Reflection for the Homily of 19th Sunday in Ordinary Time (13-08-2017) By Lavet Fernandes. 

सामान्य काळातील एकोणिसावा रविवार

दिनांक: १३/०८/२०१७

पहिले वाचन: १राजे १९:११-१३

दुसरे वाचन: रोमकरास पत्र ९:१-५

शुभवर्तमान: मत्तय १४:२२-३३

“मनी नाही भाव मग देव पावणार कसा”

प्रस्तावना:

आज आपण सामान्य काळातील एकोणिसावा रविवार साजरा करीत आहोत. आजची उपासना आपणाला येशू ख्रिस्ताच्या सामर्थ्यावर अवलंबून राहून, दैनंदिन जीवनात येणाऱ्या संकटावर व भीतीवर मात करून, विश्वासात दृढ होण्यासाठी आमंत्रण देत आहे.

राजाच्या पहिल्या पुस्तकात आपण पाहतो की, एलिया भीतीमुळे देवापासून दूर जातो, परंतु देव त्याला दर्शन देऊन त्याला त्याच्या जबाबदारीची जाणीव करून देतो. तसेच, दुसऱ्या वाचनात संत पौल रोमकरांस लिहिलेल्या पत्रात सांगतो की, यहुदी लोकांनी ख्रिस्ताला नाकारले होते. त्यांना ख्रिस्ताची ओळख व्हावी यासाठी संत पौल कार्यरत आहे. व मत्तयलिखीत शुभवर्तमानात ‘येशू समुद्रावरून चालतो’ ह्या घटनेद्वारे येशूचे सामर्थ्य व शिष्यांच्या श्रद्धेत झालेली वाढ आपणास दिसून येते. 

आपल्या दैनंदिन जीवनात येणाऱ्या संकटावर मात करण्यासाठी आपल्याला धैर्य व प्रभूवरील श्रद्धेची अत्यंत गरज आहे. ही गरज पूर्ण व्हावी म्हणून, आजच्या ह्या पवित्र मिस्साबलिदानात आपण मोठ्या विश्वासाने व श्रद्धेने परमेश्वराकडे प्रार्थना करूया.

सम्यक विवरण: 

पहिले वाचन: १ राजे १९:११-१३

एलिया पर्वतावर उभा होता. तेव्हा परमेश्वर जवळून जात असताना वारा, वादळ, भूमिकंप आणि अग्नी इत्यादी गोष्टी एकामागोमाग घडल्या. पण ह्या सर्व गोष्टीमध्ये परमेश्वर देव देव नव्हता असे सांगण्यात आले आहे. ह्या सर्व गोष्टी नंतर एक वेगळेच अदभूत घडले. ते म्हणजे अचानक शांत, मंद वाणी झाली. तेव्हा एलीयाला ही वाणी ऐकू आली. वाणी ऐकताच त्याने आपले तोंड झग्याने झाकून घेतले.

देव नेहमीच स्पष्ट दिसणाऱ्या गोष्टीमध्ये कार्य करीत नाही तर तो अदृश्य गोष्टीमध्ये किंवा स्तब्धपणे सुद्धा कार्यरत असतो, याचे उचित दृश ह्या घटनेद्वारे वर्णन केले आहे. सर्व काही त्याच्या मर्जीनुसार होते. देवाच्या ह्या भेटीने एलिया अतिशय घाबरून गेला. एलिया परिस्थितीला भिऊन पळाला.

दुसरे वाचन: रोमकरास पत्र: ९: १-५

पौल स्वतः यहुदी होता. पौलच्या मते इस्राएल लोकांनी देवाचे नियमशास्त्र पाळले नव्हते. इस्राएल लोकांनी म्हणजेच यहुदी लोकांनी ख्रिस्ताला नाकारले होते व  त्यांना ख्रिस्ताची ओळख व्हावी यासाठी पौल कार्यरत होता.

शुभवर्तमान: मत्तय १४:२२-३३

      संत मत्तय ‘येशू समुद्रावरून चालतो’ ह्या घटनेद्वारे येशूचे निसर्गावर असलेले सामर्थ्य व शिष्यांच्या विश्वासाला कारणीभूत ह्या दोन गोष्टी प्रकट करतो.

     लोकसमुदायाला निरोप देत येशू ख्रिस्त एकटाच प्रार्थना करावयास डोंगरावर गेला. शिष्यांना त्याने तारवात बसून पलीकडे जाण्यास सांगितले होते. त्याने डोंगरावर रात्रभर प्रार्थना केली.

     इकडे वाऱ्याचा जोर वाढला व शिष्यांना पुढे जाता येईना. ते हैराण झाले. योग्य वेळी, येशू चालत त्यांच्याकडे आला. ते घाबरले. प्रभुने ताबडतोब त्यांना धीर दिला. प्रभूने त्यांना या कठीण अनुभवातून का जाऊ दिले? पेत्राने ख्रिस्तावर विश्वास ठेवला व तो पाण्यावरून चालू लागला. त्यासमयी तो ख्रिस्तावरील विश्वासाने चालत होता. त्याने वाऱ्याचा जोर पाहिला. त्याचा विश्वास कमी झाला वो तो लगेच बुडू लागला. पण त्याने हाक मारताच, प्रभूने हात पुढे करून त्याला धरले. जेव्हा विश्वास कमी होतो तेव्हा संशय वाढतो. येशू हा देवाचा पुत्र आहे; याची शिष्यांना अधिकच खात्री पटली. या अनुभवाने त्यांना ख्रिस्ताची अधिक ओळख झाली.

बोधकथा:

     एका गावात अनेक वर्षे पाऊस न पडल्यामुळे दुष्काळ पडला होता. लोक हैराण झाले होते. शेवटी सर्वजण त्या गावातील मंदिरामधील पुरोहिताकडे याचना करू लागले. पुरोहित म्हणाले, “उद्या सकाळी तुम्ही सर्वजण गावाबाहेरील मोकळ्या मैदानात जमा. आपण सर्वजण त्या दयाळू परमेश्वराची प्रार्थना करू. तो आपली प्रार्थना नक्की ऐकेल. माझा तरी तसा विश्वास आहे. दुसऱ्या दिवशी ठरलेल्या जागी, ठरलेल्या वेळी गावातील लहानपासून थोरापर्यंत सर्व जमा झाले. सगळे रिकाम्या हाताने आले होते. मात्र पुरोहिताने आपल्याबरोबर छत्री आणली होती. ते उंच जागी सर्वांना संबोधून म्हणाले, “मित्रांनो, आपण कितीही जोरात प्रार्थना केली तरी पाऊस पडणार नाही.” पुरोहिताची ती घोषणा ऐकून सर्वजण सुन्न झाले. मोठमोठ्याने विचारू लागले. “काल तर तुम्ही म्हणालात की, परमेश्वर आपली प्रार्थना ऐकेल. तुमच्या सांगण्यावरून आज आम्ही आमचा कामधंदा सोडून येथे आलो आणि आपण सांगत आहात, पाऊस पडणार नाही, असे का?”

     आज येताना तुम्ही किती लोकांनी आपल्याबरोबर छत्र्या व रेनकोट आणलेले आहेत?” पुरोहित धीरगंभीर आवाजात म्हणाले, “तुमचा स्वत:चाच तुमच्या प्रार्थनेवर विश्वास नाही. कारण तो जर असता तर तुम्ही सर्वांनी येताना छत्र्या व रेनकोट आणले असते. “मनी नाही भाव मग देव पावणार कसा? प्रार्थना करताना मुखातील शब्दा इतकाच हृदयातील भावही पवित्र हवा.

मनन चिंतन:

     आजच्या शुभवर्तमानामध्ये आपण बघतो की येशूने शिष्यांना तारवात पाठवल्यानंतर, तो प्रार्थना करावयास डोंगरावर एकांती जातो आणि रात्र झाल्यावरही तो तेथे एकटा राहतो. त्यानंतर येशू ख्रिस्त रात्रीच्या चवथ्या प्रहरी समुद्रावरून चालत शिष्यांकडे येतो. ते पाहून सर्व शिष्य घाबरून गेले व म्हणाले भूत आहे आणि ते भिऊन ओरडले. परंतु येशू त्यांना म्हणाला, धीर धरा मी आहे; भिऊ नका. येशूबरोबर पाण्यावरून चालण्यास पेत्राने आपली इच्छा व्यक्त केली. हे असामान्य तसेच विशेष लक्षणीय आहे. केव्हा केव्हा पेत्र अगदी उतावीळ स्वभावाचा दिसतो. कदाचित येथे मोठ्या विश्वासाचे नव्हे तर खुलेपणाचे निसर्गावर असलेलेल्या येशूच्या सामर्थ्यात सहभागी होण्याच्या अंहकारी इच्छेचे उदाहरण दिले आहे. अखेरीस पेत्र अल्प विश्वासाचा व संशययाचा एक उदाहरण बनला.

     जर येशुवरील आपली नजर फिरवून आजूबाजूच्या परिस्थितीकडे लक्ष लावण्याचा मोह झाला तर आपण आपल्या जीवनात बुडून जाणार आहोत. त्यासाठी आपले संपूर्ण लक्ष येशूवर केंद्रित केले पाहिजे. त्यामुळे आपल्याला कोणाची भिती वाटणार नाही व आपला विश्वास बळकट होऊन जाणार. आपल्या जीवनात देखील भीतीचे, चिंतेचे, आजाराचे, अडी-अडचणीचे वादळ येत असते, परतु आपण ह्या वादळांना सामोरे जाण्याची फार गरज आहे. ह्या समस्यांवर मात करण्यासाठी आपणाला येशूची गरज आहे. आपली श्रध्दा व विश्वास बळकट असेल तर आपण आपल्या जीवनात येणाऱ्या वादळांना शांतपणे तोंड देऊ शकतो.

     पवित्र मरियेच्या जीवनात देखील अनेक प्रसंग येऊन गेले, परंतु तीने धैर्याने त्या प्रसंगाना तोंड दिले. तीचा पुत्र येशू क्रुसावर मरताना पाहून तिच्या मनात विचार आला असेल की, त्याने काय वाईट केलं होते की त्याला क्रुसावरचे मरण आले. हे तर सर्वांत मोठे वादळ तिच्या जीवनात आले होते. तरीसुद्धा ती खचली नाही, तीचा देवावर प्रचंड असा विश्वास होता. त्यांमुळे तीने ह्या सर्व गोष्टी तिच्या मनात व अंत:करणात आत्मसात करून घेतल्या.

     कधी कधी आपण एखादी गोष्ट देवाकडे मागत असतो, परंतु आपल्याला ती गोष्ट मिळाली नाही तर आपण निराश होऊन जातो. उदा. आपण भक्ती भावाने प्रार्थना केली आणि आपल्याला उत्तर मिळाले नाही तर आपण बैचेन व निराश होऊन जातो. आपण जी गोष्ट मागतो त्याच्या विरुद्ध घडते व देव असा का वागतो, हा प्रश्न आपल्या पुढे उभा राहतो. अशावेळी आपण देवावर विश्वास ठेवला पाहिजे. परमेश्वराची इच्छा काय आहे हे शोधण्याचा प्रयत्न केला तर त्याचं फळ आपल्याला नक्कीच मिळेल. पवित्र मरीयेप्रमाणे आपला ही विश्वास भक्कम असला पाहिजे.

     विश्वास म्हणजे केवळ आपल्याला दिसणाऱ्या, आपल्याला समजणाऱ्या, आपल्या बुद्धीला पाहणाऱ्या गोष्टींवर विश्वास ठेवणे अंस नसून, कधी कधी न दिसणाऱ्या, आपल्याला न समजणाऱ्या, आपल्या बुद्धीला व विचाराला न पटणाऱ्या गोष्टीवर भरवसा ठेऊने ह्याला म्हणतात विश्वास. आजच्या दिवशी आपण ह्या मिस्साबलीदानात भाग घेत असताना, प्रभूकडे विशेष प्रार्थना करूया की हे देवा आमची भिती दूर करून आम्हांला विश्वासाचे व श्रद्धेचे जीवन जगण्यास मदत कर.

विश्वासू लोकांच्या प्रार्थना

प्रतिसाद: प्रभू, आमची प्रार्थना ऐक.

१. ख्रिस्तसभेचे अधिकारी पोप महाशय, बिशप्स, धर्मगुरू व व्रतस्थ बंधू व भगिनी, जे ख्रिस्ताच्या मळ्यात कार्य करतात त्यांची श्रद्धा बळकट व्हावी व इतरांची श्रद्धा त्यांनी बळकट करावी, म्हणून आपण प्रभूकडे प्रार्थाना करूया.

२. जे लोक आजारी आहेत व खाटेला खिळलेले आहेत, त्यांना प्रभूचा दैवी स्पर्श व्हावा व ते लवकरात लवकर बरे व्हावेत, म्हणून आपण प्रभूकडे प्रार्थना करूया.

३. जगात सर्व ठिकाणी अशांततेचे वातावरण निर्माण झाले आहे. दहशतवाद वाढला आहे. त्यामुळे सर्व ठिकाणी अशांतता निर्माण झाली आहे. जीवन जगणे फार धोक्याचे झाले आहे. त्यासाठी जगात शांतीचे वातावरण निर्माण व्हावे व सर्वांनी ऐक्याने राहावे. म्हणून आपण प्रभूकडे प्रार्थना करूया.

४. येथे उपस्थित असलेल्या आम्हां सर्वाची श्रद्धा वाढावी. ख्रिस्ताच्या श्रद्धेमुळे आम्ही ह्या जगातील संपत्तीवर, वस्तूवर व व्यक्तिवर अवलंबून न राहता तुझ्यावर अवलंबून राहायला शिकावे व आमचा विश्वास अधिकाधिक बळकट व्हावा. म्हणून आपण प्रभूकडे प्रार्थना करूया.

५. आता थोडा वेळ शांत राहून आपण आपल्या वैयक्तिक व कौटुंबिक हेतूसाठी विशेष प्रार्थना करूया.

    

Reflection for the Homily of Transfiguration (06-08-2017) by Br. Camrello D'Mekar.

येशू ख्रिस्ताचे रुपांतर

दिनांक: ०६-०८-२०१७

पहिले वाचन: दानिएल ७:९-१०, १३-१४

दुसरे वाचन: १ पेत्र १:१६-१९

शुभवर्तमान: मत्तय १७:१-९

‘हा माझा पुत्र, मला परमप्रिय आहे; ह्याविषयी मी संतुष्ट आहे’.

प्रस्तावना:

     ख्रिस्तसभा आज येशूच्या रूपांतराचा सण साजरा करीत आहे. आजचे पहिले वाचन आपल्याला दानिएलला झालेल्या प्रकटीकरणाबद्दल सांगत आहे. प्रकटीकरणाच्या दृष्टांतात पुराणपुरुषाचे वर्णन मानव-पुत्रा सारखे करण्यात आले आहे. त्याच्या हाती सर्व लोक, राष्ट्रे, प्रभुत्व, वैभव व राज्य देण्यात आली आहेत. दुसऱ्या वाचनात पेत्राने अनुभवलेल्या येशूच्या रुपांतराविषयीची शिकवण आपणास पहावयास मिळते. मत्तयलिखित शुभवर्तमानात आपल्याला येशूचे रुपांतर व आकाशातून झालेली दिव्यवाणी, याविषयी ऐकावयास मिळते.

     शिष्यांना प्रभू ख्रिस्ताचे महात्म्य कळले. शिष्यांप्रमाणेच आपल्याही जीवनाचे रुपांतर व्हावे व आपणास ईश्वराच्या दिव्यत्वाची अनुभूती यावी म्हणून ह्या पवित्र मिस्साबलीत आपण मोठ्या श्रद्धेने प्रार्थना करुया.

सम्यक विवरण

पहिले वाचन: दानिएल ७:९-१०, १३-१४

     दानिएल या शब्दाचा अर्थ ‘देव न्याय करतो’ असा आहे. यहूदा प्रांतातील एका कुटुंबात दानीएलचा जन्म झाला. राजा नबूकटनेझर ह्याने त्याला युद्ध कैदी म्हणून  बाबीलोनात नेले होते. दानीएलला देवाने स्वप्न आणि त्याचा अर्थ स्पष्ट करण्याचा विशेष गुणधर्म दिला होता. दानीएलने पाहिलेल्या दृश्यापैकी पहिले दृश्य हे देवाच्या राजासनाचा दृष्टांत आहे. या दृश्यांत संथ शांतता आणि परम सार्वभौमत्व हेच स्पष्ट दिसते. या आणि पुढील दुसऱ्या दृश्याचा काही संबंध असल्याचे सांगितले नसले तरी श्वापदाचा विनाश आणि इतर श्वापदाची सत्ता मोडणे या मागे देवाचा न्यायनिवाडा असल्याचे स्पष्टपणे ध्वनित केले आहे. दानीएल एका पुराणपुरुषाचा उल्लेख करताना दिसतो. त्या पुराणपुरुषापुढे या जगातील राज्ये अल्पजीवी आहेत. तो पवित्र नीतिमान न्यायधीश आहे.

तिसऱ्या दृश्यात पुन्हा देवाच्या राजसनाचा उल्लेख करण्यात आला आहे. येशू मानव-पुत्रासारखा कोणाला एका पुराणपुरुषाकडे आणले आहे. त्याला त्याजपासून सार्वत्रिक, विश्वव्यापी अधिकार मिळाला. त्या श्वापदांच्या तुनलेत हा खरा मानव आहे. देवाची पवित्रता सहन करण्याची आणि त्याच्या समक्षतेमध्ये राहण्याची शक्ती त्याला आहे.

दुसरे वाचन: १ पेत्र १:१६-१९

    पेत्राला स्वत:च्या भवितव्याविषयीची खात्री होती आणि ह्यामुळे तो त्याच्या वाचकांची आध्यात्मिक वाढ व्हावी म्हणून उत्तेजन देण्याचे कार्य करीत होता. प्रभू येशूच्या सामर्थ्य व समक्षेचा प्रत्यक्ष आलेल्या अनुभवामुळे मानवी कल्पनांनी ऐहिक ज्ञानाने रचिलेल्या गोष्टींचा त्यात काही संबंध नाही. काळ व अवकाश या परिमितीमध्ये येशू प्रकट झाला. येशूचे रुपांतर झाले त्यावेळी देवपित्याकडून आलेली वाणी समक्ष ऐकल्याची साक्ष पेत्राने दिली. येशू ख्रिस्त परत येईल तेव्हा त्याचे दिव्य गौरव पूर्णपणे प्रकट होईल, हे रुपांतराच्या प्रसंगावरून दाखवले आहे.

शुभवर्तमान: मत्तय १७:१-९

     येशूच्या प्रकटीकरणाद्वारे काही शिष्यांना येशूचे राजवैभव पाहण्याचे भाग्य मिळाले. हा सर्व वृत्तांत शिष्यांच्या दृष्टीकोनातून सांगितला आहे. येशू खरोखर कोण आहे ते येथे प्रथम त्यांनाच प्रकट केले आहे. मरणानंतर गौरव आहे आणि तात्पुरते बाजूस सारलेल्या आवरणाच्या पलीकडे डोकावून पाहण्याची विशेष संधी या तीन शिष्यांना मिळाली.

येशू केवळ मानवी ख्रिस्त नाही, तो त्याहून खूप अधिक आहे हे अदभूत प्रकारे पटवून देणारी तीन सूत्रे येथे आहेत. प्रथम येशूचे बदलेले स्वरूप: तेजस्वी, प्रकाशित आणि तेजस्वी मेघ यावरून तो केवळ देवाचा प्रवक्ताच नाही, तो स्वत:च्या ठायी इतर संदेष्ट्याहून वेगळा आहे. दुसरे असे की मोशे व एलिया यांच्याशी त्याचा दुवा जोडला आहे. गतकाळात देवाने आपल्या लोकांचा ज्यांच्याद्वारे उद्धार केला, ज्यांच्याद्वारे त्यांच्याशी भाषण केले अशा सर्वात थोरांपैकी हे दोघे होते. हे दोघे ख्रिस्तयुगाची स्थापना करण्यास पुन्हा परत येणार अशी सर्वांची अपेक्षा होती. तेव्हा येथे ते आल्याने येशू ख्रिस्त असल्याचेच जाहीर झाले आहे. तिसरे असे की, येशूच्या बाप्तीस्म्याच्या  समयी घडले तसे येथेही देवाने स्वत: येशू आपला पुत्र आहे असे ठामपणे सांगितले आहे. आणि त्याच्या शिष्यांनी त्याचे ऐकलेच पाहिजे.

बोधकथा:

     संत थोमस अक्वायनस एक फार मोठे तत्वज्ञानी आणि धर्मपंडित होऊन गेले. ते अतिशय बुद्धीमान व विद्वान होते. त्यांनी लिहिलेली पुस्तके धर्मगुरूंच्या शिक्षणात वापरली जातात. मात्र एक दिवस मिस्सा करत असताना त्यांना एक दृश्य दिसले आणि ते इतके भारावून गेले की त्यानंतर त्यांनी आपले लिखाण बंद केले. कोणाशी जास्त वेळ न बोलता ते संपूर्ण वेळ मनन, चिंतन करत राहिले. एक दिवस त्यांना कोणीतरी विचारले की, ‘आपण एवढ चांगल लिहित होता. आपल्या लिखाणाचा अनेकांना आध्यात्मिक फायदा होत होता, तर आपण आता लिखाण बंद का केले?’ त्यावर ते म्हणाले, ‘मी जे स्वर्गीय वैभव पाहिले आहे त्यापुढे माझं लिखाण अगदी क्षुल्लक व सामान्य आहे. मी जे भव्य दिव्य वैभव पाहिले आहे त्याचं वर्णन करण्यास माझ्याकडे शब्दच नाहीत. ते वैभव मी शब्दात सांगूच शकत नाही.

मनन चिंतन:

      स्वर्गीय गोष्टी, दैवी वैभव आपण शब्दाद्वारे व्यक्तच करु शकत नाही. आजच्या प्रभू रूपांतरात तीन शिष्यांनी प्रभूचे जे वैभव पाहिले व अनुभवले ते येशूचे भव्य दिव्य रूप पाहून ते अतिशय भारावून गेले. काय करावं आणि काय बोलावं हे त्यांना सुचलं नाही. त्यांनी पृथ्वीवरच स्वर्ग प्रत्यक्ष पाहिला. पेत्र म्हणाला, ‘प्रभो, आपण येथेच राहू या, हे स्थान चांगलं आहे. मी येथे तुमच्यासाठी, मोशेसाठी, व एलियासाठी तीन मंडप उभे करतो. आपण ह्या स्वर्गीय वैभवातच राहू या. त्यांना ते वैभव हवसं वाटलं.

रुपांतराद्वारे प्रभूला तीन गोष्टी सिद्ध करायच्या होत्या. येशू आपल्या शिष्यांबरोबर तीन वर्षे होता. तो त्यांना उपदेश करत होता व ते त्याचे चमत्कार पाहत होते. परंतु त्यांनी येशूला अजूनही ओळखले नव्हते. तो जिवंत देवाचा पुत्र आहे ह्याची त्यांना जाणीव नव्हती परंतु येशूच्या रुपांतरामध्ये त्याचे भव्य दिव्य रूप आणि स्वर्गीय वैभव त्यांना पाहायला मिळाले. तो दैवी आहे ह्याची त्यांना जाणीवच झाली नाही, तर आकाशातून त्यांनी वाणी ऐकली की, ‘हा येशू माझा परमप्रिय पुत्र आहे, त्याच्या विषयी मी संतुष्ट आहे; तुम्ही त्याचे ऐका.’ तेव्हा त्यांना समजले की येशू हा देवाचा पुत्र आहे. येशू जगाचं तारण करण्यासाठी आला होता. परंतु हे तारण प्राप्त करण्यासाठी त्याला दु:ख व क्रूसावरील मरणाला सामोरे जायचे होते आणि हे सत्य स्वीकारण्याची त्याची तयारी नव्हती. येशू त्यांना ह्या गोष्टी वारंवार सांगत होता, परंतु हे कटु सत्य ते स्वीकारण्यास तयार नव्हते. पेत्र म्हणायचा, ‘तुझ्या ऐवजी मी मरेन, पण मी तुला मरू देणार नाही.’ प्रभूच्या रुपांतरानंतर मात्र पेत्राची मानसिकता बदलते. कारण काही दिवसांनी प्रभू त्यांना जेथसेमनी बागेत घेऊन जातो. तेथे येशूला रक्ताचा घाम फुटलेला ते बघतात आणि ते कटु सत्य स्वीकारण्याची त्यांची मानसिकता तयार होते.

     तिसरी महत्वाची गोष्ट म्हणजे रुपांतराद्वारे शिष्यांच्या मनात एक नवीन आशा, नवीन चैतन्य निर्माण होते. येशूचे भव्य दिव्य रूप बघून ते भारावून जातात. त्यांना ते हवेहवेसे वाटते. त्यावेळी येशू अप्रत्यक्षपणे त्यांना सांगतो की हे वैभव तुमचे होणार आहे परंतु त्यासाठी तुम्हाला देखील दु:ख, संकटाना सामोरे जावे लागेल. प्रभूच्या रुपांतरामुळे आपल्या जीवनात देखील नवीन आशा निर्माण होते. आपल्याला ठावूक आहे की आपल्या जीवनात काही आशा असतील तर त्यासाठी आपण धैर्याने संकटाना सामोरे जाऊ शकतो. उदा: एखाद्या तरुण बाईचे पती अचानक अपघातात मरण पावतात. तिच्यावर दु:ख संकटाचा डोंगर कोसळतो. ती वेडीपीसी होते. तिच्या मनात आत्महत्येचे विचार येतात. परंतु अशा वेळेला तिच्याकडे लहान बाळ असते. ती त्या बाळाकडे पाहते. ते बाळ तिच्या जीवनात नवी आशा निर्माण करते आणि त्या आशेवर ती सर्व दु:खांना धैर्याने सामोरी जाते.

     प्रभूचे रुपांतर आपल्या जीवनात नवी आशा व नवं चैतन्य निर्माण करते. ते वैभव आपणाला मिळण्यासाठी दु:ख संकटाना धैर्याने सामोरे जायला सांगते. 
   

विश्वासू लोकांच्या प्रार्थना

प्रतिसाद: हे प्रभू, आमची प्रार्थना ऐक.

१. आपले पोपमहाशय, कार्डीनल्स, बिशप्स, धर्मगुरु, व धर्म बंधु-भगिनी ह्यांच्या सेवा कार्याद्वारे ख्रिस्ती भाविकांच्या श्रद्धेत वाढ व्हावी व त्यांच्या जीवनात अमुलाग्र बदल घडून यावा म्हणून आपण प्रभूकडे प्रार्थना करूया.

२. रुपांतरीत ख्रिस्ताच्या प्रकाशाने समाजातील अंधकार नाहीसा व्हावा व न्याय, प्रेम व शांतीचे राज्य प्रस्थापित व्हावे म्हणून आपण परमेश्वराकडे प्रार्थना करुया.

३. आमचे दु:ख, संकटे व अडीअडचणी ह्या सर्व गोष्टीचे रुपांतर मानसिक शांती, चांगले आरोग्य व सुखी जीवनात व्हावे म्हणून परमेश्वराची कृपा मागुया.

४. हे परमेश्वरा तुझे प्रतिनिधी म्हणून तुझी जबाबदारी तू आमच्या खांद्यावर सोपविली आहे. आम्हांला धैर्य, सामर्थ्य लाभावे तसेच प्रापंचिकांच्या सहकार्याद्वारे तुझ्या प्रेमाची ज्योत प्रत्येक मानवापर्यंत व कुटुंबापर्यत पोहोचविण्यासाठी त्यांना चांगले आरोग्य मिळावे म्हणून आपण प्रार्थना करूया.

५. पीक उदंड आहे व कामगार थोडे आहेत. आजच्या तरुण पिढीला सत्य व प्रेमाचा दिव्य प्रकाश मिळावा, त्यांच्यामध्ये सेवेची भावना निर्माण व्हावी म्हणून आपण प्रार्थना करूया.

६. आता थोडा वेळ शांत राहून आपल्या वैयक्तिक व सामाजिक हेतूंसाठी प्रार्थना करूया.

 Reflection for the Homily of 17th Sunday in Ordinary Time (30-07-17) By Brendon Noon

सामान्य काळातील सतरावा रविवार

दिनांक: ३०-०७-२०१७

पहिले वाचन: १ राजे ३:५,७-१२

दुसरे वाचन: रोमकरास ८:२८-३०

शुभवर्तमान: मत्तय:१३:४४-५२

 प्रस्तावना:

आज आपण सामान्य काळातील सतरावा रविवार साजरा करीत आहोत. आजची उपासना देवाचे राज्य कशाप्रकारे आहे व आपण कशाप्रकारे देवाच्या संकल्पनेला योगदान दिले पाहिजे यावर मनन चिंतन करण्यास सांगत आहे. पहिल्या वाचनात शलमोन आपणाला विवेक बुद्धी मिळावी अशी प्रार्थना देवाकडे करत आहे व देव त्याची प्रार्थना एकतो. दुसऱ्या वाचनात देवाच्या संकल्पने विषयी ऐकायला मिळते. देवाने आपल्या योजनेनुसार प्रत्येक विश्वासू व नवा जन्म घेतलेल्याला बोलाविले आहे व देव त्या योजना पुर्ण करीत आहे किंवा असतो. व शुभवर्तमनामध्ये आपल्याला स्वर्गाच्या राज्याविषयी तीन द्रुष्टात ऐकावयास मिळत आहेत. तीन्ही द्रुष्टात स्वर्गाच्याराज्याविषयी आहेत. स्वर्गाचे राज्य आपल्यासाठी कशाप्रकारे आहे व आपण कुठल्या भावनेने पाहतो त्यासाठी ह्या मिस्साबलीदानात भक्तिभावाने सहभाग घेऊया.

सम्यक विवरण:

पहिले वाचन: १ राजे ३:५,७-१२

स्वर्गीय नंदनवन प्राप्त करण्यासाठी, २०० वर्ष चैनीचे व ऐष आरामाच्या जीवनाची नव्हे तर दोन दिवस देवासाठी व इतरांसाठी जगण्याची गरज आहे. शलमोनाचा, दावीद आपल्या पित्याच्या जागी राज्याभिषेक करण्यात आला.आपल्या पित्याच्या खुर्चीवर बसून राज्यकारभार हाताळण्यास आपण लायक नाही असे शलमोनाला वाटले.म्हणून त्याने देवाकडे मध्यस्थीची प्रार्थना केली. देवाने त्याला स्वप्नात दर्शन देऊन पाहिजे तो वर मागण्यास सांगितले.शलमोन राजाने स्वतःसाठी काहीही न मागता आपल्या प्रजेचा योग्य न्याय करता यावा म्हणून विवेकबुद्धी मागितली    

दुसरे वाचन: रोमकरास ८:२८-३०

     देवाने आपल्या योजनेनुसार प्रत्येक विश्वासणाऱ्याला, नवा जन्म पावलेल्या व्यक्तीला बोलाविले आहे. ती योजना देव पुर्ण करीत असतो. देवाच्या लेकरांना कठीण परिस्थितीतून जावे लागते. त्यांना निरनिराळे अनुभव येतात. या सर्व गोष्टीवर प्रेमळ देवाचे नियंत्रण आहे व तो कार्य करीत असतो. कित्येकदा आपणास वाटत नाही कि हे खरे आहे, तरी त्यावर विश्वास ठेऊन आपल्याला हे ठाऊक आहे असे कबुल करायला हवे. आपले तारण होण्यापूर्वी देवाला आपल्याविषयी ठाऊक आहे. आपला प्रभू जेव्हा येईल तेव्हा आपण त्याच्यासारखे होऊ.

शुभवर्तमान: मत्तय:१३:४४-५२

     स्वर्गाच्या राज्याचे तीन दाखले आहेत. स्वर्गाच्या राज्यात ज्यांनी ख्रिस्ताला आपला देव म्हणून स्वीकार केला आहे त्याचा व जे स्वार्थासाठी स्वत:ला ख्रिस्ती म्हणतात त्यांचा अशा दोन्ही गटांचा समावेश झालेला दिसून येतो.

     देव जगातील लोकांवर प्रीती करतो. ख्रिस्त स्वर्गाचे वैभव सोडून तारणाची योजना पूर्ण करण्यासाठी या जगात आला व त्याने तारणाची योजना पूर्ण केली. यासाठी त्याला आपल्या प्राणाची किंमत भरावी लागली. जे ख्रिस्तावर विश्वास ठेवतात ते मोठी किंमत भरून विकत घेतलेले आहेत. तसेच जे ख्रिस्ताचा स्वीकार करतात त्यांना मौल्यवान ठेवीसारखे, तसेच मौल्यवान मोत्याप्रमाणे किंमतीचे सार्वकालिक जीवन मिळते. स्वर्गाच्या राज्यातील लोकांचे चित्र जाळ्यात सापडलेल्या निरनिराळ्या मासळीप्रमाणे आहे. कोळी जाळी टाकतो व जे सर्व लहान-मोठ्या प्रकारचे प्राणी किंवा मासे येतात ते समुद्र किनाऱ्यावर वेगळे करतो व जे हवे ते घेतो व दुसरे फेकून टाकतो. ख्रिस्त या जगावर आपले राज्य स्थापण्यास येईल तेव्हा असेच होईल.

मनन चिंतन:

     आज सामान्य काळातील सतरावा रविवार साजरा करीत आहोत. देऊळमाता आपणा सर्वांना प्रार्थना करण्यासाठी प्रोस्ताहन करत आहे. प्रार्थना अशासाठी करावी जेणेकरून आपल्याला विवेकबुद्धी व समजूतदारपणा मिळेल व आपल्या जीवनात देवाचे राज्य येण्यासाठी त्याचे महत्व आपणा सर्वांना समजेल. कारण स्वर्गाचे राज्य हे मौल्यवान आहे आणि ते जर आपण गमावून बसलो तर आपण सर्वकाही गमावू व जर आपल्याला भेटले तर सर्वकाही आपल्याला मिळेल. म्हणून हे स्वर्गाचे राज्य आपणा सर्वांना मिळावे यासाठी आपण सर्वांनी आपल्यापरीने प्रयत्न केला पाहिजे. हे स्वर्गाचे राज्य आपणा सर्वासाठी आहे. आपण या धरतीवर येण्यापूर्वी देवाने हे स्वर्गाचे राज्य आपणासाठी बनवून ठेवले आहे म्हणून या स्वर्गाच्या राज्याचे भागीदार आपण व्हायलाच हवे. हे स्वर्गाचे राज्य आपल्याला मिळण्यासाठी आपण शलमोनासारखी प्रार्थना करायला हवी व चांगले जीवन जगण्यासाठी प्रयत्न करायला हवे.

     आजचे पहिले वाचन खूप छान आहे. हे वाचन ऐकल्यानंतर मला असे वाटते की समजा एका गरीब व्यक्तीला रक्कम न लिहिलेला धनादेश दिला व सांगितले की जी रक्कम लिहायची आहे ती तू लिहून घे व ती तुला दिली जाईल. आपणा सर्वांना ठाऊक आहे की ती गरीब व्यक्ती किती रक्कम लिहिणार.

            माझ्या प्रिय बंधू-भगिनिंनो जर शलोमोनच्या जागेवर आपण असतो तर आपण काय मागितले असते? उत्तम दर्जाची कार, चांगला बंगला, चांगले कपडे, सोने-दागिने, आपल्या खात्यात मोठी रक्कम किंवा चांगल्या दर्जाचे काम जाच्याद्वारे आपल्याला एक लाख असे पगार मिळेल. आपण आपल्या परिस्थितीनुसार आपण कशाप्रकारे श्रीमंत होऊ हे बघण्याचा प्रयत्न केला असता किंवा करु. परंतु शलोमोनाने जगातील मालमत्ता न मागता देवाकडे विवेकबुद्धी व समजूतदारपणा मागितला. जेणेकरून जेव्हा शलोमोन न्याय करील तेव्हा चांगले व वाईट काय हे त्याला समजेल. लोकांना दुखावण्यापेक्षा सर्वांना आनंदी ठेवील. लोकांची सेवा करता येईल. सत्य व असत्य यातील फरक समजेल. पाप व कर्तव्य काय हे समजेल व स्वर्ग राज्यात सर्वांचा प्रवेश चांगला व्हावा यासाठी सर्वांना मार्गदर्शन करता येईल.

     आपण सुद्धा शलोमोनापासून ह्या गोष्ठी शिकायला हव्या. आपण सुद्धा आपल्या जीवनात विवेकबुद्धी व समजूतदारपणा मागायला हवा. जेणेकरून आपणही दुसऱ्यांना मदत करु शकतो व त्यांना आनंदी ठेवू शकतो. कारण जर आपण शलोमोनसारखे वागलो तर आपणा सर्वांना परमेश्वराचा आशिर्वाद मिळेल व आपण जिथे कुठे काम करत आहोत तिथे आपण प्रामाणिक राहूया. परमेश्वर जेव्हा आपल्याला सांगत असतो की माग जे तुला हव आहे आणि परमेश्वर आपणाला देईल. परंतु हे मागत असताना आपण व्यवस्थित विचार करून मागायला हव. याचा फायदा फक्त मला न होता सर्वांना व्हायला हवा याची काळजी घेणे आवश्यक आहे.

     आजच्या दुसऱ्या वाचनात संत पौल आपणा सर्वांना आठवण करून देतो की, जो परमेश्वरावर तनाने व मनाने प्रेम करतो त्याच्या सर्व इच्छा पूर्ण होतील व देव तिला किंवा त्याला कधीही दूर टाकणार नाही. संत पौल म्हणत आहे, 'देवाच्या लेकरांना कठीण परिस्थितीतून जावे लागेल. त्यांना कठीण किंवा वेगवेगळे अनुभवही येतील. परंतु या सर्वावर देवाचे नियंत्रण आहे व तोच आपणा सर्वाची काळजी घेईल.' 
     कधीकधी असे प्रसंग येतात की काय कराव हे सुचत नाही. आपल्या योजनेपलीकडे होत असते. उदा: आपल्याला चांगली नोकरी मिळत नाही. आपण खूप दुखी झालेलो असतो. आपण आजारी असतो. घरात शांती नसते किंवा कुटुंबामध्ये भांडण-तंटे असतात. आपणा सर्वांना वाटत असते की आता यामधून आपणाला मार्ग सापडणार नाही परंतु काही दिवसानंतर किंवा महिन्यानंतर आपल्याला मार्ग मिळतो. आपली संकटे दूर गेलेली असतात. असे भरपूर संत होऊन गेले की त्यांच्या जीवनात दु:ख किंवा संकटे आली, वाईट अनुभव सुद्धा आले. परंतु त्यांनी देवावरचे प्रेम कमी केले नाही. सतत देवाच्या सानिध्यात राहिले व त्यांच्या कटू अनुभव चांगला झाला व आज ते संत पदावर पोहचलेले आहोत. उदा: असिसीचे संत फ्रान्सिस आणि संत मदर तेरेजा.

     आपण कुठल्याही परिस्थितीला घाबरून जायचे नाही उलट देवावर विश्वास ठेऊन त्याच्या सानिध्यात राहायला हवं. कारण आतापर्यंत आपली काळजी घेतलेली आहे व घेणार आहे आणि त्यामुळेच आपण इथे सर्व हजर आहोत.

     आजच्या शुभवर्तमानात ख्रिस्ताने आपल्यासमोर तीन दाखले ठेवलेले आहेत. परमेश्वराने हे दाखले अशासाठी दिले आहेत कारण आपणा सर्वांना विवेकबुद्धी व समजुतदारपणा आहे. पहिले दोन्ही दाखले आपणाला निवडण्यासाठी खुले ठेवलेले आहेत. त्यासाठी जगाचे ऐहिक सुख आपल्याला सोडावे लागणार आहे. तेव्हाच आपणा सर्वांना देवाची कृपा मिळणार व आपण स्वर्गाच्या राज्याचे भागीदार बनू. येशू, त्याच्या सर्व शिष्यांना विचारत आहे की तुम्हाला हे दाखले समजले आहेत का? कारण हे स्वर्गाच्या राज्याचे दाखले शिष्यांना फक्त विवेकबुद्धी व समजुतरपणाचे समजणार आहे. म्हणून आपणही शलोमोनासारखे परमेश्वराकडे विवेकबुद्धी व समजुतदारपणाचे हे दान मागू की जेणेकरून आपणालाही स्वर्गाच्या राज्याची किंमत किंवा महत्व कळेल व आपणही राज्याचे भागीदार बनू.  

         

विश्वासू लोकांच्या प्रार्थना

प्रतिसाद: हे प्रभो आमची प्रार्थना एक

1.     ख्रिस्तसभेचे धुरा वाहणारे पोप महाशय, सर्व बिशप, धर्मगुरू, व व्रतस्थ बंधू भगिंनी जे ख्रिस्ताच्या मळ्यात काम करत आहेत त्यांना परमेश्वराने चागले आरोग्य द्यावे व त्याच्याद्वारे देवाचे राज्य या जगात यावे म्हणून आपण प्रार्थना करूया.

2.     आपल्या धर्मग्रामात मूलगामी समुहाद्वारे समाजबांधणीस वेग मिळावा, प्रत्येक गावात असलेले हेवेदावे दूर होऊन आपण सर्वानी एक कुटुंब व्हावे म्हणून आपण प्रार्थना करूया. 

 3. आपल्या धर्मग्रामातील आजारी, दु:खी पिडीत लोकांना परमेश्वराचा गुणकारी स्पर्श व्हावा व त्याचे आजार व दु:खे दूर व्हावीत म्हणून आपण प्रभूकडे प्रार्थना करूया.

4. आपल्या धर्मग्रामातील तरूण व तरुणींना परमेश्वराच्या मळ्यात काम करण्यास पाचारण मिळावे म्हणून आपण प्रभूकडे प्रार्थना करूया.

5.   आता आपल्या सामुहिक व वैयक्तिक गरंजासाठी प्रार्थना करूया.

Reflection for the Homily of 16th Sunday in Ordinary Time  (23-07-17) by Br. Glen Fernandes. 

सामान्यकाळातील सोळावा रविवार

दिनांक: २३-०७-२०१७

पहिले वाचन: ज्ञानग्रंथ १२:१३, १६-१९

दुसरे वाचन: रोमकरांस पत्र ८:२६-२७

शुभवर्तमान: मत्तय १३:२४-४३

“मग नितिमान लोक आपल्या पित्याच्या राज्यात सूर्यासारखे चमकतील”

प्रस्तावना:

     आज आपण सामान्यकाळातील सोळावा रविवार साजरा करीत आहोत. आजची उपासना आपणास प्रभू येशू प्रमाणे सहनशीलता अंगीकरण्यास व नितीमत्वासाठी झटण्यास निमंत्रण देत आहे. ज्ञानग्रंथातून घेतलेल्या आजच्या पहिल्या वाचनात आपण एकतो की परमेश्वर हा सामर्थ्यशील व सर्वाधिकारी आहे. सर्व जगाचा तो न्यायाधीश आहे. पण तरीही तो दयाळू, कनवाळू व मंद्क्रोध आहे. व तो मोठ्या सहनशक्तीने आपणावर राज्य करतो. आजच्या दुसऱ्या वाचनात संत पौल रोमकरांस सांगत आहे की आपले प्रश्न सोडवायला, प्रार्थना करायला आपण समर्थ नाही. परंतू पवित्र आत्मा आपल्याला सहकार्य करतो व आपल्याला आपल्या अशक्तपणात हातभार लावतो. आजच्या शुभवर्तमानाद्वारे प्रभू येशू निंदन, खमिर व मोहरीच्या दाखल्याद्वारे देवाच्या राज्याविषयी शिकवण प्रकट करतो. देवाचे राज्य ह्या जगात यावे, प्रभू येशूख्रिस्ताची शिकवण आपण आचरणात आणावी, व आपणा प्रत्येकाला देवराज्याचे वारसदार बनता यावे म्हणून या पवित्र मिस्साबलीदानात प्रार्थना करूया.

सम्यक विवरण

पहिले वाचन: ज्ञानग्रंथ १२:१३, १६-१९

     परमेश्वराच्या न्यायाने उगमस्थान त्याच्या अधिकारात आहे. परमेश्वर हा सर्वाधिकारी असला तरी तो दयाळू व ममताळू आहे. परमेश्वराचा चांगुलपणा हा अमर्याद आहे. तो मोठ्या सहनशक्तीने ह्या जगावर राज्य करतो. मनुष्य खरा विश्वास ठेवू लागतो तेव्हा परमेश्वरामुळे त्याचे जीवन अधिक आनंदी, अधिक समृध्द होऊ लागते. जरी परमेश्वर न्यायी आहे व लोकांच्या पापांची शिक्षा करण्याचा अधिकार त्याच्याकडे आहे तरीसुद्धा तो मंदक्रोध आहे. त्यामुळे त्याच्या लोकांना परमेश्वर पापांबद्दल पश्चाताप करण्यास संधी देतो. व तारणाचा मार्ग त्यांच्यासाठी खुला करून ठेवतो.

दुसरे वाचन: रोमकरांस पत्र ८:२६-२७

            आपल्या ख्रिस्ती जीवनात, आध्यात्मिक जडणघडन होत असतांना श्रद्धेत बळकट होण्यासाठी लागणारी कृपा व सामर्थ्य पवित्र आत्मा आपणास पुरवितो. श्रद्धेमध्ये अधिकाधिक स्थिर होण्याकरिता, टिकून राहण्याकरिता माणसाने अंतकरणापासून प्रार्थनेला जीवनात महत्वाचे स्थान दिले पाहिजे. आपण शरीराने, मनाने व आत्म्याने दुर्बल आहोत हे पवित्र आत्म्याला ठाऊक आहे व तो आपला विश्वासू कैवारी असल्यामुळे साहाय्य पुरवितो. आपण कशासाठी प्रार्थना करावी, प्रार्थनेत काय व कसे मागावे हे आपल्याला कळत नाही अशावेळी पवित्र आत्मा देवाच्या इच्छेप्रमाणे प्रार्थना जुळवून ती देवाला सादर करतो व मध्यस्थी करतो.

शुभवर्तमान: मत्तय १३:२४-४३

     ‘देवाच्या राज्याविषयी दाखले’ हे मत्तयच्या शुभवर्तमानातील तेराव्या अध्यायाचे वैशिष्ट्य आहे. देवाचे राज्य हे प्रितीचे, कृपेचे, शांतीचे, क्षमेचे, प्रार्थनेचे, बंधुत्वाचे व शेजारप्रितीचे राज्य आहे; परमेश्वराच्या महान दयेचे राज्य आहे. मात्र आपण ह्या राज्यामध्ये जीवन जगतो व आपल्या जुन्या वचनाप्रमाणे जे देवाचे राज्य नाही अशा ठिकाणी वावरतो. व अनेकवेळा सैतान आपल्याला मोहात पाडून देवराज्यापासून दूर नेत असतो. येशू ख्रिस्त हा देवाचा पुत्र व जगाचा तारणारा होता हे दाखवून देण्याचा उद्देश मत्तयने शुभवर्तमान लिहिताना डोळ्यासमोर ठेवला होता. म्हणूनच मत्तय “स्वर्गाचे राज्य” ह्या शब्दाचा वापर वारंवार करतो व ह्या दाखल्याद्वारे येशूने सैतान व त्याच्या परिणामकारक घातक स्वरूपी कृतीचे वर्णन केले आहे. दाखल्याद्वारे येशू आपल्या शिष्यांना व जनसमुदायाला पाप व त्याचे परिणाम ह्याबद्दल नुसते कोरे पाषाण तत्वज्ञान सांगत नाही तर त्याचे व्यवहारातील अस्तित्वं त्यास पटवून देत आहे.

     मत्तय १३:२४-२९ मध्ये सांगितल्याप्रमाणे “तण” हा निंदणाचा असा प्रकार आहे की सुरवातीला हे निंदण हुबेहूब गव्हाप्रमाणे दिसते. म्हणून मालक ते उपटण्यास मनाई करतो. आपल्या खाजगी हवेषाखातीर दुसऱ्यांच्या शेतात गुप्तपणे तणाचे बी पेरणे ही सूड घेण्याची सर्वसाधारण पद्धत त्यावेळे पेलेस्टाईन मध्ये अस्तित्वात होती. तणाचे बी जर जेवणात मिसळले तर ते विषारी असते म्हणून कायद्यानुसार हे सैतानी कृत्य करणाऱ्याला कठोर शिक्षा केली जात.

     अध्याय १३:३१-३५ द्वारे येशू अल्प आरंभाविषयी देवाच्या राज्यासाठी पटवून देताना मोहरीचे बी व खमीर दोन दाखले देतो. मोहरी व खमीर ह्या प्रमाणे देवाचे कार्य अगदी शुल्लक भासते परंतु अखेरीस ते तसे नसून प्रत्येकाला त्याची दखल घेणे भाग पडते. तो पर्यंत शिष्यांनी धीर व संयमाची पराकाष्टा जोपासली पाहिजे.

मनन चिंतन

     या जगामध्ये माणसाला थोडा फार अनुभव येतो; थोडे फार ज्ञान मिळते. आपल्याला वाटते आपण मोठे झालो म्हणजे आपल्याला बऱ्याच गोष्टी समजतात. हा  समाज, हे ज्ञान, हा अनुभव केवळ जगातला असतो. मात्र दुसरे जे जग आहे, देवाच्या राज्याचे जग त्याची त्याला माहिती पाहिजे असेल; त्याचे ज्ञान हवे असेल; त्याचे नियम ज्याला समजून घ्यायचे असतील, देवाच्या राज्याचे स्वरूप ज्याला ओळखायचे असेल तर त्याने देवाच्या शब्दाकडे, देवाच्या संदेशाकडे वळले पाहिजे. देवाच्या राज्याकडे वळल्यानंतर परमेश्वराचे सामर्थ्य किती महान आहे याची त्याला समज येते; नाहीतर याच जगाचे नियम, याच जगाचे आपले ज्ञान देवाच्या राज्यापासून आपल्याला दूर नेऊ शकते. माणसाला देवाच्या संदेशाची, देवाच्या शब्दाची समज यावी, देवाचे सामर्थ्य किती महान आहे, याची जाणीव व्हावी, ही प्रभूची इच्छा आहे. नाहीतर आपण या जगातील नियम, या जगातल्या अपेक्षा, या जगाचे मापदंड देवाच्या राज्याला लागू करायला बघतो. परंतु देवाचे राज्य हे निराळ्या प्रकारचे आहे ही समज आपल्याला येणे गरजेचे आहे. स्वर्गाच्या राज्याला दिवस-रात्र, प्रकाश-अंधकार ह्यांची भिती नसते परंतु सैतानी राज्याला नेहमीच दिवस व प्रकाश ह्यांची अमर्याद भिती असते. ह्याच कारणास्तव आपण आजच्या शुभवर्तमानात पाहतो की, कशाप्रकारे शेतकऱ्याने दिवसा गव्हाचे चांगले बी पेरले परंतु वैऱ्याने (सैतानाने) कशाप्रकारे लोक झोपत असताना रात्रीच्या अंधाराचा लाभ घेऊन गव्हामध्ये निंदन पेरले. आजच्या आधुनिक काळात सर्वसामर्थ्यशाली व्यक्ती आपल्या वैऱ्याचा प्रतिकार करून त्याचा पराभव करण्यास सदैव तयार असतो. तो अश्याप्रकारच्या संधीची चाहूल लागताच कार्यरत होतो, कारण त्या व्यक्तीस माहित असते की, हा त्याचा सर्वसामर्थ्यशालीपणा हा क्षणिक आहे.

आजच्या पहिल्या वाचनात आपण ऐकले की, आपला देव सर्वाधिकारी असला तरी दयाळू न्यायाधीस आहे, त्याची इच्छा होईल तेव्हा तो कारवाई करू शकतो तरी तो मोठ्या सहनशीलतेने आम्हांवर राज्य करतो. ह्या वचनानुसार आपला देव हा सर्वसामर्थ्य व शक्तिशाली आहे; तो क्षणातच सैतानी राज्य पराभूत करू शकतो. त्याच्या तारण योजनेत सर्वांनी स्वईच्छेने सहभागी व्हावे असी त्याची इच्छा आहे. तो कधीही कुणाचा विनास करू पाहत नाही.

    आपला परमेश्वर हा सहनशील व दयाळू आहे. ह्या सहनशिलतेद्वारे व द्याळूपणाने तो आपल्या प्रत्येकाला सैतानी राज्यातून, असंत्याच्या वाटेवरून परतण्यासाठी प्रेमाणे आमंत्रण करत असतो, जेणेकरून आपण सर्वजण त्याच्या सार्वकालिक राज्याचे वारसदार ठरू. परमेश्वर जसा सहनशील व दयाळू आहे, त्याचप्रमाणे आपणसुद्धा आपल्या दैनंदिन जीवनात सहनशीलतेचे व द्याळूपणाचे वस्त्र धारण केले पाहिजे तरच खऱ्या अर्थाने परमेश्वराच्या राज्याची घोषणा करू शकतो.

विश्वासू लोकांच्या प्रार्थना

प्रतिसाद: हे प्रभू, तुझ्यावरील आमच्या प्रितीत वाढ कर.

१.    जे परमेश्वराच्या मळ्यात काम करत आहेत, त्या सर्वांनी प्रभूच्या मार्गाची घोषणा करून प्रभूचा मार्ग तयार करण्यासाठी लोकांना मदत करावी, म्हणून आपण प्रार्थना करूया.

     २.   आपल्या सर्व राजकीय नेत्यांनी आपला राजकीय धूर्तपणा सोडून तसेच भ्रष्टाचार व इतर सर्व वाईट मार्ग सोडून निस्वार्थीपणे लोकांची व देशाची सेवा करावी, म्हणून आपण प्रार्थना करूया.

   ३.  आजच्या उपासनेमध्ये सहभागी झालेल्या सर्व भाविकांस शेजाऱ्यावर प्रिती करण्यास व आपले प्रेम इतरांना देण्यास प्रभूची कृपा व शक्ती मिळावी, म्हणून आपण प्रार्थना करूया.४.  जे लोक देवापासून दूर गेलेले आहेत, अश्या सर्वाना देवाच्या प्रेमाचा स्पर्श व्हावा व देवावरील त्यांचा विश्वास अधिक बळकट व्हावा, म्हणून आपण प्रार्थना करूया.

   ५.   आपण आपल्या कौटुंबिक व सामाजिक गरजांसाठी प्रार्थना करूया...