परमेश्वराची सुवार्ता व करूणा दुसऱ्यापर्यंत पोहोचविण्यासाठी कृपा मिळावी म्हणून आपण विशेष प्रार्थना करूया.

२. जे लोक शारीरिक आणि मानसिक आजाराने त्रस्त आहेत, त्या सर्वाना परमेश्वराचा स्पर्श व्हावा व त्यांचे आजार दूर होऊन त्यांचे दैनदिन जीवन आनंदात जावे म्हणून आपण परमेश्वराला विणवूया.

३. जे लोक जागतिक मोहास बळी पडले आहेत, देवापासून दूर गेले आहेत व परमेश्वराजवळ येण्यास नाकारत आहेत त्या सर्वाना दैवी करुणेचा अनुभव यावा व परमेश्वराकडे परतण्याचा व त्याच्या वचनावर संपूर्ण जीवन आधारण्यास शक्ती लाभावी म्हणून आपण प्रार्थना करूया.

४. ऑक्टोबर महिना हा जपमाळेचा महिना म्हणून अर्पण केला आहे. ह्या संपूर्ण महिन्यात सर्व कुटूंबे पवित्र जपामाळेसाठी एकत्र यावीत व त्याद्वारे त्यांच्यात एकमेका प्रित्यर्थ प्रेम व आपुलकीची भावना निर्माण व्हावी म्हणून परमेश्वराकडे विनंती करूया. 

५. थोडा वेळ शांत राहून आपल्या वैयक्तिक, कौटुंबिक व आध्यात्मिक हेतूंसाठी प्रार्थना करुया.

Reflection for the feast of St. Francis of Assisi by Br. Rahul Rodrigues (04-10-2017).

संत फ्रान्सिस असिसिकर   

   

दिनांक: ०४-१०-२०१७

पहिले वाचन: बेनसिरा ५०:१,३-४,६-७

दुसरे वाचन: गलतीकरांस पत्र ६: १४-१८

शुभवर्तमान: मत्तय ११:२५-३०

प्रस्तावना :

     आज अखिल ख्रिस्त सभा संत फ्रान्सिस असिसी ह्या महान संताचा सण साजरा करीत आहे. संत फ्रान्सिस हे १२ व्या शतकातले असून हा काळ नैतिक, आध्यात्मिक, राजकीय व सामाजिक अस्थिरतेचा होता. श्रीमंत व गरीब ह्यात फार मोठी दरी होती. श्रीमंत हे फार श्रीमंत होत जात होते तर गरीब लोक गरीबींनी त्रासलेले, अन्यायाला बळी पडलेले व आजाराला मुकलेले होते. असिसिकर संत फ्रान्सिसने ह्या सर्व लोकांची सेवा करून त्यांना देवाकडे आणण्याचा प्रयत्न केला. संत फ्रान्सिसने ख्रिस्तासारखे पवित्र जीवन जगले. ह्यामुळे ख्रिस्तासारखे त्याच्या शरीरावर पाच घाव आले व ते मरेपर्यंत त्याच्या अंगावर राहिले. म्हणून ह्या महान संताला आपण दुसरा ख्रिस्त मानतो. तसेच संत फ्रान्सीस हे पर्यावरणाचे आश्रयदाते आहेत. 

   आपणही संत फ्रान्सिसप्रमाणे सुंदर व पवित्र जीवन जगावे म्हणून ह्या मिस्साबलिदानात विशेष प्रार्थना करूया.

पहिले वाचन : बेनसिरा  ५०:१,३-४,६-७

पहिले वाचन हे बेनसिरा ह्या पुस्तकातून घेतलेले आहे. महापुरोहित सियोन ह्याने मंदिर दुरुस्त करून शहराची मजबुती केली व लोकांचा नाश होण्यापासून त्यांना सावध करण्याचा प्रयत्न केला.  

दुसरे वाचन : गलतीकरांस पत्र ६:१४-१८

यहुदी लोक आपली शिकवण तंतोतंत पाळत होते. त्यांच्या शिकवणुकीबाहेर ते कशाचाही स्वीकार करत नसत. परंतू संत पौल म्हणतात की आपण सर्वांनी प्रभू येशूच्या वधस्तंभाचा अभिमान बाळगला पाहिजे. कारण ख्रिस्ताचे वधस्तंभावरील मरण आपल्या तारणासाठी परिपूर्ण आहे.

शुभवर्तमान : मत्तय : ११:२५-३०

     स्वर्गीय पित्याने सर्व काही ख्रिस्ताच्या स्वाधीन केले आहे. पिता व पुत्र एकमेकांना पूर्णपणे ओळखतात व ते एकमेकांना प्रगट करतात. यामुळेच जे ख्रिस्ताला ओळखतात तेच देवपित्याला ओळखू शकतात. जे लोक श्रमाने व कष्टाने थकून गेलेले आहेत, तसेच जे भाराखाली दडपलेले आहेत त्यांना येशू स्वतःकडे येण्याचे आमंत्रण देतो. ख्रिस्ताकडे येताच लोकांना पापमुक्ती व विसावा मिळतो असे संत मत्तय सागतो.  येशूचे जू होणे म्हणजे त्याचे खरे शिष्य होणे व त्याच्यापासून शिकत राहणे कारण तो मनाचा सौम्य व लीन आहे.

बोधकथा :

एकदा गुबियो नावाच्या एका छोट्या शहरात एक भयानक लांडगा राहत होता. ह्या लांडग्या मुळे तेथील लोक व प्राणी त्रासलेले होते. तो लांडगा सतत त्यांचावर हल्ला करी व त्यांना जखमी करत असे. ही गोष्ट संत फ्रान्सिसला सांगण्यात आली व फ्रान्सिसला लोकांची फार द्या आली. त्यांनी त्या लांडग्याचे परिवर्तन करण्याचा विचार केला.

     दुसऱ्या दिवशी संत फ्रान्सिस त्या गावातून जात असता तो लांडगा अचानक त्याच्या पुढे आला. तो लांडगा फ्रान्सिसच्या दिशेने येत होता. संत फ्रान्सिसने त्या लांडग्यावर पवित्र क्रुसाची खुण केली व ‘ब्रदर वुल्फ’ म्हणजे ‘माझ्या भावा माझ्या कडे ये’ असे म्हटले. जो लांडगा अतिशय भयानक होता तो संत फ्रान्सिसकडे येताच मेढरु सारखा शांत बसला. हे पाहून त्या गावातील लोक चकित झाले. संत फ्रान्सिसने त्या लांडग्याला त्याच्या भयानक कृत्याची जाणीव करून दिली. मग संत फ्रान्सिस त्या लांडग्याला वचन दिले की जर तू ह्या लोकांना काही त्रास दिला नाहीस तर हे लोक तुला जेवण देतील. तसेच लोकांकडून सुध्दा वचन घेतले की ते लांडग्याला खावयास देतील. हे ऐकून त्या लांडग्याने आपल्या पुढच्या पायाने संत फ्रान्सिसला वचन दिले व त्याचे परिवर्तन झाले. तो लांडगा त्या दिवसा पासून लोकांच्या घरो घरी जाऊ लागला व लोक त्याला मोठ्या आवडीणे खाऊ घालू लागले. त्यानंतर तो लाडंगा अजून दोन वर्ष कोणालाही त्रास न देता मरूण गेला.

तात्पर्य: संत फ्रान्सिसने लोकांवर व प्राण्यांवर प्रेम केले. सदैव शांतीने, नम्रतेने जीवन जगण्याचा संत फ्रान्सिसने लोकांना बोध केला.

मनन चिंतन :

     संत फ्रान्सिस असिसिकर ह्याने संपूर्ण आयुष्य दिन-दुखीतांची सेवा केली. कृष्टरोग्यांना बाराव्या शतकात शहरा मध्ये येण्यास बंदी होती व त्यांना गावा बाहेर काढले जात असे. अशा ह्या कृष्ट रोग्यामध्ये संत फ्रान्सिस राहिला, वावरला व त्याची सेवा केली. कृष्ठारोग्यामध्ये प्रेमासाठी व्याकूळ झालेला ख्रिस्त त्याने पाहिला म्हणूनच त्याने स्वर्गीय पित्याची सेवा करण्याचा मार्ग पत्करला. संत फ्रान्सिस व त्याच्या अनुयायांनी घरोघरी जाऊन काम करून पोटासाठी अन्न मिळविले.

     असिसीकर संत फ्रान्सिस हे मनाने लीन, नम्र व दयाळू होते. त्याने लोकांना नम्र व लीन होण्यास सांगितले. माणसे, प्राणी, पक्षी, झाडे व डोंगर ह्यांच्यात फ्रान्सिसने देवाचे रूप पाहिले. म्हणूनच संत फ्रान्सिस ह्यांना निर्सगाचा आश्रय दाता मानला जातो.

सतं फ्रान्सिस सतत म्हणायचे “तुम्ही सर्व जग घ्या परंतू मला ख्रिस्त दया.” त्याने त्याच्या जीवनात ख्रिस्ताच्या शिकवणुकीला प्रथम स्थान दिले. संत फ्रान्सिसने ख्रिस्तासारखे पवित्र जीवन जगले. ह्यामुळे ख्रिस्तासारखे त्याच्या शरीरावर पाच घाव आले व ते मरेपर्यंत त्याच्या अंगावर राहिले. म्हणून ह्या महान संताला आपण दुसरा ख्रिस्त मानतो. आपले पोप महाशय आपल्याला सांगतात की आपणही ह्या असिसीच्या संत फ्रान्सिसप्रमाणे वागायला हवे. जसे त्याने ख्रिस्ताचे प्रेम व दया सर्वाना दिली तशी आपणही द्यावयाला शिकले पाहिजे.

विश्वासू लोकांच्या प्रार्थना

प्रतिसाद: हे प्रभो मला तुझ्या शांतीचे साधन बनव.

१. आपल्या ख्रिस्त सभेची धुरा वाहणारे पोप, बिशप्स, धर्मगुरु, धर्मबंधू, धर्मभगिनी व प्रापंचिक ह्यांनी सतत येशूच्या सानिध्यात राहून त्यांनी ख्रिस्ताच्या प्रेमाचे, क्षमेचे व शांतीचे प्रतिक बनावे म्हणून आपण प्रार्थना करूया.

२. सर्व दुःखी, कष्टी व भाराक्रांती लोकांना त्यांच्या जीवनात देवाच्या प्रेमाचा व दयेचा अनुभव यावा म्हणून आपण प्रार्थना करूया.

३. पर्यावरणाचा आश्रयदाता संत फ्रान्सिसप्रमाणे आपण देखील निसर्गाचे संवर्धन करावे  आणि त्याची काळजी घ्यावी म्हणून आपण प्रार्थना करूया.

४. आज जगात विविध कारणांमुळे अशांतीचे वातावरण निर्माण झाले आहे. आपण सर्वांनी शांती, प्रेम व बंधुत्व प्रस्थापित करण्यासाठी झटावे म्हणून आपण प्रार्थना करूया.

६. आपल्या ज्या काही इच्छा – आकांक्षा आहेत त्या प्रभू येशू ख्रिस्ताच्या इच्छेप्रमाणे पूर्ण व्हाव्यात म्हणून आपण विशेष प्रार्थना करूया.