Reflection for the Homily of 4th Sunday of Advent (24-12-2017)  By Br. Godfrey Patil. 

              

आगमन काळातील चौथा रविवार

दिनांक: २४-१२-२०१७ 

पहिले वाचन:  २ शमुवेल ७:१-५; ८ब-१२,१४अ,१६.

दुसरे वाचन: रोमकरांस पत्र १६:२५-२७.

शुभवर्तमान:  लुक १:२६-३८.

“पहा मी प्रभूची दासी आहे”.

प्रस्तावना:

 आज आपण आगमन काळातील चौथ्या आठवड्यात पदार्पण करीत आहोत. यापूर्वीच्या तीनही आठवड्यात ख्रिस्तसभेने आपणांस वेगवेगळ्या वाचनांद्वारे येशूच्या आगमनाची आंतरिक तयारी करावयास पाचारिले आहे; तसेच आजची उपासना सुद्धा आपणा सर्वास आपल्या हृदयात येशुसाठी योग्य जागा तयार करण्यासाठी बोलावीत आहे.

आजच्या पहिल्या वाचनात आपण ऐकतो की, दाविद राजाला परमेश्वरासाठी भव्य दिव्यमंदिर उभारायचे होते परंतु परमेश्वर ते त्याच्या पुत्राद्वारे करून घेईल. तो पुत्र दाविद वंशातील असेल व त्याचे राज्य अनंतकाळ टिकेल असे नाथन संदेष्ट्याद्वारे सांगतो. दुसऱ्या वाचनात संत पौल रोमवासियांना श्रद्धा बाळगण्यास व देवाच्या आज्ञेचे पालन करण्यास आवाहन करत आहे. तर शुभवर्तमानात मरिया ही कुमारिका, देवशब्दावर विश्वास ठेऊन व देवाची इच्छा स्वीकारून ईशपुत्राला स्वत:च्या उदरात मानवरूप देण्यास स्व:च्छेने होकार देते.

ज्याप्रमाणे मरीयेने तिचे उदर व सर्वस्व येशुजन्मासाठी समर्पित केले, त्याचप्रमाणे आपणही प्रभूस्वागतासाठी आपली हृदये शुद्ध करूया व ईश्वराची ईच्छा सर्वस्वी स्वीकारण्यास लागणारी कृपा या मिस्साबलीत मागुया.

पहिले वाचन: २ शमुवेल ७:१-५; ८ब,१२;१४अ,१६.

शमुवेलाला परमेश्वरासाठी अतिशय भव्य आणि दिव्य असे मंदिर, देवस्थान बांधावयाचे होते परंतु परमेश्वर त्यास नाथान संदेष्ट्याद्वारे संदेश पाठवतो; तो म्हणतो, तूला माझ्यासाठी मंदिर बांधण्याची गरज नाही, ते तुझ्या पुत्राद्वारे उभारले जाईल. त्याचे राज्य, राजासन अनंतकाळ टिकेल. तो माझा पुत्र व मी त्याचा पिता होईन.

दुसरे वाचन: रोमकरांस पत्र: १६:२५-२७.

संत पौल रोमकरांना आत्तापर्यंत गुपित ठेवलेले रहस्य उलगडण्यात येईल व ते पूर्णत्वास नेले जाईल असे सांगत आहे. त्यासाठी विश्वासात्मक आज्ञाधारकपणा बाळगणे गरजेचे आहे.

शुभवर्तमान: लुक: १ :२६-३८.

एलिजाबेथ सहा महिन्यांची गर्भवती असतानाच गब्रिएल दूताने नाझरेथ या गावी राहणाऱ्या मरिया नावाच्या कुमारिकेला पुत्रप्राप्तीची घोषणा केली. दूताच्या ह्या संदेश कार्यात विभिन्नता दिसून येते: वृद्ध पुरुष, नवतारुण्यातील स्त्री, धर्मगुरू, व नाझरेथ इत्यादी.

 यहुदी प्रांतातील लोक, गालीली प्रांतात असलेल्या यहुद्यांना अतिशय हीन दर्जाची वागणूक देत असत. कारण ते गालीलीसारख्या परप्रांतीयांशी संबध ठेवत असत. ते विशेषतः नाझरेथवासीयांना तुच्छ मानत असत, परंतु परमेश्वराने त्याच नाझरेथ गावातील कुमारिकेला तारणाऱ्या मसिहाची आई होण्याचा मान दिला.

मरीयेचा परिचय:

मरिया यहुदी आणि दाविदाच्या घराण्यातील एक कुमारिका होती. योसेफ नावाच्या पुरुषाला वाग्दत्त होती. दोघांचेही राहणीमान अतिशय गरीब व कनिष्ट दर्जाचे होते (लुक.२:२४). यहुदी लोकांत वाग्दत्त हा विवाहाप्रमाणेच मानला जाई व त्यातून विभक्त होण्यासाठी काडीमोड हाच एक उपाय होता. यहुदी लोकांत मुलीचा लहान वयातच विवाह योजला जाई, आणि मरिया त्यासाठी अपवाद नव्हती.

गब्रीएल दूताच्या विस्मयबोधित उद्गारांनी ती गोंधळून गेली व तिच्या मनात भीतीही निर्माण झाली. “हे कृपा पावलेले स्त्रिये! प्रभू तुजबरोबर आहे.” अश्या उद्गाराने दुताने तिला का संबोधावे?  कोणत्या अनुषंगाने ती कृपा पावलेली स्त्री होती?  कोणत्या दृष्टीने देव तिच्या बरोबर होता? ह्याचे तिला आश्चर्य वाटले. मरीयेच्या प्रतिसादात आपल्याला तिच्या नम्रतेची व सभ्यतेची जाण होते. स्वर्गातील दूताने तिच्यासाठी विशेष अशी ‘कृपा’ आणावी,  हे तिच्या कधी ध्यानी-मनी नव्हते. ईशज्ञान पदवीधारकांनी कल्पिल्याप्रमाणे जर ती एक खरोखर अनन्यसाधारण स्त्री असती तर ती अश्या प्रकारच्या उद्गारांनी गोंधळली नसती; परंतु तिला ही एक मोठी आश्चर्याची बाब होती.  त्यावरून ती एक साधारण कुमारिका होती हे स्पष्ट होते. दूताने तिला शुभवार्ता सांगितली: ती एका तारणा-याची आई होईल ज्याचे नाव येशू असे ठेवण्यात येईल (यहोवा- तारणारा). येथे गब्रीएल दूताने येशूचे दैवी तथा मानवी अशी दोन्ही रूपे घोषीत केलेली आहेत. दैवी म्हणजेच परमोच्च देवाचा पुत्र. व मानवी म्हणजेच मरीयेचा सुपुत्र. “आम्हासाठी बाळ जन्माला आहे (मानवी रूप) आम्हास पुत्र (दैवी रूप) लाभला आहे. येशू या भूतलावर एक तारणारा व स्वर्गीय पित्याची योजना पूर्णत्वास नेण्यासाठी अवतरला तो स्वर्गातील राजासनावर बसलेला आहे.

मरियेला काय घडणार आहे हे सर्व ठाऊक होते परंतु ते कशाप्रकारे घडेल ह्याची जाणीव नव्हती. तिने विचारलेला प्रश्न हे कसे होईल?  हा तिचा अविश्वासुपणा नव्हता तर तो प्रश्न तिच्या विश्वासाला शब्दरूप देणारा होता, तिच्या विश्वासात तिला तो दृढ करणारा होता. मरीयेची ईशवचनावर दांडगी श्रद्धा होतीच परंतु ते कोणत्या प्रकारे पूर्णत्वास येणार याची कल्पना नव्हती.   

 प्रथमत: गब्रीएल दूताने सांगितल्याप्रमाणे हा पवित्र आत्म्याचाच एक अविष्कार होता. जरी येशू, योसेफ व मरिया यांच्या शारीरिक संबंधातून नव्हता, तरीही नैतिकदृष्ट्या तो योसेफ (ज्याच्याशी मरीया  वाग्दत्त  होती) याचा पुत्र म्हणून ओळखला जाणार होता. परंतु गब्रीएल दूताने तिला येशूच्या पावित्र्याची कल्पना अगोदरच दिली होती, त्यामुळे येशू मानवी पापापासून वंचित राहील हे तिला ठाऊक होते. येशूला पाप ठाऊक नव्हते त्याने पाप केले नाही तो पापापासून वंचितच होता.

मरीयेच्या विश्वासपुर्ण प्रतिसादातून ती देवाची आज्ञाधारक व नम्र दासी होती हे दिसून येते. त्यामुळेच तिला देवाची आई होण्याचे भाग्य लाभले. मरीयेने स्वत:ला ‘दासीची’ उपमा दिली. दासीला समाजामध्ये अतिशय कनिष्ठ दर्जाचे स्थान होते व आहे. यावरून तिने देवशब्दावरील दाखविलेल्या श्रद्धेची, विश्वासाची प्रचीती येते. अश्याप्रकारे तीने स्वत:ला देवकार्यासाठी सर्वस्वी अर्पण केले.

बोधकथा:

फ्रान्सीस नावाचा अतिशय श्रीमंत मुलगा होता. त्याला स्वत:ला आणि आईवडिलांना त्याचा गर्व वाटावा असे काहीतरी करायचे होते. यास्तव सेनाधीपती बनून समाजात प्रतिष्ठा मिळवायच्या उद्देशाने धर्मयुद्धात सामील झाला. धर्मयुद्धासाठी जात असतांना वाटेत त्याला देवाची हाक ऐकू आली,  ‘तुला धन्याची चाकरी करायची आहे की सेवकाची?’ त्यावर फ्रान्सीस उद्गारला, ‘धन्याची’. फ्रान्सीसने देवाची इच्छा जाणून घेण्यासाठी विचारले, ‘देवा मी तुझ्यासाठी काय करावे अशी तुझी इच्छा आहे?’ फ्रान्सीसचे संपूर्ण जीवन ह्याच एका वाक्यावर आधारलेले होते. तो ख्रिस्तासाठी दीन झाला व देवाच्या उदारतेवर विसंबून तो प्रतिख्रिस्त बनला. देवाची इच्छा स्वीकारून  संपूर्ण जीवन तो ख्रिस्तमय होऊन जगला. त्याचप्रकारे मरीयेनेही देवाची ‘इच्छा’ स्वीकारून देवाची आपल्यासाठी असलेली योजना पूर्णत्वास आणली.

मनन चिंतन:

“पहा मी प्रभूची दासी आहे.” लुक: १:२६-३८.

या भौतिक जगात ‘स्व-इच्छा’ सोडून दुसरी कोणतीही गोष्ट आपल्या मालकीची नाही. तीच स्व-इच्छा मरीयेने परमेश्वराठायी अर्पिली. मरीयेचा होकार खरोखर मानव कल्याणासाठी एक साक्षात्कारच ठरला. मरिया एक देवभिरू व देववचनावर विश्वास ठेवणारी कुमारिका होती. आर्चबिशप फुल्टन शीन ह्यांच्या शब्दांत सांगायचे झाले तर, ‘मरीयेच्या स्व-इच्छेने व स्व:खुषीने देवशब्दाला दिलेला प्रतिसाद हा देवाने मानवाच्या तारणासाठी आखलेल्या योजनेचा सूर्योदय होता.’ ते पुढे म्हणतात, ‘परंतु परमेश्वराला मानव तारणास मानवीच पुत्र हवा होता. ह्यास्तव त्याने मनुष्याला दिलेले स्वातंत्र्य धीक्कारायचे नव्हते’. देवकार्य हे हुकुमशाही सारखे ‘हम करे सो कायदा’ असे नव्हे, तर आपणाबरोबर सहकार्याचे होय. कारण संत अगुस्तीन म्हणतात, ‘ज्या परमेश्वराने आम्हाला आपल्या परवानगीशिवाय निर्मिले तो परमेश्वर आपल्या सहकार्याशिवाय आपल्याला वाचवू शकत नाही किंवा आपले तारण करू शकत नाही’.

 मरीयेचा होकार हा ‘दैवी कृपा आणि मानवी सहकार्य’  या उक्तीप्रमाणे होता. येथे मसीहाला मरीयेच्या उदरी मानवरूप देऊन ईश्वराने नवीन कालखंडच सुरु केला. जुन्या करारात एदेन बागेत ‘एवा’ ही मानव उद्धाराची कलंक बनली तर नव्या करारातील ‘एवा’  ही एक मानव उद्धाराची निष्कलंक जननी बनली.

      आजची तिन्ही वाचने मरीयेच्या जीवनाशी अगदी समर्पक आहेत. पहिल्या वाचनात दावीद राजाला भव्यदिव्य मंदिर उभारायचे होते. आणि मरिया स्वत: परत्पाराच्या पुत्रास्तव एक देवस्थान बनली. तीचा उदर कराराचा कोश झाला. दुसऱ्या वाचनात संत पौल विश्वासात्मक आज्ञाधारकपणा विषयी बोलतो. मरीयेचा विश्वासात्मक आज्ञाधारकपणा तिच्या सकारात्मक कृतीतून,  प्रतिसादातून दिसून येतो. शुभवर्तमानात प्रथमत: मरीयेचा प्रश्न ‘हे माझ्या बाबतीत कसे घडेल?’ हा तिच्या मनातील संकोच दर्शवितो परंतु तो तिचा अविश्वासुपणा नसून एक स्वाभाविक शंका होती कारण ती एक कुमारिका होती. देवाने आखलेली मानवी तारणाची योजना पूर्णत्वास येईल हे तिला ठाऊक होते परंतु कश्याप्रकारे होईल हिचे तिला ज्ञान नव्हते. यहुदी समाजातील स्त्रीचे स्थान हे अतिशय कनिष्ठ व नीच दर्जाचे होते. अविवाहित आई होणे तर समाजाला, कुटुंबाला काळीमा फासण्यासारखे होते. तरीही कठोर व स्त्री-जातीविषयी निर्दयी असलेल्या समाजाला न जुमानता ती परमेश्वराची ईच्छा हेच प्रमाण मानून ती देवास ‘हो’ म्हणण्यास पुढे सरसावते.

मरिया स्वत:ला दासीची उपमा देते ‘पहा मी प्रभूची दासी आहे’. दासी म्हणजे समाजातील न गणलेली व्यक्ती. दासीला अतिशय हिनवाणी वागणूक दिली जाई. येथे ‘दासी’ ह्या प्रतिमेद्वारे मरीयेचा नम्रपणा व लीनता दिसून येते. कारण तीला ठाऊक होते, ‘जो स्वत:ला नमवितो तो उंचाविला जाईल’, म्हणूनच ती म्हणते, ‘या दासीच्या लीनत्वाला प्रभूने उंचाविले अती’.

      अश्याप्रकारे मरिया एक साधारण देवभिरू स्त्री देवासाठी अनन्यसाधारण माता बनली. मरीयेचा प्रतिसाद सर्व मानवजातीला आदर्श बनला आहे. देव त्याची ईच्छा पूर्ण करण्यास सदैव कृपाशक्ती देत असतो. परमेश्वर आम्हा प्रत्येकाला,  आपल्याला दिलेल्या स्वातंत्र्यात, त्याची ईच्छा पूर्ण करण्यास पाचारीत असतो. आम्ही कोणत्या प्रकारे देवाच्या हाकेला प्रतिसाद देतो? संत इरेनिअस म्हणतात, ‘देवाने या भूतलावर दोन हजार वर्षापूर्वी एकदाच गाईगोठी जन्म घेतला परंतु तोच देव आता आपल्या हृदयात वास करू इच्छितो.’ ज्याप्रमाणे मरीयेने आपले उदर व सर्वस्व प्रभूसाठी देवस्थान केले,  त्याचप्रमाणे आपणही आपली अंतकरणे प्रभूजन्मासाठी पापमुक्त करूया आणि आपले शरीर पवित्र आत्म्याचे मंदिर आहे हे सिद्ध करूया.

 असे म्हणतात, ‘टाकीचे घाव सोसाल्याशिवाय दगडाला देवपण येत नाही’. जर दगडाने स्वत:वर छीनीचे घाव सोसावयास नकार दिला तर त्या मूर्तिकाराच्या मनात असलेली मूर्ती त्या दगडावर कधीच उमटू शकत नाही. दगड स्वत:ला त्या मूर्तिकाराच्या हातात पूर्णत: सोपवितो व त्याच्या मनातील त्या दगडाबाबत असलेल्या ईच्छेस होकार देतो, तेव्हाच आपण त्या दगडामधून सुंदर अशी कोरीव देवमूर्ती पाहू शकतो, थोडक्यात त्याला देवपण प्राप्त होते.

मरीयेनेही स्वत:ची ईच्छा मूर्तिकाराच्या (देवाच्या) हातात सोपवली,  त्यामुळेच देवाची मरीयेबाबत असलेली ईच्छा, योजना साकार होऊ शकली.

ज्योती तू अंधाराची प्रकाशमय झालीस जगताला

रजनी तू मायेची मातृत्वाची जान दिलीस ख्रिस्ताला.

रत्न सागरातून निघालेल्या नक्षत्रा पेक्षा हि सुंदर तू

दु:खाने भरलेली मातृत्वाने कोरलेली स्त्रीयामध्ये धन्य तू.

श्रद्धावंतांच्या प्रार्थना:

प्रतिसाद: हे प्रभू आमची हृदये तुझ्या स्वागतासाठी शुद्ध कर.

१. आपले परमगुरूस्वामी, सर्व महागुरू, धर्मगुरू व व्रतस्थ बंधूभगिनी यांनी परमेश्वराची ईच्छा शिरोभागी ठेऊन त्यांच्यावर सोपविलेल्या जबाबदारीत एकनिष्ठ राहावे म्हणून आपण प्रार्थना करूया.

२. आपल्या धर्मग्रामातील प्रत्येक कुटुंबाने व कुटुंबातील प्रत्येक व्यक्तीने या आगमनकाळात आपली हृदये प्रायश्चित संस्कार घेऊन शुद्ध करावीत व प्रभूस्वागतासाठी सज्ज असावे म्हणून आपण प्रार्थना करूया.

३. विविध आजारांनी ग्रस्त असलेल्या सर्व व्यक्तींना प्रभूच्या दैवी स्पर्शाचा सात्विक अनुभव यावा आणि त्यांना त्यांच्या वेदना सहन करण्यास शक्ती व सामर्थ्य मिळावे म्हणून आपण प्रार्थना करूया.

४. ‘पिक भरपूर आहे परंतू कामकरी थोडेच आहेत’ म्हणून मरीयेचा आदर्श डोळ्यांसमोर ठेऊन अनेक तरुण तरुणींनी ईश्वराच्या हाकेला प्रतिसाद देऊन प्रभूमळ्यात सेवा करण्यास स्व-ईच्छेने पुढे यावे,  म्हणून आपण प्रार्थना करूया.

५. आता थोडा वेळ शांत राहून आपण आपल्या वैयक्तिक, कौटुंबिक आणि सामाजिक गरजा प्रभूचरणी मांडूया. 

 Reflection for the Homily of Third Sunday of Advent (17-12-2017) By Bro. Isidore Patil

आगमन काळातील तिसरा रविवार

दिनांक: १७-१२-२०१७

पहिले वाचन: यशया ६१:१-२; १०-११  

दुसरे वाचन: १ थेस्सलनीकाकरांस पत्र ५:१६–२४

शुभवर्तमान:  योहान १:६-८; १९-२८

प्रस्तावना :

     आज ख्रिस्तसभा आगमन काळातील तिसरा रविवार साजरा करीत आहे. आजच्या उपासनेद्वारे ख्रिस्तसभा आपल्यासाठी आशेचा किरण देऊन आशामय जीवन जगण्यासाठी बोलावीत आहे. येशू येणार आहे हीच आपली मोठी आशा आहे.   

     यशयाच्या पुस्तकातून घेतलेल्या आजच्या पहिल्या वाचनात आपण पाहतो की परमेश्वराने लोकांची बंदिवासातून सुटका केली म्हणून येरुशलेमचे लोक परमेश्वराची स्तुती व गौरव गातात. दुसऱ्या वाचनात संत पौल थेस्सलनीकाकरांस सांगतो की आपण नेहमी परमेश्वराच्या सानिध्यात राहिलो पाहिजेत व परमेश्वराची स्तुती गाऊन आनंदी राहिले पाहिजे. आजच्या योहानलिखित शुभवर्तमानात आपण पाहतो की परुशी लोक बाप्तीस्मा करणाऱ्या योहानाला ओळखू शकले नाहीत. संत योहान आपल्याला आशा देत आहे की, प्रभू येशू ख्रिस्त येणार आहे आणि तो आपल्या सर्वांना आनंदाने भरून टाकणार आहे. 

     आजच्या पवित्र मिस्साबलीदानात सहभागी होत असताना आपण आपल्या पापांची आठवण करूया आणि ह्या आगमन काळातील तिसऱ्या रविवारी प्रभू येशू ख्रिस्ताने जो आशेचा व आनंदाचा संदेश दिला आहे तो जगात पसरविण्यासाठी आणि प्रभूचे स्वागत करण्यासाठी योग्य ती तयारी करावी म्हणून आपण प्रभू येशू ख्रिस्ताकडे प्रार्थना करूया.    

सम्यक विवरण :

पहिले वाचन : यशया ६१: १-२; १०-११  

     यशया संदेष्टा आपल्या संदेश्याद्वारे सियोनेच्या उद्धाराविषयी सांगत आहे. तो  सांगतो की परमेश्वराचा आत्मा मजवर आला आहे. दीनांची सेवा करण्यास परमेश्वराने यशया संदेष्टयाचा अभिषेक केला आहे असे आपणास आढळून येते. परमेश्वराने कैद्यांची बंदिवासातून मुक्तता करून त्यांना नवीन राज्य दिले आहे. परमेश्वराने यशयाचे जीवन आनंदाने भरले आहे. ज्या प्रमाणे नवरा-नवरीला त्यांच्या लग्नाच्या दिवशी आनंद होतो तसाच आनंद आज सीयोनेला झाला आहे असे ह्या वाचनात नमूद करण्यात आले आहे.

दुसरे वाचन : १ थेस्सलनीकाकरांस पत्र  ५:१६–२४

     संत पौल थेस्सलनीकाकरांस सर्वदा आनंदी राहण्यास व निरंतर प्रार्थना करण्यास प्रेरित करत आहे. देवाची इच्छा अशी आहे की आपण सदोतीत देवाची उपकारस्तुति करायला पाहिजे असे तो आवर्जून सांगत आहे. आपले ख्रिस्ती जीवन हे पवित्र आत्म्यावर अवलंबून आहे म्हणून पवित्र आत्म्याला योग्य स्थान दिले पाहिजे असा संदेश पौल देत आहे. तसेच आपला येशू ख्रिस्त ह्याच्या आगमनासाठी आपला आत्मा, जीव व शरीर ही निर्दोष असावी म्हनुंत संत पौल आपल्या पत्राद्वारे सागंत आहे.

शुभवर्तमान : योहान १:६-८; १९-२८

     ह्या शुभवर्तमानात आपल्याला बाप्तीस्मा करणाऱ्या योहानाविषयी ऐकावयास मिळते. योहान बाप्तिस्मा सांगतो की येशूख्रिस्ताने आपली सेवा सुरु करण्यापूर्वी काही महिने अगोदर देवाने योहानाला पाठविले. त्याची मुख्य सेवा म्हणजे येशू ख्रिस्ता विषयी साक्ष देणे. योहान येशू ख्रिस्ताला प्रकाशाची उपमा देतो. योहानाने आपले काम मनापासून, धैयाने व नम्रतेने केले. सर्व इस्रायल लोक मसिहाची वाट पाहत होते. कारण जुन्या करारा मध्ये हे सांगितले आहे की तुमचा तारणारा येईल. योहान मोठ्या धेर्याने ख्रिस्ताविषयी साक्ष देत होता म्हणून सर्व परुशी व धर्म-पंडितांना वाटले की हाच मसीहा असावा म्हणून त्यांनी आपल्या दासांना योहानाकडे पाठवून तू मसीहा आहे का अशी विचारपूस केली. योहानाने नम्रतेने सांगितले की मी तो नाही; परंतु तुमचा मसीहा येत आहे, त्याच्यासाठी मार्ग तयार करा.

मनन चिंतन :

     ख्रिस्ताठायी जमलेल्या माझ्या प्रिय बंधू-भगिनींनो आज आगमन काळातील तिसरा रविवार. आज बाळ येशूच्या येण्याची तिसरी चिठ्ठी आहे. आपण विचार करत असणार ही तिसरी चिठ्ठी म्हणजे काय? आपण सर्वजण ऐकले असेल की रविवारच्या मिस्सावर येणाऱ्या लग्नाची तयारी म्हणून चिठ्ठ्या वाचतात. तशाच प्रकारे आज बाळ येशूच्या येण्याची तिसरी चिठ्ठी आहे आणि आजच्या चिठ्ठीचा विषय आहे ‘आशा’.

     आज देऊळ माता आशेची किरणे आपल्याकडे पाठवत आहे. आपणाला आशा आहे की प्रभू येशू ख्रिस्त येईल आणि आपणा सर्वांना आनंदाने आणि प्रेमाने भरून टाकेल. आपण प्रभू येशू ख्रिस्ताच्या येण्याची वाट आगमन काळाच्या पहिल्या रविवार पासून पाहत आहोत आणि त्यानुसार योग्य ती तयारी करत आहोत. आगमनाच्या पहिल्या रविवार पासून सर्व ठिकाणी आनंदाचे वातावरण निर्माण झाले आहे.    

पहिले वाचन आपल्याला सांगते की परमेश्वराने यशया संदेष्ट्याच्या काळात बंदीवासात असलेल्या कैद्याची सुटका करून सर्वत्र आनंदाचे वातावरण निर्माण केले. यशया संदेष्टा सांगतो की ह्या आनंदाचे एक महत्वाचे कारण म्हणजे परमेश्वराने सर्व लोकांना नवीन राज्य दिले होते. आजच्या दुसऱ्या वाचनाद्वारे आपण पाहतो की संत पौल थेस्सलनीकाकरांस आनंद व उल्हास करण्यासाठी बोलावत आहे. प्रभू येशू ख्रिस्ताचे कार्य करण्यातच आपण आनंद केला पाहिजे तसेच आपण नेहमी प्रार्थनेत राहिले पाहिजे कारण बाळ येशू येणार आहे असे संत पौल आवर्जून सांगत आहे. म्हणून आपण सर्वांनी परमेश्वराचे नेहमी आभार मानले पाहिजेत. अशी देवाची इच्छा आहे. आजच्या शुभवर्तमानात आपण पाहतो की परमेश्वराने प्रभू येशूचा मार्ग तयार करण्यासाठी बाप्तिस्मा करणाऱ्या योहानाला पाठवले होते. योहान प्रभू येशू ख्रिस्ताविषयी मोठ्या धैर्याने साक्ष देतो. त्यामुळे परुश्यांना वाटते की हाच मसीहा आहे. कारण त्याच्या विषयी त्यांनी जुन्या करारात वाचले होते. त्यामुळे त्यांनी ते दासाला योहानाकडे पाठवतात आणि विचारतात की तू खरोखर मसीहा आहेस की नाही? परुशी योहानाला ओळखू शकले नाही.

     आपण जेव्हा आपल्या जुन्या मित्राला किंवा नातेवाईकाला भेटतो तेव्हा सहजा सहज आपला हाच प्रश्न असतो की, तुम्ही मला ओळखता का? हा प्रश्न आपल्याला नेहमी येत असतो. आपण जर बारकाईने आपल्या जीवनावर लक्ष दिले तर आपल्याला जाणून चुकेल की आपल्या जीवनात खुप अशा गोष्टी आहेत ज्याची आपल्याला ओळख नसते. उदा. कधी कधी आपण स्वतःला ओळखत नाही, आपल्याशी असलेल्या गुणांची आपल्याला पारख होत नाही, तसेच देवाने बहाल केलेल्या दानांची आपल्याला जाणीव होत नाही. योहानाने प्रभू येशूख्रिस्त येण्याअगोदर त्याला ओळखले होते. येशू महान आहे. म्हणून योहान म्हणतो, ‘मी त्याच्या पायतणाचा बंद देखील सोडवण्यास पात्र नाही’. ह्यावरून आपल्याला योहानाची नम्रता व येशूची त्याला झालेली ओळख दिसून येते. आपण प्रभू येशू ख्रिस्ताला आपल्या शेजाऱ्यामध्ये, नातेवाईका मध्ये आणि आपल्या शत्रू मध्ये सुद्धा ओळखले पाहिजे.

येशू येणार आहे ही आपली आशा आहे. आशेचे किरण घेऊन सदैव आपण येशूच्या आगमनासाठी तत्पर व्हायला पाहिजे. जेणेकरून येणारा नाताळचा हा सण सुखाचा व आनंदने भरून जाईल.

विश्वासू लोकांच्या प्रार्थना:

आपला प्रतिसाद: हे प्रभो आमची प्रार्थना ऐक.

१. ख्रिस्तसभेची धुरा वाहणारे आपले पोप फ्रान्सिस, बिशप्स, सर्व धर्मगुरु, धर्मबंधु-भगिनी व प्रापंचिक ह्यांनी जे प्रभू येशूची सुवार्ता पसरवण्याचे कार्य हाती घेतले आहे ते त्यांनी पवित्र आत्म्याच्या प्रेरणेने योग्य प्रकारे करावे म्हणून आपण प्रार्थना करूया.

२. ह्या आगमन काळात प्रभू येशूचे स्वागत करण्यास आम्ही आमच्या अंत:करणाची तयारी करावी व आम्ही प्रभू येशू ख्रिस्ताला इतरांमध्ये ओळखाव म्हणून आपण प्रार्थना करूया.

३. आमच्या सरकारी व राजकीय नेत्यांना त्यांच्या जबाबदारीची जाणीव व्हावी व त्यांनी आपला देश चांगल्या प्रगतीच्या मार्गावर आणावा म्हणून आपण प्रभू येशू ख्रिस्ताकडे प्रार्थना करूया.

३. सर्व पालकांनी आपल्या मुलांमध्ये चांगले गुणधर्म जोपासावेत, त्यांना देवराज्याविषयी शिकवण द्यावी, परमेश्वराच्या वचनाप्रमाणे व आज्ञेप्रमाणे वागून मुलांपुढे चांगला आदर्श ठेवावा, म्हणून आपण प्रार्थना करूया.

४. नोकरी व कामधंदा करणाऱ्या लोकांनी आपला व्यवसाय योग्यप्रकारे व प्रामाणिकपणे करावा. त्यांना आपल्या व्यवसायात भरपूर यश मिळावे, त्यांनी आपल्या कामकाजाद्वारे देवाच्या मुल्यांची साक्ष द्यावी, म्हणून आपण प्रार्थना करूया.

५. आता आपण आपल्या सर्व गरजा शांतपणे प्रभूचरणाशी अर्पण करूया.    

Reflection for the Homily of Second Sunday of Advent (10-12-2017) By Br. Amit D'Britto.

आगमन काळातील दुसरा रविवार

दिनांक : १०/१२/२०१७

पहिले वाचन : यशया ४०:१-५,९-११

दुसरे वाचन : २ पेत्र ३:८-१४

शुभवर्तमान : मार्क १:१-८

प्रस्तावना :

     आज देऊळमाता आगमनकाळातील दुसरा रविवार साजरा करीत आहे. आजची उपासना आपणास पश्चाताप करण्यास आवाहन करीन आहे. पश्चाताप करण्याच्या प्रक्रियेद्वारे आपण स्वतःचे शुद्धीकरण करतो व अशा प्रकारे आपण प्रभूच्या आगमनासाठी सज्ज होत असतो.

     आजच्या पहिल्या वाचनात यशया संदेष्टा इस्रायली लोकांचे प्रभूच्या आगमनासाठी सज्ज होण्यास सांगत आहे. दुसऱ्या वाचनात पेत्र आपणास प्रभूच्या आगमनासाठी सज्ज राहण्यास सांगत आहे. तर शुभवर्तमानात बाप्तिस्मा करणारा योहान प्रभूच्या आगमनासाठी वाट तयार करत आहे असे आपल्या लक्षात येते.

     प्रभू येशूचे आगमन हे आता खूप जवळ आहे. आपण सुद्धा पश्चाताप करून त्याच्या आगमनासाठी आपल्या अंत:करणाची परिपूर्ण रीतीने तयारी करूया.

सम्यक विवरण

पहिले वाचन : यशया  ४०:१-५, ९-११

      ‘तारण’ हाच यशयाच्या पुस्तकातील प्रमुख विचार आहे. प्रभू येशू ख्रिस्त हा आपला तारणकर्ता आहे. व त्याच्या आगमनाने आपल्या सर्वांचा तो उद्धार करणार आहे. या प्रभूच्या आगमनासाठी आपल्या अंत:करणाची तयारी करण्यासाठी आजच्या पहिल्या वाचनात आपणास आव्हान करण्यात येत आहे.

     यशया संदेष्टा आपणास अरण्यातील व रानातील मार्ग सरळ करण्यास सांगत आहे. म्हणजेच तो आपल्याला आपल्या प्रभूच्या स्वागतासाठी तयारी करण्यास सांगत आहे. यहुदी लोक अद्यापही आपल्या मसीहाची वाट पाहत होते त्यामुळेच यशया येथे येशू ख्रिस्त मसीहा ह्याच्या येण्याचे चित्रण केले आहे.

दुसरे वाचन : २ पेत्र ३:८-१४

     ख्रिस्ताच्या परत येण्यासाठी संत पेत्र आपल्याला आजच्या दुसऱ्या वाचनात सांगत आहे. ख्रिस्ताच्या पुर्न-आगमनाविषयी त्याकाळी लोकांना खुप प्रश्न पडत होते. लोकांचे या बाबतीत विचार स्पष्ट नव्हते. म्हणूनच पेत्रसुद्धा येशू प्रमाणे म्हणतो की, जसा चोर हा न सांगता येतो तसा प्रभू येशू ही येईल. देवाच्या दृष्टीत काळ-वेळ हे काहीच नाही. परंतु तो एकदिवस नक्कीच येणार आहे कारण त्याने सर्व अभिवचने पाळली आहेत. म्हणजेच तो हे अभिवचनही नक्कीच पाळेल.

     त्यामुळेच प्रभू येण्यापूर्वी आपण सर्वांनी पश्चाताप करावा व त्याच्या स्वागतास योग्य रीतीने तयार रहावे म्हणून संत पेत्र आपणास आमंत्रित करीत आहे. पेत्र म्हणतो की आपण आपले काम मन लावून करावे, नेहमी शांतीने राहण्यास झटावे; प्रभू येण्यास विलंब लावतो म्हणून निष्काळजी बनू नये कारण तो एक दिवस अचानक येईल.

शुभवर्तमान : मार्क १:१-८

     मार्ककृत शुभवर्तमानात येशूच्या जीवनातील पहिल्या तीस वर्षाचा काहींच उल्लेख नाही. आजच्या शुभवर्तमानात आरंभीलाच बाप्तिस्मा करणारा योहान मसिहाच्या आगमनासाठी तयारी करीत आहे असे दिसते. योहान हा परमेश्वराच्या आगमनासाठी मार्ग सिद्ध करण्यास व आपल्या देवासाठी रानात सरळ राजमार्ग करण्यास आवाहान करत आहे.

     प्रभू येशू हा देवाचा पुत्र आहे व तो शुभवार्ता सांगण्यास या जगात येणार आहे. त्यासाठीच बाप्तिस्मा करणाऱ्या योहानाने ‘पश्चाताप करा’ असे लोकांना आवर्जून सांगितले आहे. पश्चाताप केल्याने देव आपल्या पापांची क्षमा करील व तो आपल्या जीवनात व अंत:करणात नेहमी वस्ती करावयास येईल असा त्याचा संदर्भ होतो.

मनन चिंतन :

     आगमन काळ हा ख्रिस्तजयंतीच्या तयारीसाठी मिळालेला अवधी आहे. प्रभू येशूने हजारो वर्षापूर्वी या धरतीवर येऊन एका नवीन युगाची सुरुवात केली. प्रेमळ पित्याने आपल्या पुत्राला धरतीवर पाठवून लोकांबरोबर नवीन प्रेमाचे नातेसंबंध प्रस्थापित केले.

     बाळक येशुचे पृथ्वीवर आगमन करण्यासाठी बाप्तिस्मा करणाऱ्या योहानाने या पृथ्वीवर योग्य असा मार्ग तयार केला. त्याने प्रभू विषयी संदेश ह्या जगात पसरविला म्हणूनच बाप्तिस्मा करणाऱ्या योहानाला ह्या आगमन काळात खूप महत्वाचे स्थान आहे.

१)      बाप्तिस्मा करणारा योहानाने आपल्या संदेशाद्वारे प्रभू येशूचे स्वागत केले. योहान हा संदेष्टा होता कारण त्याने जुन्या करारातील अभिवचने जी येशूविषयी भाकीत केली होती, ही सर्व वचने तो येशूच्या जीवनात उतरवण्यास प्रयत्न करतो. त्याने लोकांना पश्चाताप करण्याचे आवाहन केले. प्रभू येशूच्या स्वागतासाठी त्याने लोकांना हृदयाचे परिवर्तन करण्यास सांगितले. आपणसुद्धा ह्या संदेष्ट्याप्रमाणे प्रभू येशूच्या स्वागतासाठी आपल्या स्वतःच्या व आपल्या कुटुंबाच्या आणि आपल्या मुलांच्या हृदयाचे परिवर्तन करण्यासाठी सहभाग घेतला पाहिजे. 

    आपणसुद्धा योहानाप्रमाणे संदेष्टे आहोत म्हणून या प्रभूच्या आगमनाची सुरुवात आपण स्वतःपासून केली पाहिजे.

२)   योहानाने आपल्या सत्य आणि साध्या राह्णीमानाने प्रभूचे स्वागत केले. योहानाचे जीवनमान हे अतिशय साधे व प्रेमळ होते. त्याने सर्व प्रभूगुण आपल्या कृतीत उतरवले. त्यामुळे अनेक लोक त्याच्या कडे प्रभू-शुभवार्ता ऐकण्यास जमत असे. तो इतका नम्र व लीन होता की त्याने आपल्या शिष्यांना व लोकांना प्रभू कडे जाण्यास मार्गदर्शन केले. त्याने आपल्या जीवनात स्वतःपेक्षा प्रभू येशूचा अधिक गौरव केला व त्याला अतिशय महान व्यक्ती म्हणून प्रकट केले.

     आपण सुद्धा ह्या आगमनकाळात आपला गर्व व आपले गर्विष्ठ राहणीमान सोडून प्रभूच्या स्वागतासाठी अतिशय नम्र व लीन बनूया.

३. योहानाचे व्यक्तीमत्व हे प्राथनेने व पवित्र्याने भरलेले होते. योहान हा अतिशय पवित्र व्यक्ती होता. त्याने आपले संपूर्ण जीवन हे प्रभूसेवेसाठी समर्पित केले. तो अतिशय शांतताप्रिय व्यक्ती होता. त्याने प्रभूसेवेसाठी आपले जीवन इतके वाहून घेतले की त्याने सत्यासाठी आपला स्वतःच्या जीवनाचा त्यागही केला.

आपण सुद्धा योहानाप्रमाणे प्रभूसेवेसाठी आपला वेळ दिला पाहिजे. प्रभू येशू हा थोड्यांच दिवसात आपणा मध्ये हजर होणार आहे. त्यानिमित्ताने आपण सुद्धा आपले जीवन प्रभूसाठी समर्पित करून त्याला उत्तम अशी भेट देऊया.

बोधकथा :

अमेरीकेतील एक अतिशय प्रसिद्ध अभिनेता आपले ऐहिक व संसारीक जीवन जगत असताना देवापासून व देऊळमातेपासून हळूहळू दूर गेला.

     परंतु एक दिवस असा येतो की, तो व्यक्ती अतिशय आजारी पडून आपल्या मरणाची वाट पाहत असतो. यावेळी तो आपल्या मित्राला म्हणतो की, मला प्रायश्चित संस्कार स्वीकारून देवाबरोबर चांगले संबंध प्रस्थापित करण्याची इच्छा आहे.

     प्रायश्चित हा संस्कार स्वीकारल्यानंतर त्याने त्याचा डायरीमध्ये असे लिहिले की, “माझ्या संपूर्ण आयुष्यातील आजचा दिवस हा आनंदाचा, सुखाचा व खूप महत्वाचा दिवस आहे”.   

     ह्या आगमनकाळात आपण सुद्धा त्या अभिनेत्याप्रमाणे प्रभूच्या स्वागतासाठी आपल्या सर्व पापांची आठवण करून पश्चाताप करूया. जेणेकरून प्रभू योग्य त्या दिवशी आपल्या जीवनात पदार्पण करील.

विश्वासू लोकांच्या प्रार्थाना :

प्रतिसाद: हे प्रभू आमची प्रार्थना स्वीकार.

१. आपले परमगुरु, महागुरू, धर्मगुरू आणि व्रतस्थ यांनी जगातील कानाकोपऱ्यात  प्रभूची सुवार्ता पसरावी म्हणून आपण प्रभूकडे प्रार्थना करूया.

२. पीक फार आहे, परंतु कामकरी थोडे आहेत. पीकांची कापणी करण्यासाठी प्रभूने जास्तीत जास्त कामकरी पाठवावेत म्हणून आपण प्रार्थाना करूया.

३. आपल्या जीवनातील स्वार्थीपणा, गर्विष्ठता व अहंकार या सैतानी वृत्तीमुळे आपल्याला प्रभुशी एकनिष्ठ होता येत नाही. म्हणून आपल्याला ख्रिस्ताच्या प्रेमाची व दयेची जाणीव व्हावी व आम्ही प्रभूगुण स्वीकारावेत म्हणून आपण प्रभूकडे प्रार्थना करूया.

४. या आगमन काळात आपण प्रभूच्या स्वागतासाठी आपल्या कुटुंबात आणि आपल्या स्वतःच्या जीवनात योग्य अशी जागा निर्माण करावी म्हणून प्रभूकडे प्रार्थना करूया.

५. आपल्या स्थानिक आणि वैयक्तिक गरजांसाठी प्रभूकडे प्रार्थना करूया.   

Reflections for the homily of First Sunday of Advent   (03-12-2017) By: Br Cedrick Dapki. 

आगमन काळातील पहिला रविवार

दिनांक: ०३-१२-१७

पहिले वाचन: यशया ६३:१६ब-१७, ६४:२ब-७

दुसरे वाचन: १ करिंथ १:३-९

शुभवर्तमान: मार्क १३:३३-३७

“जागृत रहा कारण तो समय केव्हा येईल हे तुम्हाला ठाऊक नाही”

प्रस्तावना:

     आज पासून ख्रिस्तसभा आगमन काळाला सुरुवात करीत आहे. आगमन काळ म्हणजे प्रभू ख्रिस्त येण्याचा काळ. म्हणून आजची उपासना आपणास जागृत राहून  प्रभू येशूच्या आगमनाची आतुरतेने व पूर्ण तयारीने वाट पाहण्यास आमंत्रित करीत आहे.

     यशयाच्या पुस्तकातून घेतलेल्या आजच्या पहिल्या वाचनात आपण पाहतो की इस्रायल लोक हे बाबिलोनच्या बंदिवासातून मुक्त होऊन देवाची स्तुती गातात व आपल्या अपराधांची कबुली देऊन आपले तारण व्हावे म्हणून देवाला विनवणी करतात. दुसऱ्या वाचनात संत पौल करिंथकरांस उद्देशून म्हणतो की प्रभूच्या कृपेमुळे तुम्हांमध्ये भरभराट झाली आहे आणि हे प्रत्येकाने समजून घेणे गरजेचे आहे. मार्कलिखित शुभवर्तमानात प्रभू येशू ख्रिस्त हा आपणास सावध राहण्यास सांगत आहे, कारण तो कोणत्या घटकेस येणार हे कुणास ठाऊक नाही.   

     आजच्या मिस्साबलीदानात सहभागी होत असताना आपण आपल्या पापांची आठवण करूया आणि ह्या आगमन काळात आपण सदैव जागृत राहून आपल्याला प्रभूच्या आगमनासाठी योग्य ती तयारी करता यावी म्हणून प्रार्थना करूया.

सम्यक विवरण:

पहिले वाचन: यशया ६३:१६ब-१७, ६४:२ब-७

     यशया संदेष्टा आपणास सांगत आहे की प्रभू देव हा आपला स्वर्गीय पिता आहे. कारण जेव्हा इस्राएल लोक हे बाबिलोनच्या बंदिवासात होते तेव्हा त्यांची सुटका करणारा हा प्रभू होता आणि हाच प्रभू आपल्या लोकांना वाचवण्यासाठी व त्यांचे जीवन चांगले बनवण्यासाठी इस्राएलात परत येणार होता.  

     यशया संदेष्टा धरणी कंप, आवाज, वारा, वादळ आणि अग्नी अशा नैसर्गिक बाबींचा उल्लेख करून प्रभूच्या येण्याचे संकेत देतो. इस्राएली लोक सुद्धा अशा ह्या उल्लेखाने आनंदीत आहेत कारण धरणी कंप हा देवाची उपस्थिती दर्शवितो (निर्गम १९:१८). ह्याचा अर्थ असा की जेव्हा इस्राएल लोक देवाचा धावा करतील किंवा विलाप करतील तेव्हा प्रभू हा धरणी कंपाच्या रुपात त्यांच्या समोर प्रकट होईल. हे खरे आहे कारण यशया हा अध्याय ६४ मध्ये सांगतो की जो कोण प्रामाणिकपणाचे जीवन जगतो, देवाच्या इच्छेप्रमाणे वागतो व त्याचा धावा करतो त्यांच्याबरोबर देव नेहमी असतो.

दुसरे वाचन: १ करिंथ पत्र १:३-९

     संत पौल करिंथकरास सांगतो की प्रभूद्वारे तुम्हांस खूप काही चांगली दाने   भेटली आहेत. ह्या दानांचा चांगला वापर करा कारण ही दाने तुम्हांला प्रभूच्या प्रेमामुळे भेटली आहेत. ही दाने तुम्हांस प्रभू येशू ख्रिस्त परत येई पर्यत आधार व शक्ती देणार कारण प्रभूचा आशीर्वाद सदैव तुमच्याबरोबर आहे.

शुभवर्तमान : मार्क १३:३३-३७

शुभवर्तमानात प्रभू येशू आपणास सावध राहण्यास व सदैव तयारीत राहण्यास सांगत आहे. जागृत राहणे किंवा सावध राहणे हा ख्रिस्ताचा एक महत्वाचा मुद्दा होता. कोणतीही गोष्ट ही सावध राहून किवा जागृत राहून करणे महत्वाचे आहे. येशू ख्रिस्त नेहमी आपणास जागृत राहण्यास का सांगत आहे? कुणासाठी जागृत राहावे? व कशासाठी जागृत राहावे? ह्या सर्वांचे उत्तर फक्त येशू आहे. कारण येशू ख्रिस्त स्व:ताच्या येण्याची वाट पाह्ण्यासाठी आपणा सर्वांना जागृत राहण्यास सांगत आहे.

सावध व जागृत कसे राहावे हे स्पष्ट करण्यासाठी प्रभू एका व्यक्तीचा दाखला देतो, ज्यामध्ये तो त्यांचे घर कामगाराच्या हातात सोपवून त्याच्या प्रवासाला निघतो. परंतु तो कधी परत येईल हे कुणास ठाऊक नाही म्हणून त्याच्या कामगारांनी नेहमी सावध राहणे महत्वाचे होते.

     येशू ख्रिस्ताने त्याच्या स्वर्गीय पित्याकडे जाण्या अगोदर शिष्यास व आपणा सर्वांना एक कामगीरी सोपवली. तो परत येणार व नक्कीच येणार हे त्याने स्वत:हा सांगितले. परंतु, तो कधी येणार हे आपणास त्याने कधीच सांगितले नाही (मत्तय १६ :२७) का ? कारण आपण त्याचे स्वागत करण्यासाठी नेहमी जागृत व तत्पर असलो पाहिजे.

मनन चिंतन :

     आगमन म्हणजे एखादी व्यक्ती येणे किंवा एखादी गोष्ट येणे होय. अशा व्यक्तीची व गोष्टीची आपण आतुरतने वाट पाहत असतो. कारण त्यांचे आगमन आपल्याला आनंद, सुख व शांती देते.

ख्रिस्तसभा आज पासून आगमन काळाला सुरुवात करत आहे. आगमन काळ म्हणजे प्रभू येशू येण्याचा काळ. ह्या काळाची आपण आतुरतेने वाट पाहत असतो. आणि ह्या काळात आपण येशू ख्रिस्ताच्या आगमनाची वाट पाहत आहोत. ह्या दिवसा पासूनच  आपण नाताळ सणाची तयारी करीत असतो. खरेदी कुठली करावी, पदार्थ कोणते बनवावे, गाईचा गोठा कसा करायचा, चांदनी कशी बनवायची ह्या सर्वांकडे आपले जास्त लक्ष असते. परंतु, ह्या सर्व तयारी मध्ये आपले महत्वाचे कार्य किंवा महत्वाची तयारी राहून जाते आणि ती म्हणजे आपली अंत:करणाची तयारी.

     येशूच्या आगमनाची वाट पाहणे म्हणजे आपली आध्यात्मिक तयारी करणे व अंतःकरण शुद्ध ठेवणे होय. आपल्या आत्म्याने ख्रिस्ताला स्वीकारावे म्हणून आपण जागृत राहिले पाहिजे. ह्या आगमन काळात आपला आत्मा किंवा हृद्य तयार केले पाहिजे कारण येशू कधी येईल आणि आपला आत्मा घेऊन जाईल हे आपणास ठाऊक नाही. हाच आजच्या पहिल्या रविवारचा उद्देश आहे की सर्वांनी स्वत:हाच्या आत्म्याची तयारी करा आणि जेव्हा आपण आपल्या आत्म्याची चांगली तयारी करू तेव्हाच येशू ख्रिस्ताची उत्तम अशी भेट ह्या नाताळच्या दिवशी होईल.

विश्वासू लोकांच्या प्रार्थना:

आपला प्रतिसाद: हे प्रभू, तुझे स्वागत करण्यास आमचे अंतःकरण शुद्ध ठेव.

१. ख्रिस्त सभेची धुरा वाहणारे आपले पोप, बिशप्स, सर्व धर्मगुरू, व धर्म बंधू-भगिनी ह्यांना ख्रिस्त सभेने प्रभूची शुभवार्ता घोषविण्याची जबाबदारी सोपवली आहे. ती त्यांनी पवित्र आत्म्याच्या प्रेरणेने पुढे चालू ठेवावी, म्हणून आपण प्रार्थना करूया.

२. प्रभू येशूच्या आगमनासाठी आम्ही सदैव तत्पर असावे, पापापासून मुक्त राहून ख्रिस्ताच्या आगमनाचा उत्सव मोठ्या आनंदाने साजरा करण्यास पात्र ठरावे, म्हणून आपण प्रभूचरणी प्रार्थना करू या.

३. जे लोक देऊळमाते पासून दुरावलेले आहेत व पापांच्या अंधारात खितपत पडलेले आहेत, अशा लोकांना प्रभूच्या जीवनदायी प्रकाशात येण्यास त्याची शक्ती व सामर्थ्य मिळावे आणि त्यांना आपल्या अपराधांची जाणीव व्हावी, म्हणून प्रभूकडे प्रार्थना करूया.

४. ह्या आगमन काळाची सुरुवात करत असताना आपण सर्वांनी ख्रिस्ताचे रूप गरीब, अपंग, लुळे, व बहिरे ह्या सर्वांमध्ये पाहावे व त्यांना त्यांच्या दु:खात व संकटात मदत करावी, ह्यासाठी लागणारी कृपा परमेश्वर चरणी मागुया.  

५. चैनबाजी, अहंकार किंवा आनंद म्हणजे शाश्वत जीवन नाही, ह्याची जाणीव आम्हांला व्हावी व अशा मोहापासून आम्ही दूर रहावे म्हणून आपण प्रभूचरणी प्रार्थना  करू या.

६. आपला प्रभू सर्व जगाचा दया-सागर आहे, तो आपल्या विनंत्या ऐकतो म्हणून थोडा वेळ शांत राहून आपल्या वैयक्तिक व कौटुंबिक गरजा प्रभूचरणी ठेऊ या.